Je kunt mijn rug op#8

Wat vooraf ging.

Mijn collega’s raadde mij aan om mijn zorgverzekeraar te bellen, of er ergens anders een ziekenhuis was die mij eerder konden behandelen. Ook zij zagen, hoe slecht ik liep, en hoe moeizaam ik uit mijn stoel kwam. En ja ook mijn Manager wilde meer duidelijkheid, wat logisch was.

Ik belde mijn zorgverzekeraar, en zij belden de ziekenhuizen bij mij in de buurt, of deze eerder een plekje voor mij hadden.

Het werd het Ter Gooi ziekenhuis in Hilversum. Ik kon er een week later terecht, en twee weken later werd ik geopereerd, 3 februari 2011 om precies te zijn.

Deze neurochirurg zag op mijn MRI scan dat ik geen spina-bifida had, maar een lumbaal kanaal stenose. Mijn ruggewervel had artrose en daardoor ging het bot woekeren, die de zenuw beklemde.

Voor de operatie was ik niet eens bang, ik was blij dat er eindelijk wat aan de pijn gedaan zou worden. Joost bracht mij naar het ziekenhuis, en ging wat later weer weg om de kinderen op te halen. Het duurde toen nog anderhalf uur geloof ik voor ik geholpen zou worden. En helemaal alleen op die kamer, brak opeens het angstzweet uit. Ik trilde aan alle kanten, mijn gebit klapperde van de zenuwen. Toen ze mij ophaalde om naar de operatie zaal te gaan, dacht ik, ik spring uit het bed, ik stel mij aan, ik heb geen pijn.

Mijn bloeddruk was hoog, ik kreeg een maskertje op en weg was ik. Toen ik wakker werd voelde ik mij belabberd, ik had een drain in mijn rug, en een pompje om op te drukken, morfine, tegen de pijn.

De chirurg kwam een paar uur later om te vertellen wat ie had gedaan: “je was van alle (hij had met mij erbij 3 rugoperaties gehad die dag) patiënten, het ergst aan toe. Er waren veel botvergroeiingen in mijn rug, hij had veel bot weggehaald en ook veel littekenweefsel.

Ik ben donderdags geopereerd, en zaterdag mocht ik naar huis. Ik kreeg een boekje mee, wat ik wel en niet mocht doen. Nou ik mocht niet veel. Liggen, half uur zitten, een beetje lopen en voorzichtig oefenen.

Er kwam in het begin fysio aan huis, maar al snel vroeg hij of ik naar de praktijk kon komen. Eerst masseerde hij, na een paar weken, mocht ik voorzichtig op de toestellen om mijn rug te verstevigen.

Ik deed niet veel, maar toch waarschijnlijk te veel, ik heb heel lang gerevalideerd, ik heb heel lang pijn gehad, ik kon niet hardlopen, als ik lang liep, moest ik zitten, ja de pijn uit mijn been was minder, maar mijn rug was erg zwak, ondanks alle oefeningen die ik deed.

Na bijna anderhalf jaar ging het wat beter, ik ging ondertussen na een manueel therapeut, en dat was wel even goed. Oké ik kon niet meer alles wat ik voordat ik door mijn rug ging kon, ik kon ook niet te lang zitten, ik kon niet lang slenteren, maar ach, ik lag nog best vaak op mijn bed plat, meestal op woensdag, dan had ik maandag en dinsdag gewerkt, en dan moest mijn rug echt rust hebben.

Volgende keer: Eenzaam

Advertenties

26 thoughts on “Je kunt mijn rug op#8

  1. Ik lees weer… het was iets anders, echt hoor, 2nd opinion is eigenlijk so done in deze tijd, gezien ik dat dus ook heb gehad, ik heb jaren gedacht dat ik thoracic outlet syndroom had, en in het AMC was dat dus niet zo.. wat dan wel? ga maar terug naar je huisarts, pfffffffff

    Gelukkig kwam het hier goed met de operatie.

    x

    Liked by 1 persoon

      1. oh wacht net als de mobiel, wel of niet ooit… om geld te krijgen hier of daar, moeten wel wel zoveel mensen verkeer in onze praktijk hebben anders, ach wat maakt het uit wat ze hebben, als we de juiste cijfers maar kunnen presenteren.. jee waar haal ik het vandaan, hahaha

        Liked by 1 persoon

  2. Langzaam maar zeker ontplooit hier het verloop van je ziekte met nu uiteindelijk toch een sprankeltje hoop. Je bent dus eindelijk geholpen en maar goed ook als je de diagnose van de arts zo hoort. Moest je er niet aan gedaan hebben, dan zat je nu beslist in een rolstoel… of erger! Je kan nu al veel meer dan vroeger en daar ben ik blij om lieve Natasja!
    OT: bedankt voor de tip, het was dus inderdaad niet 2016 maar 1916 hihi,

    Liked by 1 persoon

  3. Het gaat toch een beetje beter, minder pijn ook maar toch volgens mij nog een lange weg.

    Wat me opvalt daar bij jullie in Nederland dat de zorgverzekeraar de ziekenhuizen afbelt voor te zien waar je terecht kan. Hier zijn we het zelf die dat doen ofwel onze huisarts

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s