Lazy Sunday #54

Vandaag gaan we met Lazy Sunday terug naar 1985. Het jaar waarin Madonna een film maakte, Desperately Seeking Susan, en maar liefst 5 singeltjes uitbracht. Dit is het jaar van Live Aid ( Ik mijn wekker gezet om 3:00 uur in de nacht om Duran Duran te kijken, en och wat viel de zang kwaliteit van Simon toch tegen), Back to the future en The Breakfast Club.

Simon le bon false note

 

In mijn eerste jaar van de middelbare school, besloot ik het allemaal anders aan te pakken. Ik werd klassenvertegenwoordigster, en organiseerde met mijn vriendin en mede klassenvertegenwoordigster een klassenavond. Als klassenvertegenwoordigster was je verantwoordelijk voor het klassenboek, waarin de leraren absentie en en opmerkingen neer konden zetten. Ik weet nog dat ik mij wel een hele meid voelde.

De klassenavond was een succes, natuurlijk had ik er een playbackshow bij georganiseerd, en ik playbackte Pia Zadora en Jermaine Jackson samen met mijn vriendinnetje, maar een ander klasgenootje vroeg aan mij of ik samen met haar Danny de Munck wilde playbacken, met: Ik voel me zo verdomd alleen. Natuurlijk stak ik die middelvinger op, wat in die tijd natuurlijk een toppunt van lef was. Ik had succes, en won de playbackshow met zowel Pia Zadora als Danny de Munck.

Jermaine Jackson Pia Zadora

De school waar ik op zat was nog maar net een jaar voor mij begonnen, en dus een hele kleine school met alleen eerste en tweede klassen. Er werd vreselijk op je gelet. En dus ook die keer dat ik een joggingbroek met rokje droeg. Voor ik het wist stonden er een heleboel kinderen rondom mij, die mij smalend vroegen (denk plat Amsterdams): Wat heb jij nou aan? Waarop ik bijdehand zei:, Dat kun je toch wel zien? Of heb je stront in je ogen? “Wat zei je?” vroeg een meisje. “Of heb je stront in je ogen”, zei ik nogmaals. Ze begon uitdagend te lachen en riep:’Dat is twee keer’ Waarop ik zei:’Bedankt voor het optellen, aftrekken kan ik zelf wel’ Nou die opmerking heb ik geweten: “Oh vertel eens, wat is aftrekken?” Door mijn zenuwen antwoordde ik “2-2=1” Ze moesten nog harder lachen, en ik sprong van mijn stoel af, en liep huilend naar de W.C. Daar kwam dat meisje weer aan, nu met haar vriend: “Hij wil je wel laten zien wat aftrekken is hoor” Ik moest naar mijn mentor en vertelde het verhaal, de mentor kwam niet echt voor mij op en zei: Tja je ziet er nogal apart uit.

En elke keer als ik langs bepaalde meiden kwam, riepen ze: “Weet je al wat aftrekken is?” Wel grappig dat later een van die meiden, mijn schoonzus werd, en nog later een vriendin. Zij kon zich er niets meer van herinneren.

lifestyle jeugdsentiment jaren tachtig madonna
13 jarige ik in 1985

In die zomer werd ik voor het eerst ongesteld. Ik weet nog dat mijn moeder zei: nu moet je uitkijken met de jongens, en ik dacht alleen: huh? Waar heeft zij het over, jongens waren voor mij iets onbereikbaars.

Na de zomer ging ik naar de tweede klas, en leerde weer een nieuw meisje kennen, waar ik mee bevriend werd. Madonna speelde een grote rol in mijn leven ik wilde ook zo zijn als haar. Ik danste op de tafels, toupeerde mijn haar, en had strikken in mijn haar. Ik zong keihard op de fiets Holliday en ik maakte mij op met roze en paars. Niemand in mijn klas durfde zich nog op te maken, en hun haren te verven, ik mocht het allemaal wel, en deed dat ook.

Live Aid 1985
Madonna performs for a sold out crowd at the Live Aid concert at JFK Stadium in Philadelphia, Pennsylvania, July 13, 1985. Photo by Frank Micelotta/ImageDirect.
We hadden op deze school ook het vak Drama, een vak waarin ik mijn hart ophaalde. Heerlijk toneelspelen. Nooit zal ik mijn gรชnante voordracht vergeten, bij het toneelstukje: Dit is het verhaal van de rode vinger. Ik was ongesteld, ik was heel erg ongesteld, ik was na de eerste keer een paar dagen, vaak zes weken aan een stuk door ongesteld, en niet een klein beetje. Jullie raden het al: ik had een lichte broek aan, en ik moest steeds zeggen: Dit is het verhaal van de bloedende vinger. En opeens hoorde ik achter mij iemand zeggen: En jij hebt een bloedende …!

Terug kijkend snap ik ook wel, waarom ik mezelf niet al te serieus neem, waarom ik geen streber ben, waarom ik hou van scherpe humor, ik zou wel moeten met die pesterijtjes en mijn onhandigheid, want ik heb het al eerder gezegd zonder die humor, had ik het nooit overleefd.

walkman school almere madonna
walkman maar ik had m in het wit

Maar nu de muziek, en jongens dit is weer een lijstje om je vingers (geen bloedende vingers ;-)) bij af te likken, heel veel nummers: Alive and Kicking, Born in the USA, Dress you up, had ik op mijn cassettebandje in mijn walkman, een witte sony. Die luisterde ik elke dag, als ik met de bus naar school moest, of weer naar huis ging.

En hebben jullie gรชnante momenten gekend die jullie willen en of durven te delen?

ps: onder rode tekst Duran Duran Simon le Bon’s false Note

http://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1985

Advertenties

27 thoughts on “Lazy Sunday #54

  1. Nummer 1, zonder meer, Met MJ, dus een favonummer. Nummer 5, lekker apart, daar hou ik wel van. Nummer 7 vind ik wel prettig om te horen.
    Owh.. 19, dat vond ik ook wel een aparte… Nummer 39 is een klassieker.. nog steeds. 55, Prince, ik vind het een wereldnummer. Wat… die 61 met Popie Jopie.. die was ik bijna vergeten… geweldig
    En verder.. ik was geen klassehoofd.. ik playbackte niet, ik was gewoon mezelf.. lang haar. Oorbellen enik wilde nergens bijhoren.. en dat lukt me redelijk.

    Love As Alwyas
    Di mario

    Like

  2. Goede morgen Natasja. Je hebt hier weer zo’n onvergetelijk log op zondag gezet met mooie, maar ook met heel nare ervaringen. Jongeren kunnen zo hard voor elkaar zijn, pesten is van alle tijden. Gelukkig heb je precies toch een flinke dosis humor, anders had je het nooit overleefd. Er zijn genoeg voorbeelden van tieners die uit het leven stappen omdat ze al die narigheid niet aankunnen…
    Zelf ben ik in de voorbereidende jaren van de architectuurschool soms hevig gepest en was daar heel ongelukkig door. Tot ik alles naar mijn hand zette door… juist ja, net zoals jij, met humor. Daarna hield het op…

    Liked by 1 persoon

  3. Laat ik starten met de Top40 van dat jaar, terwijl ik door de lijst heen ga, denk ik alleen maar oh ja, oh ja, en die ook, die draai ik nog, zoek ik op, pfffffffff ik denk van deze top100 van 1985, dat er maar 5 singles zijn die ik niks vond… en de rest is stond ooit in de kast, was het niet ik dat ik de single mocht kopen, werd het de LP mits mogelijk… Of mijn moeder zelf kocht de singles die dan in mijn collectie terecht kwamen nadat ze ze op bandjes had gezet voor in de auto, en denk dan Allison Moyet, that ole devil, is nog steeds haar nummer, maar ook Pia Zadora kocht zij omdat zij het ook zo geweldig vond, een jonge moeder hebben was in die tijd ontzettend een groot voordeel, whahahaha

    Maar ik ga je er twee geven… als ik die hoor, of opzoek, ga ik erin op, draai ze in repeat tot op de dag van vandaag… kan er zelfs tranen van in mijn ogen krijgen… ja zo erg ๐Ÿ˜‰

    En de tweede song, geen tranen maar wel kippenvel en als ik het hoor, zing ik het keihard mee noot voor noot…. zo prachtig ook!

    En zoals wij gewoon waren, werkten de clips ook ontzettend mee natuurlijk!

    Wat het genante betreft, jij zat toen nog niet bij ons natuurlijk, maar ik kan mij herinneren dat het klassenboek niet een heel jaar bij 1 persoon was, maar dat ging maandelijks volgens mij roulerend door de mentorklas heen, maar dat vond ik erg leuk om te doen, dit jaar nog wel, whahahahaha

    Wel weet ik nog dat mijn opa zijn eerste hartaanval kreeg, mij nog niet echt bewust wat het inhield wilde ik eigenlijk niet mee naar Haarlem omdat Countdown nu net die avond de eerste docu ging uitzenden over Madonna, ~proest~ Mijn moeder stelde de video in en mocht ik het later kijken, mijn moeder die direct een hekel had aan Madonna en met een dochter zat die juist into Madonna was, nog meer dan WHAM! zou later blijken, hahahaha zij had het liever andersom gezien ๐Ÿ˜‰ Maar dat was bijzonder, en mijn mening of kijk op wat er gebeurd was met mijn opa is natuurlijk wel veranderd die avond toen ik het ziekenhuis in kwam… en hem daar zag liggen… gelukkig mocht hij snel weer naar huis!

    X

    Liked by 1 persoon

    1. Ik was benieuwd hoe het was ongesteld en toen ik het de eerste keer werd vond ik het spannend. Maar dat was snel voorbij ik was zo erg ongesteld echt 6 weken aan een stuk he? En stolsels heel veel bloed, ik had tampons en 4 maand verbandjes voor en dan nog doorlekken. Flink aan het dokteren geweest want ik viel alleen maar meer af. Pas op mijn 17e was ik minder ongesteld, wel 10 dagen en ook nog wel erg maar minder dan daarvoor.. Ik vind het dus vreselijk… Na de novasure is het gelukkig minder geworden …

      Like

  4. Ik vond het verschrikkelijk om ongesteld te zijn op school ๐Ÿ˜ฆ
    Mijn meest genante moment: gaan solliciteren met een beige rok aan en vergeten een maandverband aan te doen, echt waar! Al goed werkte mijn tante daar toen en kon ze mij helpen! Ik vergeet het nooit!

    Liked by 1 persoon

  5. Leuke jeugd foto van je, je bent inderdaad goed begonnen op de middelbare school.
    Als je er apart uitziet ben je snel het middelpunt.
    Je hebt je er best goed door geslagen. Hans

    Liked by 1 persoon

  6. Wat een heerlijke post weer! Mijn geboortejaar, 1985 ๐Ÿ™‚ Geweldig verhaal van de rode vinger haha ๐Ÿ™‚ Ik vond het ongesteld worden vreselijk. Nog steeds trouwens. Al dat gedoe haha. Madonna vond ik ook cool, al kwam dat wat later natuurlijk ๐Ÿ™‚

    Like

  7. Pingback: Lazy Sunday #56

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s