De Bekentenissen van Olijf #2

Hee daar ben ik weer… Ik was vorige week ook op vakantie bij opa en oma, en ik had geen gelegenheid om even wat te typen.

Het is altijd wel leuk hoor, als de familie weg gaat dan mag ik ook logeren. 


Maar nu zijn we alweer een weekje thuis. Vrouwtje gaat nog foto’s plaatsen van Duitsland, maar ze kan het kabeltje van het fototoestel niet vinden. Ik weet waar het ligt, maar ik zeg even niets hahahaha.

“Het gaat al wel weer wat beter, ik heb een pijn gehad, ik kon bijna niet op mijn linkerzij liggen, en als ik op die zij lag en ik moest keren, dan deed dat ook weer pijn, maar eind van de week hoorde en voelde ik krrrrrak en toen zat het weer losser.”vertelde ze iemand door de telefoon. O jee die rug weer van haar, maar eerlijk is eerlijk het is haar eigen schuld. Het ging hartstikke lekker, ze kon weer fijn hardlopen, had weer de energie om een deel van het huishouden te doen en toen ging ze eerst Bieten Rooien, en daarna had ze alweer een stijve rug. Toen het weer wat beter ging, ging ze ijverig de ramen lappen, en de grote schoonmaak houden, matrassen schoongemaakt met baking soda eigenlijk haar hele huis kreeg een baking soda beurt, heerlijk vond ze het, en toen was haar rug weer stijf, gelukkig niet zo erg als in 2009 maar wel vervelend. 

lekker bovenop vrouwtje

Als een oud vrouwtje stapt ze uit bed. En als ze op haar rug ligt dan ga ik boven op haar liggen, haar een beetje troosten. Dan aait ze me en knuffelt ze me, maar dan zegt ze nu weg, ik moet op mijn zij, en dan gaat dat krakemikkige lichaam weer op haar zij.

Ik heb haar wel zien huilen hoor, als iedereen weg is, of heel boos horen worden. Boos dat ze zelf zo’n stommeling is, dat ze niet voorzichtiger heeft gedaan, maar ook boos omdat haar lichaam niet wil wat haar geest wil.

Maar goed ze heeft zichzelf ermee, met haar stomme schoonmaakwoede. Nu zit ze weer bij de fysio, en dan is ze thuis flink aan t oefenen maar dan weet ze geen maat te houden.

haha geintje

Vandaag had de fysio gezegd dat haar SI gewricht scheef zat en dat heeft ie even recht gezet. En weet je wat ze dan zegt??? He het gaat weer beter, ik kan wel weer flink schoonmaken… Ken je het verhaal van de Ezel met de Steen??? Nou dat dus!

Advertenties

Het begin

“Een Meid, een meid”, gilde ze blij. Ze had enorm tegen de bevalling op gezien. En terwijl het  voor de tweede keer was. Ze had al een jongen, en dan bijna 4 jaar later een meisje. Een meisje, ze kon het niet geloven. Het meisje keek al alert de wereld in, alsof ze nu al begreep hoe het allemaal in elkaar stak. Perfect vond ze haar dochtertje, en ze was bijzonder boos op haar man, die zijn dochtertje minder mooi vond bij de geboorte dan zijn zoon.

Haar zoontje die, toen ze haar weeën probeerde weg te puffen, zingend zei: “Mama gaat lekker dood.. mama gaat lekker dood”, het kind was 3 jaar, wat begreep hij nou van wat hij zei, en toch dacht ze: Zie je wel, mijn zoontje ziet het ook al, dit gaat niet goed. Ze was bang doodsbang, en het liefst wilde ze de bevalling tegen houden.

Maar nu was ze er, en ze noemden haar Natasja Desiree….

Zo alert als Natasja met haar eerste blik de wereld in keek, zo zwak was ze toen haar moeder haar, nadat ze zelf geopereerd was aan een vastzittende placenta, het flesje wilde geven. Ze pakte het niet. “Zal ik haar dan toch maar de borst geven?, vroeg ze. Ze wilde het eigenlijk niet doen, omdat ze na de geboorte van haar zoon, zo vreselijk was afgevallen, de verpleegsters uit het ziekenhuis hadden gezegd, dat ze nog nooit een moeder hadden gezien die zo mager het ziekenhuis verlaten had. De borst pakte Natasja ook niet. Ze werd meegenomen door een kinderarts, zodat ze nagekeken kon worden.

Ze lag in bed, haar man naast haar, toen de arts met Natasja op de arm weer terug kwam. “Neem nu maar afscheid van uw kindje, we zijn bang dat ze het niet gaat redden” zei de arts. Met verschrikte ogen keek ze hem aan, “maar wat heeft ze dan”, vroeg ze wanhopig. De arts kon de ouders niet veel duidelijkheid geven. Iets met haar longen.

De daarop volgende dagen ervoer ze als een nachtmerrie, er was weinig duidelijkheid, weinig informatie.”Een ingeklapte long zei een andere arts, maar we doen er alles aan om haar beter te maken”.

in de couveuse

Een aantal dagen na haar geboorte, stopte haar hartje, en werd er hartmassage toegepast. Meer dan twee maanden lag ze in de couveuse, en mocht er niemand,behalve de artsen en verpleegsters, bij haar. Geen knuffel, geen aanraking. Ze was bevallen maar ze had haar kindje nog maar zo kort bij haar gehad. Vanachter het glas, zag ze haar dochtertje liggen, aan allerlei slangetjes, te vechten voor haar leven. Er was een verpleegster die een ander kindje uit de couveuse haalde en het voor het raam aan de ouders liet zien. Zij wachtte ook, wie weet, haalde ze haar dochtertje ook wel uit de couveuse. Maar het gebeurde niet. Met tranen over haar wangen, verliet ze de ruimte, waarom lieten ze haar kindje niet zien.

Natuurlijk redde het meisje het, het is immers de vrouw die dit stukje schrijft. Ze heeft tot haar zevende jaar onder behandeling gestaan bij de longarts, en toen werd ze genezen verklaard.

Hollands Welvaren
Hollands welvaren

Als het meisje verkouden was, had ze altijd bronchitis, dan hoorde je haar ademhaling gorgelen. Haar zware hoest, Pieterburen is er niets bij, deed ook zoveel pijn. Soms huilde ze midden in de nacht, omdat het hoesten maar niet wilde stoppen, terwijl haar borstkastje zo’n pijn deed. Maar ze riep niet om haar ouders, die wilde ze niet belasten. Maar wat was ze blij als haar moeder naar haar kamertje kwam, en haar verzorgde. Dan was ze weer rustig en kon ze weer verder slapen.

Altijd bij papa op schoot

Sporadisch echt sporadisch heeft ze nog last van haar longen. De arts had ooit gezegd dat ze er over heen zou kunnen groeien. En waarschijnlijk is dat ook gebeurd.

Haar moeder, heeft het er altijd moeilijk mee gehad dat ze haar dochtertje zo’n lange tijd niet mocht aanhalen, verzorgen, dat er zo weinig informatie was.

Gelukkig zijn die tijden veranderd, mogen de ouders nu gewoon bij het kindje zijn als die in de couveuse ligt.

Waar ik nu weleens nieuwsgierig naar ben is, welke medicijnen ik toen gehad heb. Wellicht ligt daar ook wel aanleiding van rugklachten of zo… Maar waar zou ik dat na kunnen vragen?

Lazy Sunday #41

Wat een heerlijk weer gister!!! Ik hou van de zon, dus ik kwam wel aan mijn trekken gisteren.

Afgelopen week waren we een midweek in Duitsland, het was heerlijk, het enige nadeel was dat ik enorm last van mijn rug had. Waar het nou weer fout gegaan is weet ik niet, maar draaien in bed en er uitstappen dat ging allemaal niet zo lekker. Tot de laatste dag toen merkte ik dat mijn rug weer een beetje soepeler was. Veel geoefend, en bewegen dat werkt kennelijk toch het beste.

Natuurlijk waren we 4 mei 2 minuten stil, ik zie de gezichten van mijn zoons wel hoor, ze proberen dan niet te lachen, en ik probeer dan maar niet zo op hun te letten.

Vorige week zondag kwam ik mezelf tegen op de televisie, ja echt waar. Ik keek naar de zender 192 tv en daar kwam dat liedje weer van Jon Anderson Hold on to Love, en daar zag ik mezelf op breedbeeld heel erg duidelijk, ik riep mijn zoons, gelukkig kwam mijn jongste nog even kijken, mijn oudste had gewoon geen interesse.

Vrijdag op de terugweg van Duitsland naar huis, zijn we langs oorlog en verzetsmuseum Overloon geweest. Het was enorm indrukwekkend. De verhalen die ik las, ik kreeg er tranen van in mijn ogen. Vreemd dat het nu zo binnen komt bij mij, vroeger had ik daar totaal geen last van.


In het museum zag ik dat ik een berichtje van mijn buurvrouw had op Facebook. Natuurlijk ben ik gelijk gaan kijken, en wat bleek? Ik had een taart gewonnen van een bakker in Almere. Ik moest wel voor 16:00 bellen, en dat heb ik ook gedaan. Gister kon ik een heerlijke minion taart ophalen. 


Het was een deel en win actie, en meestal doe ik er niet aan mee, maar nu dus wel, en met resultaat. Natuurlijk ben ik mijn buurvrouw dankbaar dat ze mij tagde, anders had ik nooit voor 16:00 uur kunnen bellen. Ik heb haar beloond met twee flinke taartpunten. Op de site van de bakkerij staat een foto van mij en een medewerkster, zo grappig.


Toen we bij het oorlog en verzetsmuseum vertrokken, luisterde we in de auto Veronica. Je kon daar een verzoekplaatje aanvragen. We waren 20 kilometer van huis toen ik de ingeving had om Veronica eens een smsje te sturen. Ik wilde wel Dreadlock Holliday horen, voor mijn 3 mannen. 5 minuten voordat we thuis waren hoorden we het nummer, zonder aankondiging. Ik kneep m, en dacht hoop maar dat de dj voordat we thuis zijn de plaat afkondigt, dan is de verassing des te groter natuurlijk. En werkelijk 200 meter voor ons huis kondigde hij de plaat af met: Deze plaat is aangevraagd door Natasja voor haar 3 mannen Joost, Floris en Michiel. Ik keek naar achter en zag Floris al met grote ogen kijken, ik keek op zij en zei tegen Joost: heb je het niet gehoord? Huh wat?? Dat plaatje? zei Joost.Die had ik voor jullie aangevraagd zei ik. Ja zei Floris, ik hoorde het en dacht huh dat is toevallig. Mannen…

Gister won ik ook nog de ijsprijs en ik dacht gelijk nou ik koop nu ook maar een staatslot ben nu toch in een winning mood!

Have a Lazy Sunday!

 

 

 

 

Waar je huis woont tag

 

WAAR JE HUIS WOONT TAG, deze Tag is in het leven geroepen door de mij zo geeerde Nesrin van Daily Cup of Bla Bla Bla en Maris van Hare Maristeit. Nou daar gaat weer een deel van mijn privé leven. 😉 Ben je nieuwsgierig? Lees dan mee!

1. WAAR WOON JE EN BEN JE HIER GEBOREN EN GETOGEN? Wij wonen in Almere, mijn vriend, mijn twee zoons, mijn broer en zijn gezin en mijn ouders en schoonouders en ik wonen allemaal hier. Mijn broer en ik zijn in 1979 met onze ouders verhuisd van Deventer naar Almere. Zowel mijn broer als ik zijn beide in het ziekenhuis in Deventer (st Jozefziekenhuis) geboren. Mijn vader werkte al een hele lange tijd in Amsterdam, en het elke dag op en neer reizen van Deventer naar Amsterdam met de trein, werd op een gegeven moment niet meer rendabel. Maar he? Toen werd er een nieuwe stad uit de grond gestampt, en of mijn ouders daar geen interesse in hadden. Ik was 7 jaar toen we gingen verhuizen, mijn broer werd net 11 jaar. Het was zo anders hier, wij werden gezien als boertjes, waardoor mijn broer meer amsterdams praatte dan de Amsterdammers zelf . Er waren amper winkels en woningen, we gingen naar een noodgebouw van de super, de bakker, de bank, en dan had je het hier in Almere wel gehad. Daar waar wij woonde keek je zo uit op de grote weg. We hebben een tijdje alleen in ons blok gewoond. De huizen zouden eerder opgeleverd worden, maar door de strenge winter in 1979, werd het steeds uitgesteld, alleen wij moesten ons huis uit in Deventer, en dus hebben ze met man en macht gewerkt om ons huis klaar te krijgen. Het was spannend herinner ik me. Ik vond het bruggetje voor ons huis zo mooi, als ik er op stond en ik keek naar het water van het grachtje, dan dacht ik dat ik vaarde, naar een leven met meer belevenissen. De trap van onze kamer vond ik ook mooi, daar zat ik vaak op, en dan speelde ik alsof ik Olivia Newton John was, en playbackte Hopelessly Devoted to You. Of achter de spijlen van de trap deed ik of ik in de gevangenis zat of in een trein zat. Mijn slaapkamer was mooi met blauw bloemetjes behang, en een poster van Grease, weer Olivia en John Travolta. Mijn school was vlak achter ons huis, minder dan 5 minuten lopen en je was er. Toch verdwaalde ik in het begin nog wel. Er stond toen zo’n tank van Shell ergens ver in de straat en dat was mijn ijkpunt. De huizen leken heel erg op elkaar en soms stond ik in de verkeerde tuin. Ja ik was 7 jaar maar ging alleen naar school, er is daar ook geen straat weg, alleen een voetpad. Grappig is dat mijn broer nog steeds in het ouderlijke huis woont, mijn ouders en ik wonen ergens anders.

2. VOEL JIJ JE HIER THUIS? EN WAAROM WOON JE HIER (NIET) GRAAG? Ik zou wel heel raar zijn als ik na 37 jaar me nog steeds niet thuis zou voelen hier. Ik ben hier opgegroeid, ik heb deze stad van 2000 inwoners zien groeien na bijna 200.000 inwoners. Ik heb de noodgebouwen zien veranderen in echte winkels. Ik heb de huizen voor ons ouderlijke huis gebouwd zien worden, de snelweg zien verdwijnen. Ik heb hier gelachen en gehuild, ik heb hier gespeeld, en gevreeën. Mijn liefdes ontmoet, vriendschappen gemaakt en vriendschappen verbroken. Ik hou van de natuur achter mijn huis, dat ik hier vrij en blij kan rondlopen en niemand die er opmerkingen over maakt. Alles hier in Almere ademt mijn geschiedenis uit.

3. WIL JE HIER BLIJVEN WONEN?
Ik woon zo heerlijk hier, achter mij ligt een landbouwgrond, waar ze al 15 jaar een bestemming voor zoeken, en waar gelukkig nog geen echte bestemming voor is. Er staan bomen om mij heen en veel struiken. Ik hoor s morgens de vogeltjes miauwen, oh nee dat is mijn kat, ik bedoel fluiten en ik snuif de ochtendzon en lucht op mijn dakterras met liefde op. Mijn ouders wonen hier en mijn broer, ik zou nooit ver van mijn ouders vandaan willen wonen. Ik heb fijne buren, een heerlijk huis en een fijne tuin. Alleen als ik de hoofdprijs in een loterij zou winnen zou ik wel een huisje in een ander land erbij willen hebben, als geld dan toch geen rol speelt, vlieg je zo weer even heen en weer.

4. IN WAT VOOR EEN SOORT HUIS WOON JE?
Mijn huis is een drive in woning, elke dag probeer ik met mij auto binnen te rijden, en dan is vriendlief weer boos omdat hij de garage weer opnieuw moet opbouwen, waarom noemen ze het dan een drive in? Beneden zit een onbenoemde ruimte (tuinkamer zoals je wilt) met een slaapkamer van oudste er naast. Daarnaast zit de garage/opberghok, washok, daar tegenover zit de wc en de entree. Achter de onbenoemde ruimte ligt onze tuin, dat omringd word met een soort dijk. Op de eerste verdieping is onze woonkamer en keuken. daar zitten verder ook geen deuren in, het is een vrij open huis en dus ook vrij stoffig dat is een nadeel, en op de eerste verdieping wonen was ook vervelend toen onze kinderen kleiner waren, en het mooi weer was, want dan bleef je van boven naar beneden lopen.Op de tweede verdieping hebben we een dakterras, badkamer met toilet en twee slaapkamers.

5. WAT VIND JE HET ALLERLEUKST EN HET ALLERSTOMST VAN JOUW WOONPLAATS?
Het allerleukst aan mijn woonplaats vind ik dat ik de oostvaardersplassen in de achtertuin heb, dat ik op weg naar mijn huis door een laantje van bomen binnen kom, dat je hier uren kan fietsen in de natuur, dat er zoveel fietspaden zijn aangelegd zodat je niet met ander verkeer in aanraking komt,dat we een heerlijk centrum hebben met alle benodigde winkels (hoewel ook de crisis hier huisgehouden heeft), de fijne terrasjes in de stad.En dat ik hier gewoon mezelf kan zijn. Het allerstomst van mijn woonplaats vind ik dat het steeds drukker word, dat het inwoners aantal best wel naar beneden mag, dat er teveel auto’s zijn, dat het hier zo hard kan waaien, en dat we nog steeds geen (groot) buitenzwembad hebben.

 

6. ALS JE MOCHT KIEZEN, IN WAT VOOR HUIS EN IN WELKE PLAATS ZOU JE DAN WONEN?
Dan zou ik een huisje in Italie toscane hebben, een vast verblijf in Amerika, Australie, en mijn eigen huis hier in Almere.

7. WAT IS OP DIT MOMENT DE HOTSPOT IN JOUW WOONPLAATS? Hallo ik ben 44 jaar, ik zou het niet weten. Wat ik wel weet dat wij zelf regelmatig lunchen bij de griek in almere stad Yamas en dat het daar heel druk is. Maar een echte hotspot? Ik weet het niet, jij Suus???

Neem ook een kijkje op Nesrin en Maris haar blog voor hun antwoorden over hun woonplaatsen Arnhem en Haarlem en hun woning.
Heb je een blog en neem je deze TAG over? Vergeet ons niet als bron te vermelden en drop het linkje dan in een comment dan zet ik je op de lijst die ik over een paar weken zal publiceren op mijn blog!

Waar woon jij? Woon je er graag? Waarom wel of niet?