Hormonen

13 jaar was ik, Ik geloof in de lente van 1985 gebeurde het, dat waar mijn lichaam al een tijdje mee aan het stoeien was. Ik riep mijn moeder, en ze zei: “Ja nu moet je uitkijken voor de jongens”. Ik denk dat ik haar aan gekeken heb ‘Van mens waar heb je het over’. Ze gaf mij maandverband. Vreselijk die watten bende tussen je benen. De eerste keer viel het allemaal nog wel mee, een klein beetje, dit was te doen. Ik geloof ook maar drie dagen en toen was het weer weg.

Helaas bleef het niet zo’n feest, snel na mijn eerste menstruatie, Ik weet niet na hoeveel menstruaties, maar al gauw, was ik drie weken aan een stuk door ongesteld. Ik moest mij om het half uur wel verschonen, want het spoot er zowat uit. Toen ik na 5 weken nog steeds ongesteld was, zijn we naar de dokter gegaan. Die had het over dat het allemaal nog moest reguleren, en dat het heel normaal was dat het zo onregelmatig en lang was. Ondertussen, was ik moe, gevloerd, ik kon niet meer. Na een week niet ongesteld begon de ellende weer. Gewapend met tampons en vier maandverbandjes om ging ik naar school, en nog doorlekken. Het was een hel. Na een paar maanden vond de dokter toch ook wel dat we er wat tegen moesten doen. En ik kreeg de pil voorgeschreven, Marvelon, ik zal het nooit vergeten. Mijn gezicht zette op, ik kreeg pukkeltjes, voelde me raar, maar de menstruatie was nu nog erger dan daarvoor, nu had ik niet eens een stop periode, het ging maar door. Terug naar de dokter, die stuurde mij door naar de gynaecoloog, daar werd ik onderzocht, en kreeg ik een andere pil de triginon of zo, maar met het zelfde belabberde effect. Ik was al niet dik, maar door zo vaak en veel te menstrueren, verloor ik steeds meer in gewicht, en maar door eten. Daarna de Primolut N, daar kreeg ik een opgeblazen hoofd van en haar in mijn gezicht. Uiteindelijk kreeg ik de microgynon 30, en die hielp. Hoera niet meer 3 tot 6 weken menstrueren, maar 10 dagen, oke ook best veel, maar voor mij een verademing.

Ik veranderde na mijn menstruatie, van een lief rustig, bescheiden meisje, werd ik kattiger, driftiger, en wist totaal geen raad met wat er gebeurde met mij. Voor dat ik ongesteld moet worden, heb ik een energie van heb ik jou daar, dan slaap ik slecht, moet alles netjes en schoon zijn, en kan ik opeens enorm uitvallen, heb enorme buikpijn en rugpijn. Maar soms is het er ook weleens na die tijd. Ik ben dan echt ontoerekeningsvatbaar.

images

Na de geboorte van mijn oudste ging het redelijk goed met mijn menstruatie en ik merkte ook omdat ik de pil niet meer gebruikte dat ik me veel minder bedrukt voelde, ik had altijd een gevoel dat er een zware deken over mij heen lag. Maar na de geboorte van mijn jongste begon de ellende weer. Ik probeerde een mirena spiraaltje, een succes bij vrouwen die mij het aanraadde, niet of nauwelijks ongesteld, het leek een walhalla, en dat was ook zo. Na 7 maanden van elke dag bloedspotting, hing dat ding er uit en heb ik m maar door de wc getrokken. Daarna maar weer aan de pil, de Yasmin geloof ik, alleen tijdens de stopweek, kreeg ik last van migraine en ook van neerslachtigheid. Uiteindelijk op aanraden van een vriendin van mij heb ik in 2013 een novasure behandeling gehad, waarbij ze in geloof 90 seconden het baarmoederslijmvlies wegbranden. Menigeen is daarna niet meer ongesteld, natuurlijk hoor ik niet bij menigeen. Al is de menstruatie wel heel weinig, maar toch wel zeurt het een week door.

Nu denk ik dat ik in de overgang zit, ik kan soms opeens blozen, warm krijgen, me raar voelen, opgejaagd depressief, vermoeid, Vrijdag appte mijn oudste zoon naar zijn vader: Mamma is ongesteld dus. Met van die lachende Smilies. Nadat ik waarschijnlijk had lopen zeuren dat ze slordig waren en dat ik altijd alles maar moest schoonmaken..

Ik hoop dat deze periode snel voorbij gaat.

 

De kop is er af

September 2016

Daar zat ik in de auto, Pinkfloyd op mijn iPhone, en een steen op mijn hart en in mijn maag.  Wat was dit nu? Oke het sluimerde al wat langer, als ik mijn blogs van vorig jaar rond deze periode er op na lees. Writersblog, weken overslaan zonder wat te schrijven, me verplicht voelen om weer wat te schrijven, maar niet de juiste toon en woorden vinden. Dan die vlog, OMG, ik heb mijn YouTube kanaal er af gehaald, sommige dingen moet je gewoon niet willen.

Ik raakte steeds geïrriteerder om blogs van andere te lezen, en ook was ik bang dat mijn blogs beïnvloed zou worden door wat ik las.

Zelfs mijn Lazy Sunday kon ik gewoon  niet meer opbrengen. Ik had behoefte aan niets….

Nou niets is natuurlijk een groot woord als je moeder bent van twee super leuke knullen van ondertussen 10 en 14 jaar oud, dan moet je gewoon door, de was, het strijken, het stoffen en het zuigen, het gaat allemaal gewoon door. Ondertussen blesseerde mijn oudste zijn enkel tijdens het voetbal in November, en moest ik m elke dag brengen en halen, dus mensen wees niet ongerust, echt het absolute niets heb ik niet mogen ervaren.

Maar langzaam maar zeker, pikte ik voor mezelf meer me time in. Na Ally mcBeal keek ik naar Sex and The City op DVD, en ook nog enkele films. In december begon ik op aanraden van mijn vriendin, met het kijken van Grey’s Anatomy, lekker on demand, helaas is de serie er nu afgehaald en ben ik gebleven bij seizoen twaalf aflevering 6 of zo, dus je kunt je voorstellen dat waren flinke marathons die ik gehouden heb.

Het kriebelde al eerder om te schrijven, maar mijn hoofd wilde nog niet echt mee en de woorden ook niet.

Of ik er al weer helemaal ben, durf ik nog niet te zeggen. Maar dat ik dit stukje al schrijf maakt mij al helemaal blij…

Ik wil Gerda, Nesrin, Mrs Brubeck, Morgaine, bedanken voor hun lieve berichtjes tijdens mijn afwezigheid, dat heeft mij heel erg goed gedaan.

 

Zo de kop is er af….