lazy sunday afternoon #7

De zomer lijkt nu wel plaats gemaakt te hebben voor de herfst. En eerlijk, ik mis het zonnetje, ik mis het om heerlijk na mijn werk even in de tuin een glaasje te drinken, te barbecuen en te zonnen op mijn loungebank. Maar misschien laat het zonnetje zich nog eens zien, dat zou een feest zijn.

Maar vandaag een Lazy Sunday Afternoon: een lekkere knaller. Highway to hell van Ac/Dc.

Ik haatte Ac/Dc vroeger. Ik kon ze alleen van Thunderstruck, en dat naar schuurpapier lijkende stem van Bryan Johnson ging bij mij door merg en been. En dan leer ik mijn huidige vriend kennen, die helemaal gek was van die groep. Ik heb het lang niets gevonden, totdat hij met een DVD box kwam waar ook hun oude zanger Bon Scott (die helaas maar 27 jaar mocht worden) nog zong, en toen dacht ik: hee dat klinkt ff lekker, en zo begon mijn waardering voor de groep. Op 12 juni 2009 (ja de datum weet ik nog precies, later begrijp je waarom) heb ik kaartjes bestelt voor een concert in de Arena.

met een dubbel gevoel stond ik daar, blij dat het beter ging, verdriet om wat er gebeurd was. From hell and Back
met een dubbel gevoel stond ik daar, blij dat het beter ging, verdriet om wat er gebeurd was. From hell and Back
13 juni 2009 wordt mijn vader aangereden op zijn racefiets door een tractor, zwaar gewond wordt hij afgevoerd naar het AMC.  23 juni was het concert van AC/DC in de Arena, voordat we naar het concert gingen, gingen we nog op bezoek bij mijn vader, hij was voor het eerst aanspreekbaar, en het vervulde mij met vreugde natuurlijk. Met gemengde gevoelens ging ik naar het concert, het gevoel wat ik daar bij had was rauw, ik was rauw van verdriet.

From Hell and Back

Advertenties

14 thoughts on “lazy sunday afternoon #7

  1. Ai Natasja, als ik dit allemaal lees kan ik me heel goed voorstellen dat je met heel gemengde gevoelens naar dat concert ging en deze muziek dat allemaal nu nog steeds naar boven roept.
    Ik lees in je reactie dat je vader het gelukkig overleefde maar er jammer genoeg zijn been bij verloor…

    Liked by 1 persoon

    1. Ja gelukkig leeft hij nog, hij is een kanjer, maar het is natuurlijk bitter voor hem, hij was een echte sportman, tot het ongeluk wielrende hij veel en deed aan hardlopen, 72 jaar was hij toen al. Ik weet zeker als dit niet gebeurd was dat ie nog gesport had. Maar helaas.

      Like

      1. Even een bedankje meid, voor al je trouwe bezoekjes en de fijne reacties die je achterlaat.
        En inderdaad, moest je vader geen echte sportman zijn geweest, dan had het allemaal veel erger gekund!

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s