Verkeerde diagnose

Als je alles van tevoren weet, hoe anders zouden dingen dan kunnen lopen, maar ja ik ben geen arts, geen specialist, ik ben een moeder van twee prachtige zoons, waarvan de oudste zoon, van 15 jaar, in de vroege dinsdagochtend, wakker werd van de pijn.

Hij kromp ineen van de pijn, ik probeerde hem een paracetamol te geven, maar die spuugde hij gelijk uit, hij spuugde sowieso. Ik belde gelijk de spoed post en we konden gelijk terecht. We moesten even wachten op de huisarts, en in de tussentijd, moest mijn zoon nog een paar keer spugen.

Naar mijn mening, hebben wij de dokter in detail verteld wat er aan de hand was, hij onderzocht mijn zoon, en kwam tot een conclusie dat het met zijn groei te maken had. We werden met een paracetamol naar huis gestuurd.

Tegen de middag, had mijn zoon wat minder pijn, de pijnstilling deed zijn werk. Ik hield in de gaten dat ie geen koorts had. De volgende dag, ging het beter met m, en had ie ook geen pijn meer, wel deed ie nog rustig aan. Echter ‘s avonds zag ik dat ie wat last had, maar hij wuifde het weg, dat het aan t genezen was.
Toen hij Donderdags wakker was en in de kamer liep, kreeg ik een naar gevoel over mij. Ik vertrouwde het niet, het had allang allemaal moeten verbeteren, en ik zag geen progressie meer.

Ik belde onder protest van mijn zoon de huisarts, hij had daar echt helemaal geen zin in. We konden gelijk terecht, en de huisarts zag gelijk de ernst van de zaak en verwees m door naar t ziekenhuis, waar hij onderzocht werd.

Dezelfde dag lag hij op de operatietafel.

Ik denk dat we op tijd waren die dinsdagochtend, toen hij zo’n pijn had, nu waren we te laat. Hoe vaak ik niet gedacht heb, was ik na de spoed post maar gelijk naar mijn eigen huisarts gegaan, die mijn zoon wel serieus had genomen, dan was het misschien met een sisser afgelopen.

Hij is nu aan t herstellen, en het gaat redelijk met hem, ik ben enorm trots op zijn instelling, hij is nooit een piepertje geweest. Als ie viel als peuter en kleuter lachte hij eerder dan ie huilde. Dat dit hem moest overkomen vind ik verdrietig voor hem. Ik hoop dat de arts lering trekt uit dit gebeuren, en dat als ie ooit weer iemand, met deze pijn en klachten voor zich heeft, dat ie hem dan gelijk doorstuurt naar de eerste hulp.

Daarom wil ik een ieder waarschuwen: mocht je kind zo’n pijn hebben, laat je niet afschepen met paracetamol, maar eis dat je naar de spoedeisende hulp gebracht wordt en dat ze gelijk een foto maken.

Uit liefde en respect voor mijn zoon, laat ik in het midden wat er precies gebeurd is….

 

 

Advertenties

15 reacties op ‘Verkeerde diagnose

  1. Artsen blijven mensen e maken dus ook fouten, dat klinkt wel redelijk maar zodra het om je kind gaat troost dat natuurlijk niet of nauwelijks. Maar soms zijn er ook wel oorzaken die minder voor de hand liggen of die zich pas later duidelijk laten zien. Maar fijn dat het nu wél de goede kant op gaat, sterkte voor je zoon.

    Liked by 1 persoon

  2. Goede morgen lieve Natasja. Wat een ellende maakte je zoon mee en jullie als ouders natuurlijk ook.
    Je houdt het niet voor mogelijk dat de artsen zijn klachten zomaar weg gewuifd hebben en hem met een kluitje in het riet stuurden mat alleen maar een pijnstiller. Zo zie je maar dat een tweede en zelfs derde opinie niet overbodig is, maar ondertussen zitten jullie wel in de miserie. Gelukkig is je zoon zo’n ‘harde’ dus hoop ik dat hij snel van de operatie hersteld zal zijn… STERKTE!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s