Je kunt mijn rug op #3

Wat vooraf ging in deel 1 & deel 2.

Ik printte via internet een hardloopschema uit, en daar begon ik. Eerst twee minuten lopen en dan een minuut rustig lopen, dan weer twee minuten lopen en dan een minuut rustig lopen. 2 tot 3 keer in de week ging ik naar buiten om te lopen. Ik had niet de perfecte schoenen, maar ach ik liep toch niet zo heel veel nog. Meestal ging ik voor of na het lopen nog even op de Wii oefenen. Elke keer als ik weer meer gelopen had, belde ik mijn vader om te vertellen hoe goed ik bezig was. Hij gaf me wijze tips en zei ook dat ik betere schoenen moest kopen. Dat deed ik dan ook maar. Ik ging naar de sportzaak hier in de stad, en zij keken aan de hand van een camera hoe ik liep, (ze hadden zo’n renbaan in de winkel) en aan de hand daarvan werden er schoenen uitgezocht. Het werden assics. Oh wat liep dat beter zeg toen ik ging hardlopen. 

 

nike connector voor ipod
 
Ondertussen had ik ook een iPod met een nike app, maar je moest toen een extra connector aan je iPod klikken en een connector aan je schoen, want dan kon de iPod je kilometers, je calorieën en hoe hard je liep meten. Dat het niet altijd feilloos werkte heeft mij toen dikwijls gefrustreerd, had ik gelopen en dan had ie het weer niet goed gemeten. Ik heb zelfs mijn iPod en die connector weer teruggebracht naar de winkel om te laten nakijken wat er mis was. Natuurlijk konden zij niets vinden, en kreeg ik gewoon een nieuwe terug, die het een tijdje deed en daarna ook niet meer.

natuurlijk is dit nooit bevorderlijk voor mijn rug geweest... Floris en ik ..
natuurlijk is dit nooit bevorderlijk voor mijn rug geweest… Floris en ik ..
Het hardlopen ging verder lekker, op een gegeven moment hield ik het 10 minuten vol om te hardlopen. Vol trots belde ik mijn vader en vertelde het geweldige nieuws. Zijn dochter, die het altijd vreselijk vond om te hardlopen. Zijn dochter die dacht dat ze haar vader wel in kon halen op de skeelers terwijl hij hardliep. (Not, die man liep zo hard en ik als een hijgend hert er achter aan skeelerend, ik was toen 27 en hij 61, toen we thuis kwamen, dook mijn vader alsof er niet gebeurd was onder de douche terwijl ik nog een uur moest bijkomen). En of hij trots was, volhouden zei hij, en elke week minimaal twee keer trainen. Ik was het van plan, echt waar.

Maar een dag na dat rondje dat ik het 10 minuten vol hield, veranderde mijn leven in een klap. Mijn vader is die dag gaan wielrennen(ook dat deed hij,72 jaar was ie toen) en werd geschept door een tractor. Zwaar gewond werd hij afgevoerd. Onzekerheid, en verdriet alom.

Ik trok mij deze ellende erg aan, ik was enorm verdrietig, ik wist gewoon niet waar ik het zoeken moest. Ik at amper, ik kon niet eten, op mijn maag zat een misselijk makende steen. Ik liep veel, om mijn hoofd leeg te maken, de muren kwamen op mij af thuis. Ik wilde er voor iedereen zijn, mijn moeder, mijn vader, mijn twee kindjes van toen 2 en 7 jaar, ik wilde doorwerken, ik wilde geen verdriet.

Volgende keer: De verdrietige verjaardag van mijn jongste zoon en daar ging mijn rug.

Advertenties

31 thoughts on “Je kunt mijn rug op #3

  1. Je kan er nooit voor iedereen tegelijk zijn lieverd… Een mens moet leren ook aan zichzelf te denken. Want enkel als jij je goed voelt, kan je anderen helpen!
    Oh help, klinkt dit te belerend??? Dat is niet de bedoeling, ik wilde alleen lief zijn x

    Liked by 1 persoon

      1. Dat herken ik helemaal, dat diep gaan en het kan verdomd zeer doen en soms lang zeer blijven doen… En daar draait het uiteindelijk om, om je eigen geluk en dat van je geliefden! 🙂

        Liked by 1 persoon

      2. Ja die zijn ook echt het allerbelangrijkste! En nu zijn we 6 jaar bijna 7 jaar verder, en als ik dit nu schrijf denk ik jeetje het was heftig, maar ik ben dankbaar dat ik er uiteindelijk wel van geleerd hebt. Maar dat wil ik ook nog beschrijven in dit blog.

        Liked by 1 persoon

  2. ik vind het wel super dat je telkens maar een stuk schrijft over deze periode.. zo kun je elk moment uitgebreider vertellen, zonder dat je een veel te lange blog schrijft.. en wil je als lezer eigenlijk ook niet te lang wachten op het vervolg.. Klinkt in ieder geval als een hele heftige periode.. ben wel benieuwd of je het gevoel van toen nog zo goed verder kunt omschrijven. w8 met smart!

    Liked by 1 persoon

    1. Hij is ongelofelijk sterk. Hij is nu 78 jaar wordt 79 jaar en je hoort m niet klagen. Sporten kan/doet hij niet meer sinds het ongeluk. Hij heeft een hardloopprotese ook maar die heeft ie een paar keer gebruikt binnenshuis, ik geloof dat hij het raar vindt om er buiten mee te lopen.

      Like

  3. … of hoe vreugde soms en helaas in verdriet kan omslaan. Je hebt je portie miserie gehad in het leven lieve Natasja, maar het is goed er over te praten, of in dit geval er over te schrijven. Dat vergt niet alleen moed, maar lucht ook een beetje op hé. Althans dat hoop ik voor jou!

    Liked by 1 persoon

  4. Wat verdrietig!!! Vreselijk dat je vader zo’n ongeluk gehad heeft!
    Je kan niet alle ballen hooghouden meis… Hoe graag je het ook wilt… Dat kan je niet alleen!!
    Dikke knuffel!! Wat een pittige herinneringen

    Liked by 1 persoon

    1. Het is alweer 7 jaar geleden. Mijn vader is een bikkel ondertussen bijna 79 jaar. Trots ben ik op hem. Het ongeluk heeft wel veel veranderd maar soms is dat niet erg. Alles heeft zijn weg weer gevonden. Zij het op een andere manier, het mooie is wel dat ik nu veel sterker ben geworden en niet meer altijd eerst aan een ander denk.. Ik ga nu voor oké eerst mijn kinderen maar daarna kom ik.

      Liked by 1 persoon

  5. Dat is alleen maar een meer dan logische reactie als je één van je ouders afgevoerd ziet worden, ik herken dat wel ja… gelukkig was het hier een operatie met zeer snel resultaat maar die schrik en bij jou… wat ik gewild zou hebben is dat wij elkaar destijds weer hadden gevonden zodat je even hier of ik bij jou je verhaal kwijt had gekund, de zijlijn vriendin had kunnen zijn om even uit te huilen en ook te lachen…..

    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s