Lieve Oma

Vorige week was u jarig, u zou 103 jaar geworden zijn als u 18 jaar geleden de pijp niet aan Maarten had gegeven.

Ik heb een foto geplaatst, als eerbetoon, aan u. Uw dochter is nog naar uw graf geweest. Ik zeg dan altijd tegen haar: doe je haar de groeten?

 

oma, dochter en kleindochter
 
Ik moet vaak aan u denken. U was als oma niet echt een oma, niet een oma waarbij ik op schoot klom, of waar ik gezellig snoepjes uit de pot pakte. Sterker nog, ik weet nog dat u in uw kast altijd Prive’s had liggen, en dat ik die graag wilde lezen, maar dat ik dat niet dorst te vragen. Waarschijnlijk had dat heus gemogen, maar ja ik was nogal een verlegen kind.

U paste weleens op ons, als mijn ouders, op vakantie gingen, of uit gingen, en dan was u echt een gezellige oma, u bakte pannekoeken, u maakte griesmeelpudding, vruchten voor mijn broer, amandeltjes voor mij. En dan ’s avonds dronken we een lekkere kop warme chocolademelk, die u nog in het pannetje klopte, met een lekkere klodder slagroom. U hield van schoon en netjes, uw huis zag er uit als de toonzaal van Paleis het loo, alles blonk, en glom je tegemoet. En ook bij ons thuis, wist u van wanten, altijd bezig met opruimen en schoonmaken. We mochten niet eens beneden op de wc zitten, want die had u net schoongemaakt, ga maar naar boven zei u dan.

Maar u had ook humor, dat zag ik pas toen ik wat ouder werd, niet van die dertien in een dozijn humor, nee scherpe humor, en dan moesten we ook wel weer erg lachen.

Ik denk vaak aan u, zeker nu ik ouder ben. U heeft 6 kinderen gekregen, en u ging scheiden van mijn opa toen u zwanger was van u zesde kind, in een tijd dat scheiden een schande betekende, maar u deed het, u zette door. En u ging voor uw 6 kinderen, u verzorgde ze met hart en ziel. En natuurlijk liet u weleens steken vallen, u was immers alleen, met wie kon u even overleggen als er iets was, met niemand, u moest gelijk beslissen. Maar u heeft uw kinderen met veel warmte, gezelligheid en liefde opgevoed.

U was vaak ziek, u bent vaak geopereerd, en ja natuurlijk vond ik het stom dat u zo vaak jammerde dat u zich niet zo lekker voelde, maar als u dan weer bij ons was, dan fleurde u weer helemaal op.

Ik weet nog dat u bij ons was terwijl u zo ziek was, ik hoorde in uw kamer, gesnik. Ik liep naar uw kamer, en zag u daar liggen, ik voel me niet lekker, snikte u. Ik heb de halve nacht bij u gezeten, uw hand vastgehouden.

De dag dat u doodging, was voor mij een dag van inzicht. Het leven dat ik toen leidde, echt oma, het leek zo op dat van u. Ik nam een besluit, ik ging weer terug naar mijn ouders, die mij met liefde en warmte weer opvingen.

Lieve Oma, u was dan niet echt een oma type, en u heeft mij niet bewust levenslessen gegeven, maar door uw handelen, en om uiteindelijk voor uw zelf en uw kinderen te kiezen, heeft u mij de grootste levensles gegeven die u zich maar kunt voorstellen. Bedankt Oma, dat u zo’n sterke vrouw was!!

Ga ik nu dood??

Het antwoord is ja!!! Niet schrikken allemaal, tenslotte gaan we allemaal dood, een keer, en voor mij zal ook geen uitzondering gemaakt worden. We leven allemaal met het idee dat we het eeuwige leven hebben, we maken het onszelf en een ander vaak heel erg moeilijk. Complimenten worden niet gegeven of afgewimpeld. Daar is nu zelfs een dag voor in het leven geroepen, de zogenaamde complimentendag, dat is een dag dat je complimenten mag maken en mag geven. Ik vraag me echt af waarom zo’n dag nou nodig is, zijn wij mensen zo ver van onszelf verwijderd dat we dat allemaal niet meer uit ons zelf kunnen? Zijn we zo geprogrammeerd, dat we alleen doen wat ons gezegd wordt?

Ik ga dood, dat is zeker, hoe en wanneer is een hele andere vraag. Maar als ik het zo hoor en lees, denk ik toch echt hoe het mogelijk is dat de mensheid nog steeds niet is uitgestorven.

Aardebevingen

Hongersnood

overstromingen

vliegtuigongelukken

auto-ongelukken

moorden

ziektes

En toch, toch groeit onze bevolking nog steeds, hoe is het mogelijk.

Gisteren las ik in de krant, dat rood vlees kankerverwekkend is, ik de ijskast in, ik haalde al mijn diepgevroren vlees er uit en mieterde het in de container, voor mij geen rood vlees meer dat snap je. Vriend kwaad, waar ik het vandaan haalde om dit uit zijn leven te bannen.

http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/voedsel-gerecyclede-verpakking-mogelijk-kankerverwekkend

Vanmorgen hoorde ik op het nieuws, dat de gerecyclede verpakkingen van voedsel, kankerverwekkende stoffen kan bevatten. Dus ik ben in mijn keukenkast geklommen, en heb alle verpakkingen, van de pasta, sauzen etc, uit de kast gemieterd. Plastic verpakkingen kwamen er bij mij sowieso niet meer in, dat is ook zo vreselijk slecht, dus ja, we eten nu eigenlijk alleen nog maar … ja wat eten we nu nog, en is dat dan ook nog gezond. De groentes die verbouwd worden, hoe biologisch ook, daar vliegt toch ook regelmatig een vliegtuigje met gassen overheen. Of de biologische grond naast een snelweg.

Vroeger in de jaren 80 was er ook een grote doem denk mentaliteit. Iedereen was er van overtuigd dat de bom zou gaan vallen, de vraag was alleen wanneer. Het was niet cool om positief te zijn, je moest altijd negatief zijn, en het liefst iemand anders afzeiken.

Nu zitten we weer in een grote doem denk mentaliteit, hoge werkloosheid, veel vluchtelingen, angst voor ons zelf, angst voor elkaar, geen begrip alleen maar Ego.

Ik ga dood, en jullie gaan ook dood, hoe en wanneer, dat is de vraag, waarom we het onszelf en een ander soms zo moeilijk maken? Ik weet het niet, is het Ego?

Ik ben benieuwd waar het nieuws morgen mee komt, dan kan ik dat ook weer de deur uit gooien, als ik dat al niet gedaan heb.

En dan wil ik toch afsluiten, afsluiten met Youp van ’t Hek,  deze staat op mijn playlist als ik hardloop. Want we kunnen ons overal wel druk overmaken, we kunnen ons alles wel ontzeggen, ik zeg alleen, eet en drink variabel, groente, fruit, vlees, vis, pasta, rijst, en op zijn tijd een vette hap, geniet van elke hap, want van helemaal niets eten ga je nog sneller dood.

Luister naar Youp…

Lazy Sunday Afternoon #14

Gisteren keek ik in mijn eentje VH1. Mijn kinderen zaten beneden een filmpje te kijken. Manlief was beneden aan het werk,  en ik zat in mijn eentje op de bank. Ik keek wat op mijn telefoon, en luisterde naar de muziek. En daar kwam opeens de Carpenters voorbij. Ik hou van de Carpenters. Mijn moeder had vroeger die LP met die rode auto er op. Now and Then heet de LP.

Carpenters
Now & Then

Deze LP en vele anderen, luisterde ik vaak met mijn broer op zondagmorgen. Dan zaten we met onze knietjes voor de pick-up en dan haalde mijn broer de LP uit de hoes, legde de plaat op de pick-up, stofte de naald af en zette deze voorzichtig op de LP. In het begin knetterde er nog wat en dan begon de muziek te spelen. Magische momenten waren dat. Toen ik veel ouder was, zag ik eens een film over de Carpenters. Deze film de Karen Carpenter Story, zag ik voor het eerst in de jaren ’90, en deze film maakte echt indruk op mij. Zo succesvol, en dan neergesabeld worden vanwege je figuur. Het heeft uiteindelijk tot haar dood geleidt.

Het begin nummer van de film vind ik zo mooi. Rainy days and Mondays. Eigenlijk heel triest, maar voelen we ons allemaal niet eens triest.

En omdat ze zoveel mooie nummers hebben ook een vrolijker nummer:

Ik wens jullie allen een mooie Lazy Sunday Afternoon… en onthoudt: zelfs op de kale rotsen groeien bloemen!!

Almere versus Lelystad

Ik woon al vanaf 1979 in Almere, ik was 7 jaar toen mijn ouders, mijn broer en ik gingen verhuizen van Deventer naar Almere. Almere telde toen 2000 inwoners, en ons huis stond in een zandvlakte. We keken op de snelweg en zagen de lichtmast. De lichtmast werd ons herkenningspunt. Als wij van Apeldoorn, Olst of Deventer kwamen, dan deden we altijd een spelletje wie als eerste de lichtmast zag. En dan zongen we: ik zie de lichtmast, ik zie de lichtmast. (op oranje boven).

Het was best wennen in het begin. Van een hele stad naar een, ja hoe zal ik het netjes noemen, zandhoop met wat noodwinkeltjes. We wilden heel dikwijls wel weer terug naar Deventer of Apeldoorn. Maar ja mijn vader werkte in Amsterdam, en de afstand was te veel.

Almere is ondertussen uitgegroeid tot een grote stad met bijna 200.000 inwoners. En een mooi winkelcentrum. Almere is ingedeeld in 4 kernen, Almere Poort (de nieuwste kern) Almere Buiten, Almere Stad, en de oudste kern Almere Haven.

Almere-Haven is echt een dorp gebleven, met een leuke haven, gezellige restaurantjes en winkeltjes.

studiojoost.nu foto
Station Almere Centrum

Almere-Stad is echt een stad, met mooie winkels, en het winkelcentrum ziet er mooi en verzorgd uit. Ook de oude winkels in stad hebben een mooie opknapbeurt gehad, en zien er gelikt uit. Je vindt er alles wat je nodig hebt.

Almere-Buiten, is wat groter dan Haven maar kleiner dan Stad, maar heeft ook leuke winkels en ook daar ziet het centrum er netjes uit.

Over Almere-Poort kan ik niet zoveel zeggen, daar ben ik eigenlijk nog niet geweest.

Hier lees je een verslag over Almere van mijn vriendin Morgaine, over Almere, en echt Almere is the place to be!

Waarom ik dit jullie allemaal vertel komt, omdat ik gisteren, met het onzalige idee kwam om eens te gaan winkelen in Lelystad. Ik kom wel vaker in Lelystad, maar rij dan linea recta door naar Batavia Stad, wat er in tegenstelling tot het winkelcentrum van Lelystad, er wel mooi en verzorgd uit ziet. Oké, de tip van de sluier is opgelicht. Wat een droevenis is het daar in ,laat ik het maar benoemen, Lelijkstad. Er hangt geen sfeer, de winkels zijn betonnen blokken, waar totaal geen eenheid in zit, en het staat kop over kont door elkaar. Ik ben een vrij makkelijk persoon, en vind snel iets goed, maar hier in Lelijkstad aka Lelystad, werd ik toch lichtelijk depressief. Ik had een kaartje gekocht voor anderhalf uur, ik dacht zelf dat dat nogal kort was. Na een half uur keken Joost en ik elkaar aan en zeiden: we gaan!! Uit pure wanhoop zijn we maar naar Harderwijk gegaan, waar het wel fijn toeven is met zijn mooie winkeltjes, lekkere sfeer, en de heerlijke boulevard. Helaas is ook daar heel wat neer gehaald, maar echt alles beter dan Lelystad.

En toch, toch wordt Almere altijd genoemd als lelijke stad, waar geen sfeer in zit. Ooit heeft een programmamaker een filmpje over Almere gemaakt, dat er niets te beleven viel. En sindsdien is het heel populair om Almere af te kraken. Zelfs mensen die in Almere wonen, klagen over Almere. Ik heb dan ook zoiets ga lekker terug naar Amsterdam, of het gooi als het je niet bevalt. Maar dat kunnen ze dan weer niet betalen. Ik ken zat plekken in Amsterdam wat echt niet duur kan zijn, maar daar willen ze dan niet wonen.

Ik heb niets te klagen over Almere, ik woon in een heerlijk huis, in een mooie buurt, de oostvaardersplassen ligt zowat in mijn achtertuin, ik heb fijne buren, en ik ben graag in de stad van Almere. Ik zou zeggen durf de uitdaging aan, ga eens winkelen in Almere, fiets eens door Almere, en ga daarna door naar Lelystad.

Fotos uit het archief van Studiojoost.nu

Gastblog by Morgaine’s Passions

Inleiding: Hierbij een verslag over de ontmoeting van Suzan van Morgaine’s Passions en van mij. We spraken af dat we allebei een verslag zouden maken op de site van de ander. Suzan en ik hebben een lang verleden al vanaf de middelbare school, maar wij houden het nu even centraal over onze ontmoeting afgelopen vrijdag. (achter de vetgedrukte letters zit een link verborgen).

Visite

Afgelopen vrijdag kwam ze dan, ein-de-lijk. Nee, lullig, gezien we telkens wilden afspreken maar aan haar kant ging het niet zo lekker en dan ben ik de eerste die zegt, uitzieken! En dat ik haar pas wilde zien als ze zich weer beter voelde. Nu was het zover, het was alweer enige tijd geleden dat ze hier even was, maar het wanneer is ons beiden even ontgaan. Een uur of 11 zei ze. En ze was keurig op tijd, dit keer was ik ook gekleed, haha. Ik was er helemaal klaar voor.

Ze kwam en we omhelsden elkaar direct, ze is alleen zo lang he, ik ben zeker een kop kleiner en echt, lastig hoor soms, maar dat overbruggen we wel. Jas uit, koffie werd gezet, zij had wat lekkers meegenomen van Bakker Bart. Ze heeft hier zelf in de straat gewoond, dus ze weet de weg, lekker makkelijk. We begonnen met kletsen en hielden niet meer op, soms even een stilte om te reflecteren want het was meer dan alleen funny stuff.

tuurlijk een selfie

Ook al kennen we elkaar al heel lang, toch blijven we graag in het nu, soms die lach om een stukje leuk verleden en minder leuk verleden, we begrijpen elkaar. Ik ken haar. Zo ondertussen ga ik zelfs denken dat diegenen die ik al sinds mijn jeugd ken, dat ik hen echt ken, omdat we elkaar ontmoeten toen we nog puur waren, waarin wij onszelf vormden en we waren toen al heel veel samen, deden alles samen, op school maar gingen samen ook uit. Dat is mijn gevoel nu, en ja je kunt ook in het nu prachtige vriendschappen opbouwen, maar toch is dat anders, wij hebben aan een paar woorden soms genoeg of in stilte.

hoe bizar, een selfie op de kop

De uren tikten te snel voorbij, de kaarten kwamen op tafel en ergens leek het er bijna op, dat het opnieuw de soep in zou gaan lopen, maar nee, en ze heeft gezien, ze kan het zelf, weet ze nu. Ooit had ze het al geprobeerd zonder dat ik dat wist, in een tijd dat we even geen contact hadden, en het lukte haar niet. Nu stelde ik haar vragen en ze wist het gewoon, ze deed het perfect, slechts een paar aanwijzingen had zij maar nodig. Ze is er klaar voor, om verder te gaan en dat doet ze dan ook! En hoe! Zij heeft die kracht en ze komt er wel.

lekkere stroopwafels

Koffie, appelflapje het was er allemaal, later nog thee en natuurlijk Picasso die ons aan zat te staren, erbij kwam liggen, haar na lag te staren als ze even op stond, en voor we het wisten was het 4 uur en moest zij weer gaan. Op weg naar haar gezin en haar man, welke ik nog nooit ontmoet heb, ze zijn al 15 jaar samen. En telkens weer zegt ze dan… ‘Jullie hebben elkaar toch wel ontmoet al?’ Nee, echt niet, en ik lach, dat geeft niet, dat gaat binnenkort gebeuren, i’m sure 😉
Dank je wel lieve Natasja, voor jouw gezelschap, volgende keer bij jou! Dat is mijn belofte aan jou. ❤

“Ware liefde laat toe dat

ieder zijn eigen weg gaat

– in de wetenschap dat men toch altijd bij elkaar blijft”

Lazy Sunday Afternoon #13

En Lazy is ie mijn Sunday Afternoon. Vandaag een plaat van de Pet Shop Boys. Ik hou van de Pet Shop Boys, niet dat vroeger mijn kamer er mee vol behangen was, maar de zeikerige stemmen, de muziek van hun, en de videoclips kwamen wel door in mijn brein. Ze hebben geweldige nummers, West and Girls, Suburbia, Its a sin, de cover Always on my mind etc etc. ook werken ze veel met andere artiesten zoals Robbie Williams (She’s Madonna) samen. Ik dacht eerlijk gezegd dat ze al gestopt waren, maar googelen leert mij dat de Pet Shop Boys, nog steeds bezig zijn.

Het nummer dat ik kies vind ik geweldig qua clip, qua tekst.

Het nummer zou te maken hebben met het spelen van het dominospel wat op Puerto Rico de enige avondlijke bezigheid was toen de Pet Shop Boys daar verbleven en waarbij een goede vriend van de Pet Shop Boys steeds won en dan een dansje maakte. Echter een verwijzing naar aids als gevolg van een roekeloos seksleven met het dominospel als metafoor voor het omvallen van mensen die aan de ziekte overlijden ligt evenzeer voor de hand. (bron wikipedia).

Ik zelf heb mijn eigen gevoel en idee bij deze plaat om hem juist nu te kiezen… Ik bedoel ze zeggen dat het wel goed gaat, maar waarom vallen er nog zoveel om… dus vandaar:

studiojoost.nu

Inleiding

Op mijn site, staan behalve links van een aantal bloggers ook een link van Studiojoost.nu, en velen hebben zich afgevraagd wat deze link nou met Natasja’s Lifestyle te maken heeft, allereerst heeft Studiojoost.nu mijn logo ontworpen, en zijn een aantal foto’s op mijn site gemaakt door Studiojoost.nu, niet alle foto’s natuurlijk, ik maak vaak zelf ook foto’s met mijn telefoon, en die horen dan weer niet bij de collectie van Studiojoost.nu.

Wie is Studiojoost.nu

Studiojoost.nu is een bureau voor visuele communicatie. Joost is een grafisch ontwerper, hij ontwerpt logo’s, huisstijlen, websites en is ook bedreven met de fotocamera.

De kennismaking

Ik leerde Joost kennen op 14 september 1998, om 8 uur in de ochtend. De datum en tijdstip weet ik nog precies, want het was mijn eerste werkdag bij Arti-Imfa te Almere, een groothandel in projectmeubilair. Het was daar een gewoonte om om 8 uur te beginnen, aan de bar weliswaar, met een kopje koffie of een kopje thee, en dan werd er alvast de dag doorgenomen. Ik zat net aan de bar toen Joost als een wervelwind binnenstormde. Hij stelde zich voor als Joost, ging aan de bar zitten, en vertelde aan de collega’s hoe zijn vakantie in Spanje geweest was. Ik keek naar hem en dacht: hmm Spanje? twee weken, net terug, en nog witter zijn dan mijn lakens? Ik vond het knap.

Het Werk

Arti-Imfa had een grote showroom met enorm veel projectmeubilair, de mooiste meubels, bureau’s, bureau-stoelen, kantoorkasten, kon je daar kopen voor kantoor, maar ook voor visite-bankjes, bijzettafels, conferentiestoelen en tafels, kon je daar terecht. Joost deed de PR & verkoop binnendienst, en zorgde ervoor dat projecten ingetekend werden met meubilair. Wanneer daar een order uitkwam, was ik degene die dat verwerkte. Ik stuurde de klant de orderbevestiging, en de bestelling faxte (ja faxen, kennen jullie dat nog?) ik door naar de leverancier. We hadden echt enorm veel plezier in ons werk en met elkaar.

JoostDesign

Joost komt uit Zeeuws Vlaanderen, en het bedrijf Arti Imfa kwam oorspronkelijk ook uit Zeeland. De klik tussen de eigenaar en Joost was er natuurlijk al snel. Naast dat hij voor Arti Imfa werkte, had hij ook zijn eigen bedrijf JoostDesign, het latere studiojoost.nu

Ontwerpen & Verkopen

Het ontwerpen en verkopen zit Joost in zijn bloed, omdat hij zoveel kennis heeft van producten, en voelt wat een klant nodig heeft, lopen klanten ook letterlijk met hem weg. Zijn nuchtere Zeeuwse karakter, maakt van hem een doener, en een keiharde werker, niet lullen maar poetsen zeg maar. Maar praten kan hij ook en dat doet ie graag, wanneer het werk onder controle is. Joost heeft vanaf augustus 2000 gewerkt bij Houtsma Keukens, waar hij door zijn passie voor verkoop, materialen en vormgeving, vaak de nummer 1 verkoper was. Tevens heeft hij Houtsma Keukens de Warme Douche bezorgd.

studiojoost.nu fotografie
Portretfotografie studiojoost.nu
studiojoost.nu, illustratie
Illustratie ter promotie van de studio
studiojoost.nu, illustratie
Illustratie van onze hobby’s
studiojoost.nu, fotografie
Bedrijfsfotografie PvExpert – FC Loonstrookje
studiojoost.nu, fotografie
Bedrijfsfotografie studiojoost.nu

En nu

We zijn nu alweer meer dan 17 jaar verder, en Joost en ik zijn in februari volgend jaar alweer 17 jaar samen. We hebben twee heerlijke jongens waar we samen van genieten.

Joost is momenteel bezig met verschillende opdrachten voor studiojoost.nu, waaronder een logo/huisstijl, branding en de nieuwe website van “HetStripfiguur.nl”. Tevens is hij websites aan het screenen van verschillende bedrijven of deze websites vindbaar zijn bij zoekmachines.

Door dit blog te schrijven hoop ik dat studiojoost.nu meer naamsbekendheid gaat krijgen, dus ben je geïnteresseerd? Kijk dan eens op zijn site.

Daarnaast heeft hij ook tijd en zin, om weer in een plezierige werkomgeving te stappen.

Dus ben je of ken je iemand die een loyale, creatieve, commerciële, topverkoper zoekt, of is jouw bedrijf toe aan een facelift, wil je meer uit je website halen dan je nu doet? kijk dan eens op linkedin, of op de website van Studiojoost.nu.