Lazy Sunday #33

Er zijn hier al heel wat liedjes voorbij gekomen. 33 weken geleden begon ik met Duran Duran Make me smile. Ik heb echt moeten kijken wie ik allemaal gehad heb. En tot mijn schrik zag ik dat er nog geen nummer van The Rolling Stones tussen stond.

In 1998 werkte ik op de customer Service afdeling bij Phones 4 U. En via de serviceprovider Libertel, kregen we VIP kaarten van het concert van de Rolling Stones op het Malieveld te Den Haag.

Er stonden tenten van Libertel waar we heerlijk konden eten en drinken. Ik stond nog in de tent toen ik de eerste klanken van Satisfaction hoorde, ik sleepte mijn collega mee naar buiten en gingen flink uit ons dak. 

Bij het nummer Get off of my Cloud, kwam de regen met bakken naar beneden, mijn blonde korte haar viel in slierten voor mijn gezicht, maar ik danste of mijn leven er van af hing. Mijn schoenen en kleding zaten onder de modder en waren kletsnat. Hee hee you you Get off of my Cloud, ik zong het keihard mee. Maar het bleef regenen en ik kreeg het koud, ik ging met mijn collega weer richting tent.

Daar hoorden we de Rolling Stones, maar konden we ze niet meer zien. In de tent deed ik een challenge om zoveel mogelijk snoep in mijn mond te stoppen, natuurlijk moest iedereen lachen om die gekke Natasja, als er geen lol is dan maak ik het wel is mijn motto. 

We zijn niet meer naar de Stones gaan kijken, het bleef regenen. Zonde eigenlijk, maar ik heb er toch fijne herinneringen aan.

Gister keken wij op tv naar de 25th anniversary, van THE hall of fame. Wat een concert wat een artiesten, genieten was het weer. En daar kwam Mick met Fergie en tja Bono als achtergrond koortje, zal ik maar zeggen. Gimme Shelter, wat een show. Ik zal zeggen hier een paar nummers van The Rolling Stones!! Zet je geluid hard aan en Geniet!!

(Gode)Lieve kadootjes

Vorige week woensdag was ik allerlei blogs aan het lezen, het was koud en het regende, ik was autoloos en dus aan huis gekluisterd. Opeens hoorde ik een knal beneden, het was de post. Mijn jongste zoon, erg nieuwsgierig, liep naar beneden om te kijken wat daar lag.

  
Hij kwam terug met wat enveloppen en een pakje. Kijk zei ik blij, dat is altijd leuk zo’n pakketje.

   
 Het pakketje was afkomstig van Godelieve, van liever voordelig en liever gezellig. Zij was een paar weken geleden jarig en deelde kadootjes uit hoe lief?

  
Ik was een van de 4 gelukkige die een kadootje kreeg. Ik he? Ik die bijna nooit wat wint, maar nu dus wel.

Ik maakte het pakketje open en zag verschillende kettingen en een paar oorbellen er bij. Ook zat er een leuk kaartje bij. Nou jullie begrijpen wel dat ik er erg blij mee ben. Ik vind het zo super lief van haar wetende dat ze het helemaal niet zo breed heeft. Dank je wel Godelieve, ik ben er heel blij mee!

Donderdag kon ik mijn autootje ophalen, ik vond het heel lastig om geen auto tot mijn beschikking te hebben. Het regent altijd hier, en als ik naar de stad moet (dat is zo’n 7 km vanaf mijn huis) was ik vaak kleddernat. Ook koop ik altijd teveel, zoveel dat het niet in mijn fietstassen past en dus volgehangen met tasjes aan mijn stuur, naar huis fietste. Het is me vaak overkomen dat een tasje stuk ging, dat de eieren tikte tegen het stuur, dat ik wijdbeens moest fietsen anders raakte ik een tas, ik was het zat!

Ik zie ze wel die mensen die alles op de fiets doen en ik heb immens veel respect voor hun, maar ik ben er niet tegen bestand, noem me verwend, lui, arrogant, maar ik ben super blij met mijn witte Aygo, ik heb er hard voor gewerkt! Noem het een afscheidscadeau van mijn werk… 

Gister ging ik hardlopen met mijn moeder. Ik heb mijn moeder van 69 jaar aangespoord om te beginnen, ze was al een paar keer begonnen zonder mij, maar gister liepen we samen, hoe leuk is dat. Het waaide en het was fris, ik kwam niet in mijn ritme, maar ik vond het zo schattig hoe mijn moeder liep. Toch loop ik liever alleen, lekker mijn eigen ritme.

Ik hoop dat het snel weer wat warmer en zonniger wordt, dat loopt gewoon lekkerder.

Mijn autootje is nu al onmisbaar, we zijn al dikke vrienden, ik kon weer lekker naar de markt, en meenemen wat ik wilde. Hoe heb ik ooit zonder gekund.

Lazy Sunday #33

De nummers van vandaag zijn uit een van mijn favoriete series ever, namelijk Ally Mc Beal. Deze serie komt uit 1998, het jaar waar ik na een relatie van 7 jaar weer bij mijn ouders woonde voor 7 maanden. Mijn broer woonde toen ook weer bij mijn ouders, wij waren toen sinds 10 jaar weer compleet. Mijn broer en ik keken samen Ally Mc Beal, en dat was altijd heel gezellig. Toen ik later dat jaar mijn eigen flatje kreeg volgde ik het trouw verder, wat een teleurstelling was het toen Ally naar Net 5 ging en wij dat toen niet in Almere konden ontvangen.

Ik kocht de cd van de serie gezongen door Vonda Sheppard en ik heb de cd grijs gedraaid.

In 2006, ik was zwanger van mijn jongste, kocht ik de serie op DVD, en kon ik eindelijk alle afleveringen kijken. Ik ging door met kijken toen ik net bevallen was, en als ik dan ’s nachts Michiel moest voeden, zette ik de DVD op en kon ik zo een hele aflevering kijken, Michiel dronk niet zo snel ūüėČ.

Twee weken geleden trok ik de box weer uit de kast, na 10 jaar, en ik was gelijk weer verkocht. Ally, tikje neurotisch, onhandig, melancholisch, prettig gestoord, ik herken mijzelf zo in haar. En ik moet ook bijna bij elke aflevering wel huilen, het is een dramady… 

De muziek geeft zoveel sfeer aan deze geweldige serie, en brengt mij terug naar 1998, mijn vrijgezellen jaar.. Just ask the Lonely!!

Lazy Sunday #32

Vandaag is mijn broer jarig, mijn enige broer, mijn oudste broer, mijn liefste broer. 

Mijn broer en ik lijken op elkaar alleen de uitvoering is anders. Hij houdt enorm van muziek, vroeger zat ik vaak met hem naar muziek te luisteren, luister dan, zei hij, hoe mooi.. De muziek, de instrumenten, hij gaat er helemaal in op, ik hou er ook van… 

Vandaag wil ik voor hem een liedje neerzetten…

Dit liedje of tenminste de titel, zei hij vroeger vaak, ook had hij het op zijn deur geschreven. Mijn broer heeft heel wat meegemaakt, maar is er gelukkig nog steeds, ook al zien we elkaar niet iedere dag, als we elkaar zien is het altijd goed!

Lieve broer deze is voor jou!! Ik zeg proost en tot vanmiddag gefeliciteerd!!

Lazy Sunday #31 Thomas Pannekoek Challenge 4

Het liedje dat ik hier nu neer zet doet mij denken aan de vakantie in Griekenland. We waren in Chersonissos, lang voor tokkie Nederland daar de boel onveilig maakte en daar als bonus nog een real life soap voor kreeg ook!  

Op het moment dat de foto werd gemaakt kreeg ik een golf over me heen

Ik ben twee keer in Chersonnisos geweest, en het lijkt wel of je daar in twee werelden zit. Als je aan de kust zit dan ziet het er net uit als ieder ander vakantie land, boulevard, eettentjes, oh wat kon je daar toch heerlijk eten, ik wil er beslist nog eens terug, en er was bij het strand ook een aparte ingang Star Beach, met muziek, waterpartijen en de zee, daar zag je de chersotypes ook op tv.

De boulevard met eettentjes


Maar als je de andere kant op ging dan was het een heel ander verhaal, stoffige dorpjes, kleine huisjes, aftandse eet tentjes, veel kerkjes, zo prachtig om te zien, en die heerlijke olijven geur.

Vond ik zo bijzonder, alsof ik terug in de tijd was

grote graven op de begraafplaatsen

Daar aan die andere kant zat je in THE middle of nowhere, Waar je vrouwtjes op ezels tegen kwam, waar bewoners voor hun huisje zaten te praten. Ook kwam je daar veel gedenkplaatsjes tegen, van mensen die verongelukt waren.

 

ik ben aan t filmen en mijn ouders lopen wegūüėČ

Je kon er diverse excursies doen, zo zijn wij met de boot naar Spinalonga geweest, de bootreis was al een belevenis op zich, met muziek van Zorba de Griek en maar mee dansen, hoppa!!

 

hier zit ik in zo’n huisje

zo kwam je met de boot aan bij het melaatsen eiland

En midden op zee stopte de boot even zodat je kon zwemmen en daarna door naar Spinalonga, het melaatseneiland, waar de Turken lang daarvoor,de Grieken vasthielden die melaats waren, toen dachten ze nog dat het besmettelijk was, tot dat de melaatsen mensen samen gezonde kinderen kregen. Het waren kleine huisjes, waar ze woonden.

Boven op een tempel in knossos


 Ook zijn we naar de opgravingen van Knossos geweest, prachtig wat ze gevonden hadden uit de oudheid.

Het eten in Griekenland was heerlijk, alles vers en smakelijk bereid.

 

ik tussen mijn ouders in 96

Helaas ben ik na de tweede keer nooit meer naar Griekenland geweest, maar dat ik er nog eens naar toe ga staat vast!

Dit nummer draaide ze altijd bij Star Beach toen:

Een pechweek met een goudenrandje

Hebben jullie dat ook weleens, dat alles wat je doet gewoon mislukt?

Nou ik had zo’n week vorige week. Ik wilde van alles, alleen mijn hoofd en lichaam werkte niet echt mee. Ik denk dat er een klein griepje achter zat, want ik had ook hoofdpijn, maar was niet ziek genoeg om in bed te gaan liggen, lamlendig dat dan weer wel.

Maar ik had grootse plannen, zo was ik ’s ochtends al bezig met de rode kool, lekker gesneden en gewassen, en hup dat kon een tijdje op het vuur pruttelen. Heerlijke stoofvlees erbij, ook lekker aanbraden en dan uren laten pruttelen.

Ik proefde regelmatig en het begon steeds lekkerder te smaken, ik was tevreden, ik bedoel als ik iets maak dan moet het wel lekker smaken, anders krijg ik er de smoor in.

Tot zover ging alles goed. Daarna ging ik aardappels in de melk koken, huh? In de melk zul je misschien denken? Ja, ik dacht ik maak er aardappelpuree van, en dan kan ik het net zo goed koken in de melk, voor een romige puree. Niet doen dus. Dat pannetje met melk kookt wel 3 keer over, en ik stond er als een oen bij en keek er na, what was wrong with me?? Toch was het uiteindelijke resultaat heerlijk, daar was niets op af te dwingen.

De volgende dag, wilde ik broodjes voor mijn oudste zoon bakken in de oven, wat er fout ging I don’t know, maar opeens kwam er blauwe walm uit de oven, de broodjes waren verbrand. Ook de heerlijke chocomel die ik op had staan kookte over, ik dacht langzamerhand dat ik gek werd. Ik werd steeds vermoeider en kriebeliger.

12748489_1719538534950170_1709367898_n
Proost op ons 17 jarig samen zijn

Zaterdag was ik al vroeg uit de veren om overheerlijke groentesoep te maken. Maar voordat ik de groente ging snijden en wassen, en het vlees ging snijden, deed ik de oven aan op de selfclean stand, ik dacht kan die mooi even reinigen. Na een aantal minuten, werd de keuken steeds warmer en blauwer. Joost vroeg zich af wat er gebeurde. Ik was ondertussen nog in de soep aan het roeren en zag geen hand meer voor ogen. Toch maar even een raam open doen. Joost begon te vermoeden dat het toch niet helemaal pluis was daar in de oven, en probeerde de oven uit te zetten, wat in de eerste instantie niet lukte. Gelukkig lukte het na een paar keer wel, en dat was maar goed ook, want het was helemaal zwart in de oven. Oh wat voelde ik mij een kluns zeg… Wij hebben alle deuren en ramen opengezet, heerlijk terwijl het vriest, maar de lucht moest het huis uit. De pizza steen was geheel verbrand en kon weggegooid worden. Ik heb de oven zo goed en zo kwaad als mogelijk nog schoon gekregen.

’s avonds zaten we een dvd van Witse te kijken, en Witse zit in de auto naast zijn collega zich te scheren met een elektrisch scheerapparaat, zegt Joost, zo’n elektrisch scheerapparaat is helemaal niets, ik heb daar vroeger mijn kop mee open gehaald. Ik moest zo lachen, waarom? Omdat ik hem voor ons 17 jarig jubileum de dag daarna, een elektrisch scheerapparaat gekocht had.En ik dacht bij mezelf: “nou woon ik al 17 jaar met hem samen, ken ik m dan zo slecht?”

Om 00:00 ’s nachts gaf ik m zijn kadootje met de woorden: je mag het ruilen. Toch is hij best blij met het kadootje, (tenminste dat zegt hij) en hoefde hij m niet te ruilen.

Maar gelukkig na deze gekke week las ik op het blog van Godelieve, van Liever Voordelig, dat ik gewoon een prijs gewonnen heb! Hoe leuk is dat?? Zondagmiddag, aten we taart en gingen we uiteten bij de Italiaan, een heerlijke afsluiter. En deze week? Loopt alles weer op rolletjes..

Lazy Sunday #30 The Valentine Edition

Het is een speciale dag vandaag. Het is Valentijnsdag. Dat brengt mij terug naar Valentijnsdag 17 jaar geleden. Ik was met mijn collega en goede vriend naar Limburg, we hadden plannen om in dat weekend, we waren vrijdag 12 februari na ons werk vertrokken, te gaan langlaufen in de Ardennen. Ik had nog even snel fel roze ski handschoenen gekocht, voordat we naar Limburg, waar we bij vrienden van mijn goede vriend zouden gaan logeren.

We konden elkaar toen 5 maanden, we werkten samen en hadden op het werk veel lol. Als de eigenaren er niet waren zette hij graag wat Duitse liefdesliedjes op, het is een romanticus!

Ik was moe, ik was doodmoe, het vrijgezelle bestaan, eiste zijn tol. Laat naar bed, en er weer vroeg uit. Toen we dus in Limburg aankwamen, ging ik al vroeg naar bed, omdat we de volgende ochtend vroeg zouden vertrekken naar de Ardennen.

De volgende dag werd ik om 10:00 uur wakker, veel te laat om nog naar de Ardennen te vertrekken, en eerlijk gezegd, was ik nog steeds moe, en had ik zin om gewoon maar wat te hangen, wat we ook deden. Pas tegen de middag gingen we de stad in, en crashten we bij een cafeetje. Vrienden van mijn Collega, gingen boodschappen doen, en ’s avonds aten we heerlijk in het kleine appartementje. Die avond werd het ook weer laat, en de volgende ochtend, was ik ook weer laat wakker. Ik ging even naar de wc, en toen ik terug kwam zag ik een kaartje op mijn kussen liggen: For my best friend, stond er. Afz:….

ons (te) gekke Gezinnetje
ons (te) gekke gezinnetje
Wat een lief gebaar dacht ik, dat had mijn ex in al die jaren nog nooit gedaan. Ik viel weer in slaap, en toen ik weer wakker was en in de woonkamer aan kwam, kreeg ik een mooie bos bloemen, met hartjes er in.  “Die hartjes is een grapje van die jongens, zei mijn vriend een beetje verlegen. Ik vond het allemaal wel grappig. Wat een verwennerij, ik wist niet zo goed hoe ik daar op moest reageren. Ik ben normaal altijd van het geven, krijgen gaat mij (tenminste in die tijd) heel wat moeilijker af, ik was het ook niet zo gewend. Mijn vriend zag de verlegen reactie, en wist daar even geen raad mee.

Ook die zondag werd het niets met het langlaufen, en we doken ’s middags de kroeg in. We dronken wat en hadden het heel gezellig. En daar in de kroeg bloeide onze liefde op. Tegen de tijd dat we naar huis moesten, was onze band van collega/goede vriend, veranderd, voor altijd.

  
En dit jaar vieren we ons 17 jaar samen zijn, in die 17 jaar zijn we ouders geworden van 2 prachtige jongens. Heeft hij mij enorm gesteund tijdens mijn verdrietige periode met mijn vader. Nam hij alle zorgtaken over, toen ik geveld was door mijn rug. Stond hij volledig achter mijn keuze om te stoppen met mijn werk. Hij is mijn verstand, als ik weer eens iets geks zeg of doe, weet hij mij weer met beide voeten op aarde te zetten. Maar hij vertrouwt ook mijn gezonde verstand. We zijn de ideale wisselwerking, hoewel het soms weleens even stormt. Hij houdt niet van lang ruzien, daar heb ik mazzel aan, ik kan soms wel lang in mijn boosheid blijven hangen, terwijl hij het alweer over iets heel anders heeft.

Dit is de top 40 lijst van week 6 1999 Wij zelf vonden pretty fly for a white guy leuk, en ik gaf hem voordat we wat kregen, als grap het singeltje van Chef, Chocolate Salty balls.

Ik zou zeggen, luister de lijst, en vertel me welk nummer je leuk vind, dan sluit ik deze Lazy Sunday af met twee Duitse liefdesliedjes speciaal voor mijn liefste!!

 

Na (Tas) ja’s Lifestyle

Vroeger liep ik nooit met een tasje, ja een plastic tas of een rugtas. Oh dat lieg ik, in 1990 had ik een zwarte tas met Vogue er op, geweldig vond ik die. Al snel was ik m kwijt om m weken later terug te vinden bij de snackbar. Daarna had ik eigenlijk geen leuke tas meer. Totdat we in Itali√ę waren en ik verschillende tassen winkels zag. Deze tassen zijn zo bijzonder en speciaal, die vind je nergens in Nederland terug.

Elk jaar neem ik me voor om geen tas meer te kopen. Maar meestal hou ik mij daar niet aan.

  Twee jaar geleden, was ik echter wel op zoek naar een nieuwe tas, degene die ik had, vond ik te groot, en was niet handig met mijn zwakke rug. Als ik die om mijn schouder had, deed  mijn rug pijn.

Ik heb 3 tasjes van Braccialini. Een klein tasje, dat eigenlijk een portemonnee is, maar waar je ook handig je mobiel in kan doen, met een hengsel om deze over je schouder heen te doen. 

  
Deze tas vond ik ook zo geweldig, een parfum winkel uit Paris staat er op afgebeeld, de tas is groot, dus je kunt er veel in mee zeulen. De tassen zijn beresterk. Ze zijn met kraaltjes en borduurwerk gemaakt, maar na al die jaren, ik geloof dat ik de portemonnee en de Paris tas al wel 5- 6 jaar heb. En bijna alle steentjes en kraaltjes zitten er nog op.


 De tas die ik twee jaar geleden kocht, draag ik nu nog iedere dag. Het was een zoektocht. Ik had vele tassen zaken al bekeken, maar de tassen waren het net niet. En toen we in Pisa langs een kleding/tassenwinkel liepen, begon mijn hart sneller te kloppen, ik voelde vlinders in mijn buik, en dan weet ik het, dit is de tas die op mij wacht.

Deze tas is van binnen gevoerd met roze stof.


Ik heb veel succes met de tassen uit Itali√ę. Maar zeg nu zelf het zijn toch ook kunstwerkjes?


Dit witte tasje is het eerste tasje of clutch, die ik in Italie kocht, ik geloof dat ik m al 14 jaar heb. Niet veel gebruikt trouwens, ik heb niet veel van die Chique feestjes.


Dit rode tasje heb ik wonderbaarlijk genoeg, in Nederland gekocht, ook een clutch, deze kocht ik voor het feest wat mijn moeder had georganiseerd, zij waren 40 jaar getrouwd, en we waren dolblij dat we mijn vader nog in ons midden hadden, dus dubbel feest.

Ben jij ook een tassen gek? Slaag jij wel in Nederland??

Lazy Sunday #29 Thomas Pannenkoek Challenge #3

Gister las ik in de nieuwsfeiten van mijn blog collega Di Mario, dat het alweer 18 jaar geleden is dat de zanger Falco overleden is.

 

mijn moeder en ik in de skilift 1990

Wie kent het Iconische nummer Jeanny niet. Ik hou van dit nummer, het heeft iets mysterieus, iets krankzinnigs maar bovenal is hij gewoon geniaal, ik ken de tekst letterlijk uit mijn hoofd, de eerste klanken van het nummer het bezorgd mij kippenvel en voert mij terug naar 1986. Ik was voor het eerst op wintersport met mijn ouders en mijn broer. He ik voel een Thomas pannenkoek Challenge weer aankomen. We waren met de bus. En mijn moeder had twee big shoppers vol geladen met broodjes, drinken en snaaiwerk. Werkelijk wij waren de hoek van de straat nog niet uit of de hoofden van mijn broer en mij, zaten in de big shopper.  Mede reizigers zouden later zeggen: wij zaten vol ongeloof te kijken wat er allemaal uit die big shopper kwam, en dat jullie maar door bleven eten. Ik zat naast mijn vader en mijn broer naast mijn moeder. Toen mijn broer aan het slapen was zei mijn moeder (ze vroeg het niet namelijk) dat ik naast mijn broer moest gaan zitten. Al snel snapte ik waarom, hij liet van die zachte windjes, die je niet hoort, maar des te beter ruikt. Om je dood te schamen zou mijn moeder later zeggen, jaja, en dan je onschuldige dochter voor de geur laten opdraaien.
We hadden een appartement, maar we aten regelmatig in de nabijgelegen hotels. ‘ochtends waren we al vroeg op pad, want rond 10 uur moest je kant en klaar boven op de piste staan voor je ski les. Mijn broer had het na drie skilessen wel gehad, en skiede (gewoon zoals hij is) rechttoerechtaan naar beneden, dat ie af en toe bijna iemand raakte dat was bijzaak.

Ik skiede braaf met skileraar Theo en het klasje de hele piste af. Theo hield van tochten door de bergen, en ik denk destemeer omdat hij dan weer bij zo’n kneipe een heerlijke snaps kon drinken.

 

heerlijk in het zonnetje

Tussen de middag spraken we af op het mittelstation, waar ik meestal een spaghetti bolognese at, en heerlijk met mijn snoet in de zon lag. We hebben eens een jaar gehad, dat het zo warm was, dat er mensen in korte broeken skiede, en waar ik mij, met mijn hoofd in de zon met mijn ogen dicht, waande in een warm land, en verbaasd was ik als ik mijn ogen opendeed, en ik midden in de sneeuw lag.

Wintersport is een echte doe vakantie, je bent de hele dag in touw. Het ski√ęn vond ik op zich wel leuk, maar tegelijk was ik ook wat angstig, ik stond altijd wat gespannen op de Skies. Ook het zitten¬†op de sleeplift met skies vond ik een ramp, wanneer sprong je uit de sleeplift, meestal ging het goed, maar ik heb me ook een paar keer laten vallen. Uitrusten deed je na de apres Ski en voor het avond eten. Na het avond eten taaide we al snel af en lagen we al snel in diepe slaap.

 

ik in actie

Na het ski√ęn gleden we altijd het barretje Avalance binnen, waar we een afzakkertje namen. Dat wil zeggen ik een Chocomel (mit Ruhm? ik dacht dat ze room (slagroom bedoelde)nein mit Sahne, of een Spezi (7-up gemengd met cola). In Avalance draaiden ze goede muziek, en was het super gezellig, de bar werd gerund door een Nederlandse, Betty, gek dat ik haar naam nog weet. Ook de skileraren kwamen daar apres ski√ęn. Betty draaide in haar bar de nieuwste muziek, zoals A-ha the sun always shines on t.v. en Princes met after the love has gone, en ook Falco met Jeanny, deze nummers kwamen regelmatig voorbij en maakte echt de sfeer daar. Heerlijk ongedwongen kletsen, en genieten van alles om mij heen.

Heel veel was er niet te doen in het dorp. Op donderdag was er altijd bij Hotel Martin muziek, waar de knapste skileraar met zijn minder knappe familieleden muziek maakte. Mijn vader zei altijd tegen de knappe skileraar: Hannes (zo heet hij) spiel noch einmal “Adam sloeg Eva met de suukerbieten voor de kont” En dan pakte Hannes zijn blaasinstrument en speelde het nummer. Natuurlijk werd er flink wat hoempapa gespeeld en dan haakten we allemaal in, ja het was echt gemoedelijk en gezellig.

 

ik en mam voor de apres ski

Op vrijdagavond was er in de kelder van een hotel een disco, waar heel het dorp aanwezig was, ook vanwege de uitreiking van de medailles die dan uitgereikt werden. Het was een echt feest. Ik ben ¬†vier keer in 1986 &1987 en 1990 & 1991 op wintersport geweest maar alleen in 86 heb ik zo’n heimwee gehad toen ik weer thuis was, ik miste de sfeer, de sneeuw en de gezelligheid, wat vond ik nederland grijs en kaal toen ik in 1986 weer thuis was. Ik heb echt gehuild dat ik weer terug wilde.

In 1991 ben ik voor het laatst op wintersport geweest, met mijn ouders, zij zijn echte skifanaten,ik wat minder, maar de sfeer van een wintersport is met geen enkele andere vakantie te vergelijken.


Als ik Jeanny hoor denk ik aan die eerste wintersportvakantie.

Vloggen in de keuken

 

Oké mijn film en montagekwaliteiten zijn niet goed! Maar deze trotse moeder wil dit filmpje graag met jullie delen.

Mijn oudste zoon kwam vorige week woensdag  thuis met het verhaal dat hij op school appelflapen gemaakt heeft, en dat wilde hij nu ook voor ons maken. Ik kreeg een boodschappenlijstje mee:

Bladerdeeg

Appel

Kaneel

Rozijnen

Suiker

Natuurlijk kon ik de bladerdeeg eerst niet vinden (in het vriesvak jongens).

 

deze moeten nog in de oven

Eerst maakte ik het filmpje in Magisto met muziek erbij. Bij het uploaden naar Youtube ging de muziek weg, vanwege auteursrechten. Toch is het grappig om dit filmpje ook te delen:

http://www.magisto.com/embed/OUQOYkcLFyhuDxxhCzE?l=vem&o=w&c=b
Ik maakte het filmpje waar ik het geheel aan elkaar klets, hahaha met een serieus gezichtūüėúHet monteren was een ramp, halve hoofden opgeblazen figuren, maar opeens deed ie het redelijk. Nou hier komt ie mijn eerste Vlog, met in de hoofdrol mijn zoon. Ps het klopt dat je zijn hoofd niet goed ziet dat deed ik expres… En de appelflappen waren heerlijk!! Trots op mijn zoon!!