Solliciteren mijn ervaring

In mijn vorige blog had ik het over werkloos en nu? Vandaag ga ik het hebben over solliciteren. Want door de wirwar van vacatures vind je nog wel vacatures die voor jouw gevoel op je lijf geschreven zijn.

Meestal maak ik een korte en bondige motivatiebrief, waarin ik schrijf wat voor persoon ik ben, ik gebruik daarbij ook altijd de kenmerken die mijn manager in mijn getuigschrift heeft geschreven, en waarom ik de baan graag wil hebben en ik eindig vaak met de zin: Graag nodig ik u uit om met mij in gesprek te gaan. Ik probeer de brief ook zo vlot en kloppend te verlopen en natuurlijk stuur ik mijn CV, waarop ik mijn pasfoto heb, mee in de bijlage.

Soms krijg je gelijk een automatische mail, dat ze je sollicitatie ontvangen hebben, en wat de verdere procedure is. Maar vaker krijg je niets. Meestal krijg je per mail een uitnodiging voor gesprek, zo af en toe word je daarvoor gebeld, of je krijgt soms een afwijzing per mail, maar vaak hoor je helemaal niets.

Als je dan uitgenodigd wordt voor een gesprek, zorg ervoor dat je er netjes en representatief uit ziet. Zorg dat je kleding netjes gestreken is, en dat er geen vlekken op zitten. Natuurlijk heb je geen kauwgom of iets dergelijks in je mond als je in gesprek gaat. Je telefoon zet je uit, want er is niets zo hinderlijk als dat je in gesprek bent en de telefoon gaat. Het zou op mij nogal ongeïnteresseerd overkomen.

In de tijd dat ik werkloos ben, heb ik verschillende sollicitatiegesprekken gevoerd, soms vanuit een vacature waarop ik zelf heb gesolliciteerd, en soms ook doordat recruiters mijn cv hadden gevonden bij de Nationale Vacaturebank.nl NB: vaak sta ik gewoon ingeschreven bij het uitzendbureau waarvan de recruiter belt.

Vaak als ik door een recruiter/intercedent gebeld wordt, vragen ze of ik eerst naar de vestiging wil komen om een intakegesprek te voeren. Ik ben al eens naar een uitzendbureau in Zwolle gereden, voor een functie in Zeewolde. Ik ben een keer met de trein naar Amsterdam gegaan voor een werving & selectiebureau in Amsterdam, die een functie hadden vlakbij het centraal station. Dat reizen kost natuurlijk geld, maar dat moet je zien als investering, en daar heb ik geen probleem mee. Waar ik wel een probleem mee heb, en dat was in Amsterdam zo, is dat je een leuk intakegesprek gehad hebt, ook de intercedent is erg enthousiast, zij gaat me voorstellen, en daarna hoor je niets meer. Natuurlijk ben ik ook niet van gister, en heb ik zelf nog contact opgenomen met het werving & selectiebureau, waarop ze nogmaals zei, dat ze heel enthousiast waren, maar er nog geen beslissing was, en dat ze me op de hoogte zou houden, helaas, ze moet nog bellen, en dat zijn dingen waar ik mij heel erg boos over maak. Ik ben zelf heel dienstverlenend ingesteld, en ben ook heel erg van mening om je kandidaten op de hoogte te houden, desnoods via de mail. Want hoe moet ik het opvatten, als het werving & selectiebureau van je vraagt om dienstverlenend te zijn, en goed contactuele eigenschappen moet hebben, als ze zelf daarin valen?

Laatst had ik een sollicitatiegesprek naar aanleiding van een brief die ik gestuurd had op een functie die ik dus bijna 14 jaar heb vervult, het gesprek zelf was erg kort, ze waren meer dan een kwartier later dan afgesproken, maar ik werd wel de week daarop keurig door de personeelsmanager gebeld dat ik het niet geworden was. De reden? Ze hadden iemand gekozen met meer ervaring….

Gelukkig heb ik ook goede ervaringen, laatst met Randstad. Ik had gesolliciteerd via Randstad op een leuke functie, daarna werd ik door een recruiter gebeld, we hadden een leuk intake gesprek, waarop er snel een uitnodiging volgde voor een gesprek bij het bedrijf, en waar ik dezelfde dag, na mijn sollicitatie, werd gebeld door Randstad, dat ze helaas gekozen hadden voor een andere kandidaat. Zo kan en moet het dus ook, dat maakt de teleurstelling in ieder geval niet zo zuur.

Advertenties

12 thoughts on “Solliciteren mijn ervaring

  1. Een dagtaak, dat solliciteren. Weet ik nog. In 18 maanden tijd verstuurde ik ruim 400 sollicitaties. Uiteindelijk met succes. Volhouden is dus het devies. Bovendien: 70 procent van de werklozen vind weer werk dankzij het persoonlijke netwerk. Blijf dus naar verjaardagen gaan en duik eens de kroeg in…Veel plezier en succes!

    Liked by 1 persoon

  2. 14 jaar en dan nog niet genoeg ervaring, soms valt je pet naar beneden.

    Wij krijgen vaak open sollicitaties, van het lijkt me wel leuk in een dierenwinkel. En owh ja, ik heb ook twee honden. Dan denk ik, ga eerst eens kijken wat voor opleiding je nodig hebt voor een beroep.

    Love As Always
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  3. In mijn jonge jaren bestond solliciteren uit een handgeschreven brief schrijven.
    Nu is het netwerken en competenties hebben.
    Dat men niets van zich laat horen vind in onfatsoenlijk.
    Maar blijft sneu als je wordt afgewezen. Hans

    Ot. Je verzoekje ligt op de Bank voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

    Liked by 1 persoon

  4. Ik spreek gelukkig niet uit persoonlijke ervaring, maar heb het gezien bij onze zoon. Zoveel sollicitaties en even zoveel die totaal geen respons terug doen. Zo onrespectvol en ook zo niet motiverend.
    Ik hoop voor je dat het tij snel keert. Succes! X

    Liked by 1 persoon

  5. Je weet al hoe ik erover denk. Eliza heeft vanmiddag een sollicitatie gesprek in Amsterdam. Hotel Arena naar haar vakgebied, ik verwacht niet dat zij het gaat worden, dat zou te mooi voor woorden zijn als het wel zo is, dan spring ik een gat in de lucht, ik ben heel erg benieuwd naar deze afloop voor haar…. ik blijf er ook instampen, ja nu ff niet natuurlijk, dat er veel meer teleurstellingen bestaan in solliciteren, met name via mail of foon…. dan dat ze verder komt voor uitnodigingen… en zover, moet ik zeggen, dat zij wel telkens een mail krijgt dat ze het niet geworden is, zal het aan onze leeftijd liggen? Verzin ik nu ter plekke!

    X

    Liked by 1 persoon

  6. Goede morgen lieve Natasja.
    Je hoort het van veel van mensen die verwoed solliciteren dat je veelal geen reactie krijgt en zo wel, dan wordt je meestal toch niet tot een gesprek uitgenodigd. Maar als je dat wel bekomt dan komt het hard aan hé als je uiteindelijk toch niet in aanmerking komt. Meestal kom je ook de reden er van niet te horen of erger nog, hoor je er ook niets meer van. Savoir vivre is tegenwoordig een loos begrip geworden en men behandelt de sollicitanten als vee waar men naar believen mee kan omspringen…
    Hopelijk vind jij wel snel iets naar je gading, SUCCES meid!

    Liked by 1 persoon

  7. Solliciteren vind ik echt vrij vervelend. Al die lastige vragen over wat je wilt over 5 jaar. En die brieven die zo hip mogelijk moeten zijn. Tijdens mijn sollicitatie in Colombia hoefde ik niet eens een brief te schrijven en tijdens het gesprek gingen ze alleen maar vragen naar mijn ervaring. Dat was het. Heerlijk haha.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s