Je kunt mijn rug op #7

Wat voorafging.

Goud geld heeft de osteopaat mij ook gekost. De behandelingen werden net als van de Chiropractor niet geheel vergoed. En waar de Chiropractor zei dat de pijn van mijn SI gewricht afkwam, zei de osteopaat dat het door mijn darmen kwam.

Hij masseerde mijn buik en ook een deel van mijn rug. Het gaf best weer wat verlichting, maar ook dat was altijd maar voor even. Meestal zat mijn onderrug na een dag alweer helemaal vast.

En zo heb ik nog veel verschillende afwijkingen gehad: een pees bij mijn heup zou te lang zijn volgens de ene orthopeed, die zou hij in kunnen korten, want ook daar deed het erg pijn, de andere orthopeed zei, dat mijn wervels aan elkaar vast gezet moest worden, waarop de neurochirurg weer zei dit absoluut niet te doen, je snapt ik kreeg een steeds hogere pet op van al deze gestudeerde medici.

Ik was teneinde raad, ik vroeg Joost dikwijls om mij te masseren, te kraken, mijn voet en been te masseren, omdat ik gewoon niet meer wist wat voor houding ik aan moest nemen.

Het werd hoog tijd om de huisarts weer te bezoeken. De dokter hoorde mij aan, deed wat standaard testjes: Voorover staan, reflexen, en zei: “Ik denk niet dat het een hernia is”. “Maar waar komt die pijn dan vandaan? vroeg ik hem radeloos. Soms heb ik even geen pijn, maar dan komt het weer dubbel zo hard terug”. Hij schreef uiteindelijk toch een verwijskaart uit voor de neuroloog en gaf die mij met de woorden:”Ik denk dat je binnen een kwartier weer buiten staat.

Doordat het zo’n lange wachtlijst was bij de neuroloog, duurde het even voordat ik een afspraak had. Ook de neuroloog onderzocht mij en concludeerde inderdaad binnen een kwartier dat het toch echt een hernia was. Het klinkt gek, maar toen voelde ik me eindelijk begrepen. Ik had dus echt wat, ik stelde me niet aan, die pijn was er echt en niet psychisch. Toch wilde de neuroloog dat ik eerst naar mensendieck ging, voor mijn houding, en we maakten een vervolg afspraak een aantal maanden later.

Mensendieck hielp mij niet, hoe ik ook mijn best deed om mijn houding te verbeteren de pijn bleef. Terug naar de neuroloog, ik kreeg een verwijskaart voor een MRI, en daar bleek uit dat ik een hernia had op de L5 S1, hij verwees mij door naar de neurochirurg. Helaas ging daar ook weer 4 maanden over heen, eer de neurochirurg een plek had.

Op mijn verjaardag 10 november 2010, had ik een afspraak, ik was al bijna anderhalf jaar verder, nadat ik door mijn rug was gegaan. De Chirurg concludeerde ook een hernia, maar dacht ook dat ik een Spina-Bifida had op die plek, er moesten extra foto’s gemaakt worden, en dan zou hij tijdens de operatie wel verder zien.

Pas in januari kon ik terecht bij het pre-operationeel spreekuur. Ondertussen, sleepte mijn been, zakte ik continu door mijn been, de ene dag ging het goed, de andere dag was het de hel, vooral met slecht weer. Ik kon niet meer ik was op. Toen ik dus in januari naar het pre-operationeel spreekuur ging, vroeg ik hoelang het nog duurde eer ik geholpen werd. De vrouw van de afspraken-balie keek op de lijst, en zag dat ik nog niet op de lijst van maart stond… Dat werd dan hooguit april als ik mazzel had.

Volgende keer: De operatie

Advertenties

25 thoughts on “Je kunt mijn rug op #7

  1. Mijn god!!! 1,5 jaar lopen met pijn. Alles eraan gedaan om het minder te laten worden, alles uit proberen wat aangedragen werd. En ondertussen wordt het alleen maar erger. Ongelofelijk wat een weg. En dan heb je een diagnose…. Vervolgens moet je nog een half jaar wachten totdat je misschien eens geopereerd en geholpen gaat worden. Dan ben je 2!!! Jaar verder.
    Echt ik wordt al heel verdrietig als ik dit lees… Laat staan hoe dat voor jou en jouw gezin geweest moet zijn….
    Niet te bevatten.

    Liked by 1 persoon

  2. Die lijdensweg van jou ken ik, mijn nicht heeft ook hernia in de rug maar werd wel sneller geholpen dan jij. Jammer genoeg kreeg ze net het verdict dat ook de andere wervels één per één aangetast worden. Ze zal wellicht ooit in een rolstoel belanden want een nieuwe operatie zou wel eens te gevaarlijk kunnen zijn.
    Hopelijk is dat bij jou niet zo lieve Natasja en ben je er nu eens en voor altijd van af!

    Liked by 1 persoon

    1. Oh wat vreselijk voor je nicht. Ik ben soms ook bang geweest dat ik uiteindelijk in een rolstoel terecht zou komen, mijn benen voelden zo slap en stijf. Alles kostte moeite, het bed in komen en uit komen, aan kleden alles ging met moeite… Gelukkig gaat het nu zoveel beter en kan ik mij zonder moeite aankleden, in en uit bed stappen, hoewel het soms iets moeilijker gaat, maar niet in vergelijking met toen.

      Like

      1. Goede morgen Natasja en hopelijk wordt die het begin van een al even goed weekend. Een weekend waarin jij geen problemen met je rug hebt omdat het nare spookbeeld, ooit eens in een rolstoel te belanden, nu definitief tot het verleden behoort hoop ik…

        Liked by 1 persoon

  3. ja die hoge pet ken ik maar al te goed, en vooral hier in Almere lijkt wel, alles is lange termijn hiero en ondertussen, pffffffffffff Het is gewoon te belachelijk voor woorden met al het geld wat wij al betalen.

    X

    Liked by 1 persoon

  4. Ongelooflijk dat je er zo lang mee hebt gezeten zonder te weten wat het precies is. Ik ben benieuwd of er sprake is geweest van een Spina-Bifida.

    Liked by 1 persoon

  5. Dat is echt lang joh, 1,5 jaar! Mijn moeder is tweemaal geopereerd aan een hernia en dat werkte goed. Eenmaal was het niet nodig. Altijd blijft het een zwakke plek, maar ze kan iig lopen in plaats van alleen maar over de grond kruipen van de pijn.

    Liked by 1 persoon

  6. Volgens sommigen komen vluchtelingen speciaal naar Nederland omdat alles hier zo goed geregeld is. Misschien moet iemand die vluchtelingen eens dit verhaal laten lezen? Einde vluchtelingenprobleem! 😉 Zonder gekheid; ik hoop dat je snel minder pijn ervaart. Beterschap!

    Liked by 1 persoon

  7. Herkenbaar! Na vier jaar uitstraling in mijn rechterbeen, en overal geweest met verschillende conclusies ben ik begin dit jaar geopereerd aan mijn hernia. Zelfs de nacontrole duurt weer een eeuwigheid. Echt, die mensen in het ziekenhuis hebben nooit tijd! Sterkte ermee

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s