Gewoonte

deze leeuw is dan de baas
deze leeuw is de baas

Een mens is een kudde dier. Zij hebben een leider nodig en die volgen ze. Ik vraag weleens aan iemand waarom hebben wij leiders nodig? Waarom kunnen wij niet voor ons zelf denken, en moet de weg voor ons geplaveid worden? Meestal antwoordt men dan: maar hoe zou de wereld er uit zien zonder leiders? Dat kan toch niet? Iemand moet ons toch vertellen hoe we het moeten doen? Iemand moet ons toch voorzien in onze levensbehoeftes? Wij mensen wijken niet zoveel af van dieren. Ook in de dierenwereld heb je leiders, en volgers. Meestal krijgen de leiders ook de meeste klappen, of als ze slim zijn zorgen ze voor een confrontatie, en maken dan de weg vrij voor de volgers zodat deze de klappen

stel je voor dat dit dus mensen zijn
stel je voor dat dit dus mensen zijn

opvangen. Met kudde dier bedoel ik natuurlijk ook bepaalde gewoontes. Ieder mens heeft ze in meer of mindere mate. Ik ken mensen die hun beeldje op een bepaalde plek neerzetten, en ze zo in lengte van dagen laten staan. Elke keer als de beeldjes en het schapje afgestoft worden, worden ze weer net zo neergezet als ze al stonden. Ik ben iemand die gewoontes moet aanleren. Ik ben van huis uit een chaoot, laat het liefst alles slingeren, met als gevolg dat ik nooit meer weet waar ik de spullen heb gelaten. Ik ben in mijn leven dan ook heel veel dingen kwijt geraakt, en ook nooit meer terug gevonden. Huissleutels, Brillen, mobiele telefoons, paspoorten, identiteitskaarten, ze zijn niet veilig bij me. Een ding ben ik tot nog toe niet verloren en dat is mijn Rijbewijs. Deze heb ik in 1994 gehaald, en in 2004 en 2014 verlengd, en tot nog toe heb ik ze nooit opnieuw moeten aanvragen omdat ik het verloren had. Ook ben ik nog nooit mijn portemonnee kwijt geraakt, dus ergens heb ik wel een bepaalde verantwoordelijkheid.

Papa op werkbezoek
papa op werkbezoek

Zo rij ik wel eens in gedachte naar mijn werk, en denk dan, stel het was allemaal andersom. Wij mensen leefden in de natuur, zoals dieren dat nu doen, en de dieren leefden ons leven. Stel je eens voor dat vader aap, zijn pak aantrekt, met stropdas om, nog even op de stoel gaat zitten, kijkend op zijn mobieltje, drinkt nog even een kopje koffie voor hij weggaat, start de auto en rijdt naar zijn werk, moeder aap achterlatend met de kinderen, die ze eten geeft, aankleedt, wast, en ze naar school brengt met een trommeltje gewassen en gesneden fruit en yoki in hun drinkbeker. Stel je eens voor dat de leeuwen het voor het zeggen hadden, hoog en droog in hun kasteel, bedenken zij hoe deze wereld er uit moet zien. Hoe de andere dieren, voor hun werken, voor hun zorgen, zich aan hun regels moeten houden, en doen zij dat niet dan worden zij bestraft, op een voor de leeuwen gepaste wijze. En in het weekend doen de dieren zich tegoed aan de meest chemische voeding, en dranksoorten.

Als ik me dat zo voorstel denk ik gelijk, en dan leven wij als de dieren nu. In de natuur, we zorgen voor ons eten en drinken, we houden een winterslaap, en zelfs in de zomer kijken we loom uit onze ogen. We eten geen chemische voeding maar alles puur natuur en onbespoten, natuurlijk zullen we altijd moeten uitkijken voor gevaar, en zullen we naar een leider luisteren hoe er geopereerd moet worden als de leeuwen ons terratorium binnen dringen, onze bossen, woonplekken en leefomgeving vernielen, om er zelf beter van te worden. En wij mensen die worden steeds meer weggedreven van de plek waar ze zich eens zo thuis voelden. Zouden wij het begrijpen? zouden wij toeslaan? zouden wij uiteindelijk dan toch weer de macht grijpen, of zouden we ook eindigen in een mensentuin, waar dieren ons op hun vrije dagen bezoeken. Waar ze lachen om de gekke kunstjes van de kleine mensjes? Waar ze vertederd kijken hoe een moeder haar kind de borst geeft. Waar ze moeten lachen als man op vrouw kruipt?

de mens in dierentuin
de mens in de dierentuin

Probeer het je eens voor te stellen, probeer je leven eens in een ander perspectief te zien, probeer je oude gewoontes eens te doorbreken, en je zult zien, er komen nieuwe gewoontes voor in de plaats, een mens kan nou eenmaal niet zonder gewoontes, nee jij ook niet

gewoon omdat dit zo’n mooi nummer is, en ik er altijd om moest huilen

Advertenties

4 thoughts on “Gewoonte

  1. Dit is zo waar, soms moet je je veilige zone verlaten om weer nieuwe dingen te zien en op te merken. Ik doe dat met regelmaat, eens in de zoveel tijd, verruil ik de beeldjes in mijn huis, zet de stenen weer anders, nieuwe foto’s in de lijstjes en zelfs de grote werken worden gewisseld. Om die frisse blik te behouden.

    En dat doe ik ook op andere gebieden, en mijn werk straks? Is zo ie zo altijd chaotisch, hahaha dus elke week heb ik 2 uurtjes waarin ik alles los kan laten en zien wat er gaat komen. Zo verfrissend en ontzettend leuk!

    Liked by 1 persoon

      1. Nou, dat probeer ik juist te voorkomen met de middelen die ik heb, hahaha Gelukkig heb ik ook een familie die vaak voor veel in is, zoals je kunt zien in het Costa Brava verslag, lol. 😉

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s