Reageren

Ik heb een tijd gehad dat ik op veel dingen reageerde, ik snapte bepaalde zienswijze niet, en daarom probeerde ik mensen door mijn reactie een andere kijk te geven. Ik vond het nodig om mensen wakker te schudden. Maar het kostte me op een gegeven moment erg veel energie. Ik leerde dat een ieder een andere denkwijze heeft, en dat iedereen zijn eigen waarheid heeft.

Op Facebook volg ik diverse entertainmentprogramma’s, tijdschriften en kranten. Ik lees vaak even snel de artikeltjes om daarna vooral te genieten van de reacties van de mensen op die artikels, maar vooral de reacties op de reacties zijn hilarisch.

Vaak denk je dat een mens is zoals jij bent en de mensen in jouw omgeving. Meestal passen die mensen ook bij jou, wat heel logisch is, omdat je de mensen om je heen vaak uitzoekt. Degene waar je minder mee hebt laat je in principe links liggen.

Maar als je dan reacties leest dan zie je dat er verschillende soorten mensen zijn, van brutaal tot bedeesd, van asociaal tot sociaal. Het leukste vind ik dat je op bepaalde artikels geen mening mag geven, dan krijgen degene die zich wat negatief uitlaat over een persoon gelijk te horen, waarom volg je hem of haar dan? En “kijk eens zelf in de spiegel alsof jij er zo lekker uitziet” Ik vind het aan de ene kant grappig dat ze diegene die ze eigenlijk helemaal niet kennen zo beschermen. Gisteren reageerde ik sinds lange tijd weer eens op een artikel bij RTL Boulevard, het ging over de trouwreportage van Nicolette van Dam, een prachtige reportage, waar haar kinderen opeens volop in beeld waren, dat vond ik nogal typerend omdat Nicolette normaal gesproken haar kinderen van de achterkant of zonder hoofd fotografeert en zo op Facebook, instagram en noem het maar op zet, het begon te kriebelen, ik wilde reageren, ik kon het gewoon niet onderdrukken, dus schreef ik:

“Zo grappig normaal worden haar kinderen afgeschermd maar ze zal nu wel veel geld krijgen voor haar reportage is de bruiloft ook weer betaald!,,
Er reageerde iemand: tjonge…incontinente azijnzeiker
Vind ik leuk · 1 · Gisteren om 11:56

Iemand vond haar reactie leuk en ik reageerde op haar met van die smileys die tranen hebben van het lachen.

Vandaag las ik bij zo’n entertainment site over Yolanthe en Wesley’s 6 jarig huwelijk. Ook daar waren veel reacties op. Mensen die het leuk vonden, mensen die schreven of ze dit feest wel betalen, anderen die schreven je ben gewoon jaloers.  Ik vind het zo grappig dat men dan zo fel op elkaar reageren, Yo en Wes spinnen er wel garen mee. Dit keer reageerde ik niet. Ze doen maar lekker.

 Want wat willen we  bereiken met onze reacties? Willen we de mensen wakker schudden… Omdat we vinden dat zo’n reportage nep is. Omdat we vinden dat ze kweelen om privacy maar voor geld hun ziel aan de duivel verkopen. Natuurlijk slagen we zo niet met onze reacties in deze opzet. 

Waarom niet? Omdat mensen een bepaald beeld van iemand hebben en daar niet van willen afwijken. 

Dat is natuurlijk iets heel menselijks. Ik heb zo ook mijn idolen waar ik geen kwaad woord over wil horen. Waarom? Omdat er anders niets meer te dromen blijft.

Advertenties

lazy sunday Afternoon

Muziek is een grote liefde van mij. Het beurt me op als ik down ben, het geeft mij vleugels als ik op mijn toppen van geluk zit. En dat wil ik graag met jullie delen.
Ik kan niet zo snel een favoriete groep noemen. Queen vind ik geweldig, maar Duran Duran vind ik ook heerlijk. En wat te denken van UB40 of THE Simple minds? Of Paul Young en Madonna? ABBA ook te gek. Jullie zien het al het is voor mij moeilijk kiezen. En dat maakt natuurlijk niets uit, want ik hoef niet te kiezen. Mijn eerste Lazy Sunday Afternoon begin ik met Duran Duran, omdat Simon na al die jaren mijn hartje nog steeds sneller laat kloppen. Dit liedje hoorde ik voor het eerst door hun gezongen op hun concert in 2005, ze traden op in de HMH, het was voor het eerst dat ik een concert van hun bijwoonde. Ik herinner me nog hoe gelukkig ik was zo blij zo onbezorgd en natuurlijk waren daar nog steeds die vlinders voor Simon, en elke keer als ik het nummer hoor smile ik van oor tot oor en laat ik tegelijk een traantje.

Vakantie

Ik hou van die pitoreske kerkjes
Ik hou van die pitoreske kerkjes

Het is vakantietijd, ik zie ze in onze straat allemaal vertrekken. Gelukkig maar, het begon al op een woonwagenkamp te lijken. Dat vind ik altijd het nadeel van de vakantietijd, die onooglijke caravans. Gelukkig staan ze niet al te lang voor de stoep, en vertrekken de buurtgenoten, als een dief in de nacht met de caravan achter de auto, naar het land van bestemming.

IMG_0235

Sommigen nemen al het voedsel uit Nederland mee, alsof ze in het buitenland geen lekker eten hebben. Ik ga voor gemak, ik neem zo weinig mogelijk mee, ja wat eten en vooral drinken voor onderweg, en verder vind ik het vaak wel goed. We stoppen steevast wel een keer bij de burgerking, voor een kingsmenu, en eerlijk ik ben er niet eens zo gek op.

Nee geef mij maar Mells Burger uit Almere-Buiten, ze hebben de lekkerste patat en hamburgers, maar ook de frikandellen zijn niet te versmaden.

IMG_0303

Maar goed ik dwaal weer af. Vakantie, ik ga voor de zon, voor lekker eten, en lekker luieren. Natuurlijk bezoeken wij ook de stadjes in het land. Maar lezen op het strand, of bij het zwembad, is toch voor mij ultiem vakantie.

IMG_0972

Jaren geleden ben ik samen met mijn moeder naar Isla Margarita geweest. Wij tweeën samen voor het eerst op vakantie. Mijn moeder vond het best wel eng, zo’n lang stuk vliegen, ik was een stuk jonger en dacht pff boeien. Nu ben ik ook wel een stuk angstiger, dat krijg je vast met de loop der jaren. Maar mijn moeder en ik hebben toen een onvergetelijke vakantie gehad.

IMG_0349

We ontmoette toen een aantal heel gezellige nederlanders waar we ontzettend veel lol mee hadden. Uiteraard deed ik iedere avond mee met Karaoke van Don’t cry for me Argentina (zo vals als een kraai) tot Hey Jude, samen met mijn vakantie vriendin. We hadden de tijd van ons leven.

Had ik nog een jaloerse vriendin achter me aan, omdat haar vriend iets te veel naar me keek, maar ach dat mocht de pret niet drukken. Het was een prachtige vakantie samen met mijn moeder, en tevens de laatste vakantie met mijn moeder. Maar wie weet gaan we nog eens samen een of ander land onveilig maken.

tuurlijk de toren van pisa
tuurlijk de toren van pisa

Maar nu is vakantie toch echt samen met mijn gezin, en dat is ook genieten, want hoelang duurt het nog, totdat er een zegt ik ga niet meer mee, ik ga met vrienden.

Kappertje spelen

goudblond
goudblond
Toen ik een jaar of 11 was wilde ik mijn lange haar kortwieken. Mijn moeder was het er niet mee eens. Je hebt prachtig haar, je kunt er zoveel mee, het is zonde. Maar ik wilde het kort, korter dan kort. Haar laatste argument was: als je danseres wordt, dan danst je haar zo mooi mee. Maar ik was onverbiddelijk, als ik op het klimrek rondjes draai, dan zit mijn haar om de klimrek, en moet ik dat er weer af halen,tenslotte ben ik nooit een danseres geworden, wel een hypermobiel figuur met rugklachten. Hup de schaar er in. Nou dat deed mijn moeder dan, ze maakte twee vlechten, en knipte ze af. Mijn haar zat op mijn schouders. Oh, probeerde ze nog zo is het ook mooi! Nee, zei ik, ik wil het kort, net als lady Di. Tja en daar ging ze dan, ze knipte mijn haar in een kort modelletje, en ik was tevreden. Ook iedereen om mijn heen vonden mijn haar zo veel mooier dan het lange haar. (hmm of dat waar is of dat het jaloezie was I dont Know)

Donkerbruin
Donkerbruin
Daar is eigenlijk mijn haar ellende begonnen, kort knippen, verven, laten groeien, verven, knippen, permanenten. Ik heb er al eens over geschreven.

Een vriendin van mijn moeder vond dat zij mijn haar zo mooi geknipt had, en vroeg haar of ze haar ook zo wilde knippen, mijn moeder vol zelfvertrouwen door zoveel lovende reacties, ging samen met mij met schaar en kam richting haar vriendin, en knippen, en knippen, en nog eens knippen. Niet elk haar is natuurlijk hetzelfde, en ik ben gezegend met een dikke bos haar, die ook nog eens wat krult, dus als je wat verknipt niemand die het ziet, dat in tegenstelling tot het dunne, stijle, melkboerenhonden haar van haar vriendin. Toen mijn moeder klaar was, keek ze in de spiegel, Ik zie haar nog zo aan haar haar pulken, tja, het was niet wat ze er van verwacht had. Maar mijn moeder, die alles wat krom is recht kan kletsen, zei, nou het staat je enig, echt heel erg pittig. De vriendin was er nog niet van overtuigd. Toen wij in de auto stapten, gierden wij het uit, inderdaad, het was niet mijn moeders beste werk, maar we hebben er nog wel jaren lol overgehad.

en weer blond
en weer blond
Daar moest ik aan denken toen ik enige weken geleden door een vriendin gevraagd werd om het haar van haar dochter te verven, tenslotte had ik ervaring met verven, dat klopt, ik heb mijn haar van blond, naar rood, naar oranje, naar roze naar bruin en zelfs naar groen geverfd. Ik nam de uitdaging aan, en ik las de gebruiksaanwijzing door, ik heb de kwast gepakt, en heb haar dochters haar geverfd. Na dat ik klaar was moest het inwerken, en ben ik na een kopje thee te hebben gedronken huiswaarts gekeerd. De volgende dag kreeg ik een appje van de dochter dat ze zo ontzettend blij was met de kleur, en dat het zo goed gelukt was. Poeh wat was ik blij. Ik moet er toch niet aandenken, dat haar haar net zo verpest werd als die van die vriendin van mijn moeder.

Hiep hiep hoera voor Michiel!!

Vandaag is mijn jongste zoon jarig, alweer 9 jaar.  Drie en vier jaar geleden schreef ik ook een stukje over hem maar dan op Facebook klik en klik. Moeder worden was altijd mijn allergrootste wens. Ballerina en Actrice worden ook, alleen daar wilde ik niet teveel moeite voor doen, maar moeder worden wilde ik met heel mijn hart.

Michiel verscholen achter een milkshake, met zijn beste vriendje Evan
Michiel verscholen achter een milkshake, met zijn beste vriendje Evan
Mijn tweede zoon is een mooi geschenk, hij is ook een mooi portret, Michiel leeft in Michielland, en hij heeft een duidelijke mening over alles, dat brengt hem nu al weleens in een lastig parket, en hij begrijpt dat niet altijd, tenslotte mag hij toch zijn eigen mening hebben, zegt hij dan. Natuurlijk, zeg ik dan, maar dan kun je verwachten dat je ook duidelijke tegenspraak krijgt.

Michiel net een uurtje oud.. Liefde met een grote L
Michiel net een uurtje oud.. Liefde met een grote L
Zoals elk kind probeert Michiel graag uit, hij houdt van uitdagen, en kijkt hoever hij gaan kan. Afgelopen jaar op school heeft hij zichzelf met zijn gedrag vaak in de kijker gespeeld. Hij voelde geen respect voor de leraressen en ging maar door met grenzen verkennen. Hij werd regelmatig de klas uitgezet, en hij moest regelmatig nablijven. Later vertelde hij dat hij het prettig vond om de klas uitgezet te worden, dan kon hij rustig verder werken, de klas was nogal druk.
 
9.7.2006 -9.7.2015
 
Vlak voor de zomervakantie had Michiel een wenmiddag met zijn nieuwe Juf. En ja hoor het was gelijk raak, hij mocht de klas alweer snel verlaten. Echter toen hij thuis kwam keek hij verslagen vanaf de bank toe: Dat was eens en nooit meer zei Michiel. Wat had deze Juf gedaan? Zij had nadat hij de klas uitgezet werd, een gesprekje met hem gevoerd, en dat had diepe indruk op mijn kleine man gemaakt. Ik heb vertrouwen in het nieuwe schooljaar.

Hoera Michiel 4 jaar geleden toen 5 jaar
Hoera Michiel 4 jaar geleden toen 5 jaar
Michiel is een heel makkelijk ventje, gek op zijn broer, zijn vader en gek op mij, hij luistert heel goed naar mij, Michiel houdt van duidelijke grenzen, en als je hem dat geeft eet hij uit je hand.
Zijn verjaardag hebben we vorige week vrijdag gevierd, dat heb je als je in de vakantie jarig bent, dan gaan de meesten met vakantie. Gelukkig was het vrijdag mooi weer en niet te warm, konden we met fatsoen buiten zitten.

Helaas konden Opa en Oma van vaders kant vrijdag niet, omdat ze visite kregen uit Zeeland, maar zij kwamen afgelopen zondag nog.

 

Michiel en ik Liefde voor altijd
 
Vandaag is hij dan negen jaar geworden, negen jaar geleden om 20:27 uur geboren, mijn liefste, mijn rijkdom mijn alles. Gefeliciteerd lieve schat op nog heel veel mooie jaren. Ik ben zo gelukkig dat je er bent!!

Broederliefde, deze blikken zeggen genoeg
Broederliefde, deze blikken zeggen genoeg

Poezeliefde 

Momenteel ligt ze boven op me, ik kan werkelijk geen kant op. Ze spint alsof het haar lieve lust is. Mijn hartje wordt er warm van. Ze draait haar koppie nog even om, ze ligt vol overgave boven op mij. Maar als ik iets te diep Adem dan richt ze haar koppie verstoort op. 

Je kunt nagaan dat ik stil moet blijven liggen.  

 
Deze foto is dus net gemaakt. Dit is Olijfje onze kat. Ze is nu alweer 16 jaar oud. We hebben haar 16 jaar geleden meegenomen uit het asiel. 

  
 Met Babooshka 1994 
Dat is wel een leuk verhaal, ik woonde toen nog niet zo lang samen, en we wilden een kat. Nou had ik bij mijn ex nog een schattige (vond ik dan) kat. Zij heette Babooshka. Babooshka en ik twee handen/twee pootjes op 1 buik. Als ze me zag sprong ze boven op mij en kroop ze met liefde in mijn nek of op mijn schoot. Als ik de kraan openzette dan sprong ze op het lavet en dronk ze uit de kraan. Babooshka was een bijzonder poesje. Maar niet iedereen deelde de liefde met mijn Babooshka. Mijn broer die in de vakantie eens voor haar moest zorgen had geen goed woord voor haar over. ‘Wat een rot kat’ schold hij. ‘Ik wilde haar aaien en ze haalde gelijk uit’. Ik was trots op haar, alleen ik kon alles met haar doen, Babooshka en ik tegen de wereld. Mijn ex en ik gingen uit elkaar. Ik ging weer bij mijn ouders wonen en ik liet Babooshka achter, maar zodra ik een huis had zou ik haar weer ophalen.

 

onze tijger
 
Bijna een jaar later was het zo ver, gewapend met een kattenmandje, liep ik mijn oude flat in. Babooshka lag onder de zonnebank. Dit klinkt natuurlijk gek, maar daar lag ze vaker als iemand net geweest was, lekker warm. Ik riep haar, ik wilde haar pakken, maar ze moest niets van me weten. Ze was te gekrenkt in haar ziel. Uiteindelijk lukte het haar met veel kracht het poezemandje in te duwen en haar in de auto te zetten.

Babooshka was niet voor een gat te vangen en beet de houten tralies van het mandje kapot en rende, terwijl ik over de hogering reed, door de auto. Mauwen, gillen en krabben. 

Toen ik thuis gearriveerd was, wilde ik Babooshka uit de auto pakken, maar zodra de klep open ging sprong ze eruit en spurtte weg. Ik pakte een ovenhandschoen van boven en ben haar gaan zoeken. En opeens zag ik haar weer, ik pakte haar met de handschoen bij het nekvel en liep richting huis. Echter het was een flink stuk met een wilde poes op mijn arm, ze ontsnapte weer, en nu kon ik haar niet meer vinden. Overal gezocht, zelfs jaren later keek ik of ik haar nog ergens zag.

  

 Floris’ eerste foto en laatste foto met Tijgertje 
Wij kregen toen een heel lief poesje uit Zeeland die we Tijgertje noemde, maar Tijgertje hield van gezelschap, dus we gingen naar het Asiel voor een vriendinnetje, ik wilde een rode kat. Echter toen we daar binnen stonden, zagen we katten eten, ze hadden totaal geen aandacht voor ons. Er was echter een zwart/wit katje die naar mij liep. Ik tilde haar op en ze kroop in mijn nek.  Ze hield me stevig vast. ‘Wil je nog verder kijken?’ Vroeg mijn lief. ‘Nee zei ik, ze heeft mij uitgekozen. En we noemde haar Olijfje.

Mode Slachtoffer (fashion victim)

Dit was in 1998 mijn favoriete jurkje, zou ik nu weer aankunnen alleen een maatje groter
Dit was in 1998 mijn favoriete jurkje, zou ik nu weer aankunnen alleen een maatje groter
Definitie

De definitie van mode vind je hier Mode-Wiki, was vroeger kleding oftewel dierenvellen, daar om je te beschermen tegen de weersomstandigheden, of tegen prikkende insecten, nu is het een miljarden industrie. Mode wordt bepaald door celebrities, die overigens de kleding als reclame draagt voor een bepaald mode merk. En of je het nou mooi vindt of niet, op dat moment is dat helemaal de bomb.

Samen met mijn broer in het beroemde joggingpak
Samen met mijn broer in het beroemde joggingpak
Mijn mode history

Mijn moeder kleedde me lange tijd naar haar smaak, ze koos met de grootste zorgvuldigheid mijn kleding uit. Zo was ik vroeger een van de eerste die een jogging-pak droeg, je kent ze wel die grijze met rode letters jogging er op. Ook was ik het eerste meisje op school die zo’n broek droeg met witte strepen aan de zijkant van de broekspijpen, kennen jullie dat nog? Ook droeg ik als eerste een Joggingbroek met rokje erover heen, het werd allemaal even hip, maar niet voordat ik daarvoor flink door mijn mede-klasgenoten bekritiseerd werd, om een paar weken later, diezelfde klasgenoten met diezelfde bekritiseerde kleding te zien lopen, tja de mode neemt geen loopje met mij.

3 jaar en toen al in een stoer spijkerpak
3 jaar en toen al in een stoer spijkerpak
Schoenen

Ook op het gebied van schoenen liep ik vaak voorop. Bij de joggingbroek met rokje, (de kleuren grijs/roze) had ik geweldige roze gympen onder bijvoorbeeld, mijn haar in een hoge paardenstaart en in mijn oren roze oorbellen, na het voorbeeld van de Dolly Dots. Ook had ik in mijn vroege jeugd de overbekende schoenen Roots, kennen jullie die nog? Ik was vrij jong toen ik deze schoenen had, ik herinner me nog dat ze licht beige waren, en dat er gaatjes in schoen zaten.

Mijn Favo witte jurkje gekocht in 2010 volgens mij, en ik draag m nog steeds, gisteren zelfs nog
Mijn Favo witte jurkje gekocht in 2010 volgens mij, en ik draag m nog steeds, gisteren zelfs nog
Mode overal

Tegenwoordig wordt je doodgegooid met zelfbenoemde fashionista’s die verstand hebben van mode. Ze kirren allemaal dat ze een eigen stijl hebben, en dat ze dat ook zo bewonderen in de ander. Maar ik hoef maar Sylvie, Nikki en Nicolette te noemen en je begrijpt misschien wel wat ik bedoel.  Als je mode volgt heb je gewoon geen eigen stijl, dat kan gewoon niet, dat is namelijk niet logisch.

  
Mijn laatst aangeschafte mode Items

Het is zomer, en bijna vakantie, dan kijk ik nog even kritisch in mijn eigen kledingkast, naast hele leuke jurkjes (sommigen al meer dan 5 jaar oud, en die draag ik nog steeds) is het natuurlijk ook een must om je modevoorraad weer wat meer up to date te maken, met de wat nieuwere items, daarbij ga ik altijd van mijn gevoel af. Gisteren heb ik bijvoorbeeld twee lange strand/boulevard jurken gekocht,  een bij Only en een bij Veromoda niet duur, en toch chique voor de zomeravond, maar ook weer vlot voor de zomerdag.  En voor als het echt te warm is overdag in de stad heb ik een leuk kort geel jurkje gekocht, bij Buckaboo in Almere. Gelukkig heb ik nog genoeg zomerschoenen van vorig jaar die ik nog kan dragen, dus daarvoor hoef ik niet op pad.

mijn ferarri topje met mijn favo short.
mijn ferarri topje met mijn favo short.
Gemak

Vorig jaar heb ik nog een spijkershort aan geschaft van Geisha, deze broek is een van mijn lievelingsitems, het is praktisch en zit als gegoten, bij heel heet weer, kan mijn 5 jaar oude gele ferrari topje er op en anders een T Shirt van Catwalk Junkie, die overigens aan de onderkant onder de gaatjes zitten, hebben jullie dat nou ook? Dat alle shirts gaatjes vertonen?

1990, die witte blouse was echt mijn favoriet toen, en wat dacht je van mijn neus piercing
1990, die witte blouse was echt mijn favoriet toen, en wat dacht je van mijn neus piercing
Conclusie

Mode je ontkomt er niet echt aan, maar draag waar jij je echt prettig bij voelt, wat je ook staat, en laat je door een verkoopster of zelfbenoemde Fashionista niets aanpraten. Soms zie ik wat in de winkel, en dan gaat mijn hart sneller kloppen, en als ik het aantrek, lijkt het voor mij gemaakt, en dan weet ik dat het goed is.