zomaar een gedichtje

De zoute zee, gevuld met mijn tranen,

tranen van vreugde en verdriet,

Ik zal me altijd een weg weten te banen,

Al liggen er hoge bergen in het verschiet,

op mijn manier zal ik altijd de top bereiken,

de zon  achter die donkere wolken weer zien,

misschien zul je me hulp moeten aanreiken,

en zal ik weigeren een keer of tien,

uiteindelijk zal ik weer daar komen,

daar waar ik wil zijn,

in mijn land vol mooie dromen,

met hartjes lief en rein.

Natasja

Advertenties

8 thoughts on “zomaar een gedichtje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s