Mijn carrière in een vriendenboekje

Zaterdag is het 4 jaar geleden dat ik besloot te stoppen bij USG, ik kreeg als afscheid mooie cadeaus, maar het allermooiste cadeau was toch wel het vriendenboekje, vol met foto’s van mij en mijn toenmalige collega’s. Gelukkig zie ik de leukste collega’s nog steeds regelmatig.

“Je lach en hartelijkheid blijft mij altijd bij”

“Zonder jou is de afdeling een stuk minder levendiger geworden”

“Jij was toch de gekste, gezelligste collega”

” Ondanks dat je het een aantal jaren moeilijk had, je altijd oprecht geïnteresseerd bent gebleven”

“Respect voor het besluit dat je hebt genomen, zorg goed voor jezelf en volg je hart in je verdere carrière”

Dit waren een aantal quotes, die collega’s en managers, in mijn “vriendenboekje” zetten. Bijna 14 jaar heb ik er gewerkt, op twee weken na. Ik heb mijn eerste zwangerschapstest daar op het toilet gedaan. Ik ben daar gegroeid, van meisje, vrouw, naar moeder. Ik dacht dat ik er nooit weg zou gaan. Samen met een aantal collega’s dachten we dat we daar eindigden achter een rollator. En wat hadden we dan veel lol.

IMG_1005 De laatste jaren daar waren niet makkelijk. Maar nog steeds is er niemand dood, en daar is ook veel om dankbaar voor te zijn. De laatste jaren werd het voor mij steeds meer een opgave om blij te zijn op mijn werk, of nee, ik maakte er elke keer wel wat van. Ik ging vaak met lood in mijn schoenen. De glans was er al een tijd af, waarschijnlijk ook door de laatste jaren, maar ook door alle veranderingen. Veranderen, om het veranderen noemde ik het. Soms was ik bloed chagrijnig, maar had toch de kracht om vrolijk binnen te komen. Of ik begon te zingen, alsof ik in een musical zat. Een aantal van mijn collega’s waren meer familie geworden, we wisten zoveel van elkaar.

Ik wilde gelijk weer verder, gelijk maar solliciteren, maar ik merkte dat je zoveel jaren niet zomaar uitvlakt. Het ging met horten en stoten met vallen en op staan, ik ben diep gegaan en heb vaak gedacht was het wel een wijs besluit om weg te gaan, maar nu weet ik dat het het beste was.

En als je denkt er is niets meer over dan een kale rots, weet dan dat ook op een kale rots weer een bloem zal bloeien.

 

 

21 reacties op ‘Mijn carrière in een vriendenboekje

  1. Ik zit me net te bedenken.. misschien heb je het weleens gedaan, dat weet ik zo niet meer. Maar is zwemmen niet iets voor je… Wel heel goed voor je rug, hele lichaam. En minder belastend door het water.

    Love As Alwyas
    Di Mario

    Geliked door 1 persoon

  2. Oh ik snap dat stukje ongeduld. Ik hoop dat je stapje voor stapje een sterke rug krijgt en dat je hier vrede mee hebt, dat het nu eenmaal (hoe pijnlijk ook) zo langzaam gaat…
    Ik lees de reactie van Di Mario en hoe zit dat met zwemmen? Ben je daar wel of geen fan van?

    Geliked door 1 persoon

  3. We leven met het lijd dat wij hebben omdat wij niet anders kunnen. Vorige week constateerde de arts artrose bij mij. Ik dacht ‘Hallo, ik ben pas 48. Kan niet!’ maar toch is het zo. Even balen en doorgaan. Omdat het kan. Omdat ik het wil. Heel veel sterkte, succes en plezier!

    Geliked door 1 persoon

  4. Je bent absoluut niet dommer dan een ezel. Het is hartstikke moeilijk om te accepteren dat een genezingsproces niet zo snel gaat als dat je zelf zou willen. Zoiets heeft tijd nodig en doe je niet zomaar. Wel heel goed dat je toch zo positief bent! Houd dat vast! Ik weet zeker dat je er wel komt. 🙂

    Geliked door 1 persoon

  5. Dag lieve Natasja. Wat je hier allemaal schrijft grijpt recht naar het hart en de ziel. Jij lijdt… en je lijdt heel veel! En toch… toch weet je telkens weer overeind te krabbelen, hoe moeilijk het ook is. En daar bewonder ik jou voor, niet iedereen vindt de moed en de kracht in zichzelf om dat te kunnen doen. Dus ik hoop dat je nooit bij de pakken gaat zitten en je van de mooie dingen rondom je geniet, zonder al te veel eisen aan jezelf te stellen!

    Geliked door 1 persoon

  6. Hoe moeilijk ook ik merk dat je er steeds weer voor blijft gaan en daarom heb ik bewondering voor jou
    Je bent ondanks alles een dapper iemand die niet bij de pakken blijft zitten
    Even een virtueel knuffeltje dat verdien je

    Geliked door 1 persoon

  7. Geduld is in deze een schone zaak, denk nog maar even na over wat ik je gegeven heb. Het adres, ik neem je met liefde mee zodat je kunt zien nog zonder doen, ja ook de kamer in bla.

    En dan ook daarna geduld! En ipv op te sommen wat je niet kunt? Som nu eens op in een blog wat je WEL kunt? 😉 Wedden dat dit al een heel veel beter gevoel geeft?

    X

    Like

  8. Rugpijn is vreselijk, je bent zo beperkt in alles. Ik ben na een langdurige slijmbeursontsteking in mijn schouder en rugklachten die maar niet over wilde gaan, via een kennis terechtgekomen bij een spiritueel therapeut, gespecialiseerd in chakra’s etc. Sceptisch, maar inmiddels mijn vertrouwen in de fysio en huisarts wat aan het verliezen, dacht ik baat het niet dan schaadt het niet. Ik heb al twee weken geen pijn in mijn schouder en mijn rugpijn heb ik alleen nog als ik buk om iets op te pakken. Tja, of het toeval is of heeft gewerkt, ik kan mijn geluk niet op!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s