Opvoedkundig gewauwel

Ik ben nu bijna 13 jaar moeder. Maar voor ik moeder werd, had ik al duidelijke richtlijnen hoe mijn kind op te voeden, niet vanuit een boekje hoor, maar vanuit mijn hart.

Mijn grootste wens, (naast ballerina, actrice, wereldster, fotomodel, en schrijfster worden) was om ooit moeder te worden. Het leek mij geweldig om een klein mensje te koesteren, lief te hebben, te knuffelen, voeden, en te begeleiden naar de zelfstandigheid. Ik heb ooit een keer in een blog geschreven dat er door mijn toenmalige leidinggevende gevraagd is wat mijn passie is, en toen antwoordde ik: mijn kinderen, je leert zoveel van je kinderen, en vooral over jezelf, ik vind het geweldig om mee te maken. Mijn toenmalige leidinggevende kon zich daar geen voorstelling van maken.

De dag dat ik wist dat ik zwanger was, staat voor mij als een van de mooiste dagen van mijn leven in mijn geheugen gegrift. Maar op dat moment begon voor mij al het zorgen, zorgen dat ik mijn kindje bescherm, dat ie gezond ter wereld zou komen.

En gezond kwam hij ter wereld, hoewel hij voor dat ie met de tang gehaald werd, zich zelf bijna aardig aan mijn navelstreng verhangen had. Maar daar was hij dan, in mijn leven had ik nog nooit zo’n prachtig kind gezien, volmaakt dat was is hij. Prachtig gaaf koppie, klein neusje, een schattig mondje, waar een geluid uit kwam, mijn perfecte droom.

Toen we samen thuis kwamen, hadden mijn buren het huis versierd, en stonden ze ons op te wachten, zo lief. De eerste nacht werd mijn zoon om de 3 uur wakker, en dat hield hij zeker een flink aantal weken vol. Oké , dat vond ik weleens zwaar, omdat ik gewoon slaap nodig heb, en ik bloed chagrijnig word van te weinig slaap, maar ook dat gevoel maakte al snel plaats voor de liefde die ik voor hem voelde voel.

Naast veel eten en liefde hebben kinderen ook grenzen nodig, en daar ben je als ouder natuurlijk verantwoordelijk voor. Ik ben allergisch voor moeders (sorry als ik iemand tegen de schenen trap) die alles in overleg doen, met een dreumes van 2- 3 jaar. Ook mijn kinderen wilden snoepjes in een winkel, en probeerde een keel op te zetten als ze dat niet kregen, maar dan pakte ik ze bij hun oren, en zei zacht toch heel dringend: nog een keer, en dan krijg je een pak op je luier, als je thuis bent. Het bleek niet nodig, de kinderen begrepen de boodschap. Duidelijkheid is wat ze willen. Kinderen zijn net als honden, ze willen een persoon die sterker is dan hun, die hun voorbeeld is, hun boeg in deze woelige wateren, die hun beschermt als ze in de problemen raken.

Ik heb mijn kinderen vaak naar boven gestuurd, als ze niet wilden luisteren, of als ze gingen huilen, omdat ze hun zin niet kregen. Vaak had het huilen te maken met vermoeidheid, en als ze dan in bed lagen, waren ze na een halfuurtje stil, en als ik dan naar boven ging dan lag een van hen zo heerlijk onschuldig te slapen. Wat een rust en liefde straalt dat toch uit.

Mijn kinderen moeten ook alles eten, lust ik niet? Jammer het is gezond, en je eet het. Nu vinden ze zelfs groentes heerlijk die ze vroeger vreselijk vonden. Smaak moeten ze ontwikkelen, en het wordt herkenbaar, en een mens houdt van herkenning eerlijk is eerlijk.

Geduld dat is wat je ook moet hebben met kinderen, en nee ik had geen geduld, ik was gewend alles even snel te doen, maar dat veranderd als je zo’n lief klein aanhankelijk mensje verzorgd, het draait niet meer om jou, maar om de baby. Ik heb dat nooit erg gevonden, ik ging ook nooit met drukke dagen de stad in met de baby en peuter, en als ik al ging dan was het maar voor even. De hersentjes hebben al zoveel te verwerken.

Ik ben een trotse moeder, ik vind het prachtig te zien hoe mijn kinderen zich ontwikkelen, elke fase heeft zijn charmes, de schattigheid van baby zijn (het zwitsal gevoel), de ontdekkingsreis van de peuter ( kleuren op muren, stoelen etc) de band die je krijgt doordat je met je kleuter praat (ze zeggen niet veel meer dan, weet ik niet, ja, nee, vandaar dat ik altijd vragen stelde), het gevoel dat ik heb gegeven dat ze altijd bij me terecht komen met wat er ook is (en ja ook dan kan ik weleens boos reageren).

Mijn oudste zoon zit nu in de pubertijd, hij is een schat van een jongen en nog een makkelijke puber, maar je merkt dat ie zich soms graag wat meer terugtrekt, dat hij zijn mening niet meer voor zich houdt, en soms een beetje brutaal wil doen. Ik begrijp dat, ik ben vroeger ook een puber geweest, wel een hele makkelijke voor mijn ouders, maar niet altijd voor mezelf.  Want er veranderd toch wel wat in je lichaam en geest als je groter wordt. En dat zei ik dan ook tegen mijn oudste, en ik merkte dat ie daar heel opgelucht op reageerde, zo van, pff het is dus normaal.

Ik hoor vaak dat (vooral) moeders, het toch wel moeilijk vinden het opvoeden van kinderen, dit is natuurlijk ook niet echt de makkelijkste tijd, veel moeders werken 4 dagen, en dan nog het huishouden en de kinderen verzorgen, ze zijn dan ook blij als de kinderen even weg zijn en ze wat eigen tijd hebben. Maar tegelijk vraag ik mij dan altijd af, wat dacht je dan? Wat dacht je dan toen je kinderen wilde? Dat het leven doorgaat zoals altijd? Ik maak mijn voorstelling altijd erger dan het is, ik hou rekening met veel (niet alle hoor) denkbare scenario’s, en bij mij viel het dus best heel erg mee. Want wat voor verwachtingen heb je?

Gelukkig heb ik altijd parttime (in het begin 16 uur later 20 uur) kunnen werken, en had ik niet veel eigen tijd nodig, omdat mijn passie bij mijn kinderen ligt.

Ik geniet nog elke dag van het moederschap, ik heb elke fase in hun leven proberen op te slurpen als een spons, helaas door omstandigheden is het er niet altijd van gekomen. Maar elke fase van mijn kinderen hebben iets moois en iets leerzaams.

En jij? Geniet of heb jij genoten van het opvoeden van kinderen? of vond/vind je het best lastig?

Advertenties

32 thoughts on “Opvoedkundig gewauwel

  1. Leuk verhaal! Ik heb nog geen kinderen, maar het lijkt me behoorlijk zwaar. Dat is ook één van de redenen waarom ik nog geen kinderen heb haha. Ik heb ook geen idee hoe ik alles zou aanpakken moet ik eerlijk zeggen…

    Liked by 1 persoon

  2. Vooral het consequent blijven was soms lastig, ik deel je mening eigenlijk volledig in dit logje (saai hé :)), heb eigenlijk genoten van alle fases, met ups en downs 🙂
    En dan komen ze vertellen dat ze zelf een kindje krijgen… de tijd gaat veel te snel!

    Liked by 1 persoon

  3. Mijn mooiste twee dagen in mijn leven waren de momenten dat ik Yaron en Shirel in mijn handen kreeg… en dat moment kan nooit iemand meer van me afpakken. Kinderen lastig, nee joh.. uitdagend misschien, maar lastig is het alleen als je zelf niet lekker in je vel zit. En dan trek ik gewoon even een ander velletje aan.. dan gaat het gewoon weer.

    Love As Always
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  4. Ken je dit huis nog? Ja he… dat wegsturen, ga maar even op de gang staan, vervolgens plakte er een gezichtje op de glazen deur en dan moet je en je lachen in houden en streng blijven ~proest~ Dus werd dat haar kamer, hahaha maar hier dus dito al vond ik sommige momenten best lastig omdat ik er echt alleen voor stond en dat 24/7. Ik was blij als mijn nicht toen tiener een weekendje hier was, dan vond ik even die tijd om andere dingen te doen maar ook een gesprekspartner etc. Tieners kunnen ook wijs zijn namelijk 😉

    Om vervolgens mee te maken dat ze elke zomer en sommige andere vakanties graag met grote nicht mee ging daar logeren bij mijn oom en nicht thuis en dan meestal een kleine 3 weken, rust voor haar, rust voor mij. Het meest erge is geweest dat haar vader natuurlijk weg bleef en haar niet meer wilde zien, want dat had ik wel nodig inderdaad. Komt ook omdat er niemand thuis kwam met wie ik kon delen en vertellen natuurlijk.

    Maar als dat alles is nu achteraf, dan heb ik het wel goed gedaan voor mijzelf, ben ik trots dat ik het toch allemaal voor elkaar heb gekregen.

    Lieve mooie foto’s ook al kende ik ze al 😉

    X

    Liked by 1 persoon

  5. Mooi en warm geschreven schattige foto’s ook
    Ik heb 2 keer keizersnede gehad en vond het op het eerste moment wel een beetje spijtig dat het eerste wat ik van de kinderen zag was aangekleed in hun bedje

    Liked by 1 persoon

  6. Goh, wat een mooi geschreven log over het moederschap meid!
    Je hebt beslist de gave van moeder te zijn, maar ook van het zo mooi te verwoorden!
    Je zoon pubert nu en blijkbaar is het noch voor jou, noch voor hem een moeilijke periode.
    Hopelijk verloopt het bij jullie niet zoals bij ons: onze zoon spartelde er ook probleemloos door maar nu hij op bijna middelbare leeftijd is heeft hij alle banden met ons verbroken, het waarom weten we nog altijd niet. Dus om op je vraag te antwoorden: kinderen opvoeden vond ik niet zo moeilijk, de periode erna wel…

    Liked by 1 persoon

    1. Dat is heftig Gerda, en zeker als je niet weet waarom. Je hebt je kind(eren) zo lief, maar het zijn ook eigen personen, die beslissingen maken die je niet kunt begrijpen. Ik ken mensen waarvan de ouders echt niet goed voor hun waren en deze worden nu op handen gedragen. Ik ken het ook andersom: ouders die kinderen met liefde opvoeden maar waar de kinderen afstand van de ouders nemen. Je weet nooit of je het goed doet. En vaak word de liefdevolle ouder gebruikt als kop van jut. Ik hoop dat je zoon ooit tot inkeer komt..

      Like

      1. Wat een lieve reacties Natasja, bedankt hoor, je steekt me een riem onder het hart… of is het omgekeerd? Inderdaad, als ouder doe je het soms niet goed volgens de kinderen. Zelf hebben we ons niets te verwijten, integendeel: alles wet we hadden hebben we gegeven, ook de erfenis van de grootouders zodat hij zijn huis kon afbetalen. Dus we weten echt niet wat er verkeerd gegaan is. Ons bemoeien met zijn leven doen we ook al niet… Onze huisdokter zei: cherchez la femme. Dat zou kunnen, hoewel we haar jaren geleden met open armen als onze dochter in huis hebben gehaald…
        Fijn weekend meid, bedankt voor je reactie bij mij, blij dat je wat aan de villa hebt!

        Liked by 1 persoon

      2. Mijn broer heeft dit ook gedaan. Hij was 20 ging samenwonen en vriendin had geen leuk contact met haar ouders. Mijn broer zorgde dat het contact met haar ouders beter werd en toen was vooral mijn moeder de gebeten hond. Ik was zelf 17 en zag hoeveel verdriet het mijn moeder deed. Het ging uit naar 7 jaar en bij wie stond meneer op de stoep??? En wie lieten hem weer binnen??? Juist mijn ouders. Ik vergeef maar vergeten doe ik niet. Ik snap niet waarom mensen elkaar zo’n pijn kunnen doen. Gelukkig is het goed gekomen met mijn broer en ouders, maar dat komt meer dankzij de grote liefde van vooral mijn moeder naar haar zoon toe. Hoe is het spreekwoord ook alweer??Was du liebst neckt sich?? En wat je huisarts zegt zal wel zo zijn, wat ik al schreef over die stiefmoeder toen.. Mannen hebben gewoon slappe knieën. En echt er komt een dag voor hem en ik hoop dat het niet te laat is!! Fijn weekend lieve Gerda!!

        Like

      3. Ooo lieverd, nu steek je me toch wel een hart onder de riem, weten dat het voor je moeder en haar zoon in orde kwam doet zo goed om te horen! Weten dat je zo met me meeleeft beslist ook, bedankt!
        OT: ik ben waarschijnlijk te vroeg voor je Lazy Sunday log, of komt het hier pas morgen op? Hoe dan ook, ik wens je een schitterende zondag toe met daarin alles wat je hartje belieft!

        Liked by 1 persoon

  7. Wat een mooi liefdevol logje Natasja! Je lijkt me een soort oermoedertje!
    Mooi dat je af en toe stil staat bij het grote geschenk dat kinderen krijgen is. En dat je genoten hebt van ze! Ik heb ook genoten van mijn kinderen, ze schelen maar 20 maanden dus best druk, tenminste dat zeiden andere mensen dan tegen me. Maar ik het het niet zo ervaren. Ik had toen ze in de puberteit kwamen, allebei niet vervelend of zo geweest, soms heimwee naar de tijd dat ze 3-4 waren. En ik had voor de zwangerschappen, de bevallingen (geen trauma’s aan overgehouden) en het eerste half jaar wel 10 kinderen willen hebben. Dat ontzettend afhankelijke van babietjes, geweldig toch! Elke leeftijd is leuk hoor, elke leeftijd weer nieuwe dingen meemaken met ze. Het was prachtig. Heb het gelukkig ook met mijn kleindochters. Genieten is de boodschap!

    Liked by 1 persoon

  8. Wow wat heb je dit mooi verwoord.Het moederschap is magisch. Ik ben sterker dan ooit ervoor maar ook meer kwetsbaar dan ervoor.

    Ik deel je mening als het om autoriteit gaat, zij voelen zich veilig als vader en moeder “de baas” zijn.

    Liked by 1 persoon

  9. Ik vind het heerlijk om vader te zijn. En ik geniet echt van mijn kinderen. Mijn ex doet dat oook, en we voeden nog steeds samen op. Nou ja, mijn zoon heeft niet veel opvoeding meer nodig. Die wordt bijna 21.

    Liked by 1 persoon

  10. Pingback: Babies en Pubers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s