Mijn carrière in een vriendenboekje

Het gaat langzaam weer iets beter. Jeetje net nadat ik mijn laatste je kunt mijn rug op plaatste, was het eigenlijk weer helemaal mis. Was het hoogmoed? Ik wil geen patiënt zijn. Ik wil alles doen wat iedereen doet. Ik wil niet hoeven zeggen: sorry, dat kan ik niet. Het zit m in de opvoeding hoe vaak hoorde ik net: Kom op stel je niet aan, gewoon gaan. Dat duwtje had ik ook echt wel nodig. Niet wegkwijnen in zelfmedelijden. Maar altijd positief blijven.

“Je lach en hartelijkheid blijft mij altijd bij”

“Zonder jou is de afdeling een stuk minder levendiger geworden”

“Jij was toch de gekste, gezelligste collega”

” Ondanks dat je het een aantal jaren moeilijk had, je altijd oprecht geïnteresseerd bent gebleven”

“Respect voor het besluit dat je hebt genomen, zorg goed voor jezelf en volg je hart in je verdere carrière”

Dit waren een aantal quotes, die collega’s en managers, in mijn “vriendenboekje” zetten. Het is alweer een half jaar geleden, dat ik het besluit nam om niet meer verder te gaan. Bijna 14 jaar heb ik er gewerkt, op twee weken na. Ik heb mijn eerste zwangerschapstest daar op de toilet gedaan. Ik ben daar gegroeid, van meisje, vrouw, naar moeder. Ik dacht dat ik er nooit weg zou gaan.

IMG_1005

Ja het is ook waar de laatste jaren waren niet makkelijk. Maar nog steeds is er niemand dood, en daar is ook veel om dankbaar voor te zijn. De laatste jaren werd het voor mij steeds meer een opgave om blij te zijn op mijn werk, of nee, ik maakte er elke keer wel wat van. Ik ging vaak met lood in mijn schoenen. De glans was er al een tijd af, waarschijnlijk ook door de laatste jaren, maar ook door alle veranderingen. Veranderen, om het veranderen noemde ik het. Soms was ik bloed chagrijnig, maar had toch de kracht om vrolijk binnen te komen. Of ik begon te zingen, alsof ik in een musical zat. Een aantal van mijn collega’s waren meer familie geworden, we wisten zoveel van elkaar.

Ik wilde gelijk weer verder, gelijk maar solliciteren, maar toch heeft de stress gewonnen, 14 jaar vlak je nu eenmaal niet zomaar uit, en gaat toch op de zwakke plekken zitten. Hoewel ik de laatste maanden al slecht sliep, slaap ik nu gelukkig veel beter. De afgelopen week besefte ik dat ik zo niet verder kon, ik kan niet met pijn in mijn rug, al wil ik me er niet aan toegeven, gaan solliciteren, het is niet eerlijk voor de werkgever, en het werkt niet goed voor mijn herstel. Ik heb me dus ziek gemeld. Het voelt als falen, dat de operatie toch niet het gewenste effect had, en dat terwijl ik zo positief was.

Ik weet dat het beter is, want terwijl ik zit voel ik mijn rug trekken en knakken, maar ook mijn buik, zijn het mijn darmen? is van slag. Ik wil weer optimaal zijn, ik wil die leuke baan, waar ik weer kan lachen met mijn collega’s en waar ik mooie dingen kan doen en laten zien. Maar nu lukt dat nog niet. Accepteren is de helft van het genezingsproces, en god ik vind het nog steeds moeilijk. Vaak vraag ik mij af, wat heb ik fout gedaan, eet ik niet gezond dan, waar moet ik extra op letten?

cropped-smoothie.jpg

Ik eet vaak gember, omdat dat ontstekingsremmend werkt. Smoothies sinaasappel, gember en avocado vind ik vaak ook erg lekker. Avocados zitten bovendien ook vol antioxidanten.

Als je rugklachten hebt, moet je niet denken dat ze over gaan. Het is eigenlijk levenslang, en dat klinkt heel zwaar, maar ik heb wel gemerkt, dat op het moment dat je zwak, ziek, misselijk bent, je weer van voor af aan kan beginnen met het verstevigen van je rug. Ik ben nu al enige tijd bezig met gewichtjes en oefeningen om mijn rug weer sterk te krijgen. Maar het gaat niet heel snel.

Hardlopen heb ik ook al een tijd niet gedaan, omdat het te belastend voor mijn rug is. Ik wil verder, maar ik moet leren dat het stap voor stap gaat. Ik ben gewoon nog dommer dan een Ezel.

Advertenties

21 thoughts on “Mijn carrière in een vriendenboekje

  1. Ik zit me net te bedenken.. misschien heb je het weleens gedaan, dat weet ik zo niet meer. Maar is zwemmen niet iets voor je… Wel heel goed voor je rug, hele lichaam. En minder belastend door het water.

    Love As Alwyas
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  2. Oh ik snap dat stukje ongeduld. Ik hoop dat je stapje voor stapje een sterke rug krijgt en dat je hier vrede mee hebt, dat het nu eenmaal (hoe pijnlijk ook) zo langzaam gaat…
    Ik lees de reactie van Di Mario en hoe zit dat met zwemmen? Ben je daar wel of geen fan van?

    Liked by 1 persoon

  3. We leven met het lijd dat wij hebben omdat wij niet anders kunnen. Vorige week constateerde de arts artrose bij mij. Ik dacht ‘Hallo, ik ben pas 48. Kan niet!’ maar toch is het zo. Even balen en doorgaan. Omdat het kan. Omdat ik het wil. Heel veel sterkte, succes en plezier!

    Liked by 1 persoon

  4. Je bent absoluut niet dommer dan een ezel. Het is hartstikke moeilijk om te accepteren dat een genezingsproces niet zo snel gaat als dat je zelf zou willen. Zoiets heeft tijd nodig en doe je niet zomaar. Wel heel goed dat je toch zo positief bent! Houd dat vast! Ik weet zeker dat je er wel komt. 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Dag lieve Natasja. Wat je hier allemaal schrijft grijpt recht naar het hart en de ziel. Jij lijdt… en je lijdt heel veel! En toch… toch weet je telkens weer overeind te krabbelen, hoe moeilijk het ook is. En daar bewonder ik jou voor, niet iedereen vindt de moed en de kracht in zichzelf om dat te kunnen doen. Dus ik hoop dat je nooit bij de pakken gaat zitten en je van de mooie dingen rondom je geniet, zonder al te veel eisen aan jezelf te stellen!

    Liked by 1 persoon

  6. Hoe moeilijk ook ik merk dat je er steeds weer voor blijft gaan en daarom heb ik bewondering voor jou
    Je bent ondanks alles een dapper iemand die niet bij de pakken blijft zitten
    Even een virtueel knuffeltje dat verdien je

    Liked by 1 persoon

  7. Geduld is in deze een schone zaak, denk nog maar even na over wat ik je gegeven heb. Het adres, ik neem je met liefde mee zodat je kunt zien nog zonder doen, ja ook de kamer in bla.

    En dan ook daarna geduld! En ipv op te sommen wat je niet kunt? Som nu eens op in een blog wat je WEL kunt? 😉 Wedden dat dit al een heel veel beter gevoel geeft?

    X

    Like

  8. Rugpijn is vreselijk, je bent zo beperkt in alles. Ik ben na een langdurige slijmbeursontsteking in mijn schouder en rugklachten die maar niet over wilde gaan, via een kennis terechtgekomen bij een spiritueel therapeut, gespecialiseerd in chakra’s etc. Sceptisch, maar inmiddels mijn vertrouwen in de fysio en huisarts wat aan het verliezen, dacht ik baat het niet dan schaadt het niet. Ik heb al twee weken geen pijn in mijn schouder en mijn rugpijn heb ik alleen nog als ik buk om iets op te pakken. Tja, of het toeval is of heeft gewerkt, ik kan mijn geluk niet op!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s