Lazy Sunday #58

In dit jaar wordt George H.W. Bush, president van de Verenigde Staten, wordt Salman Rushdie slachtoffer van een fatwa van de Iraanse leider Khomeini met doodsbedreiging, vanwege zijn boek de Duivelsverzen, en kreeg bescherming van de Britse staat. Brengt de Japanse spelfabrikant Nintendo de gameboy om de markt. Sterft de Iraanse leider Khomeini, en valt in november de berlijnse muur, we gaan terug naar het jaar 1989.

unknown-2

Dit is het laatste jaar voor mij op de middelbare school, nog een paar maanden en dan moet ik examen doen. Maar eerst nog een paar schoolonderzoeken afwerken. Ik was niet echt een leerwonder, ik kon me er vaak niet toe zetten om uren achtereen door mijn boeken te struinen om te leren. Ik was nogal snel afgeleid. Mijn mondelinge examens had ik amper geleerd. En mijn Nederlands mondeling was helemaal niet voorbereid. Ik kan mij nog herinneren dat het op een vrijdag was om half 4 geloof ik. Ik was eerst nog met mijn moeder naar het dorp gegaan, en toen zag ik op de klok dat het al kwart voor 3 was, en ik dus snel naar huis moest, om mijn boek voor Nederlands te halen, en dan hup naar school. Ik had zelf voor die tijd bedacht om na het dorp nog een uurtje te gaan leren, maar daar was nu dus helemaal geen tijd meer voor. Ik was 5 minuten voor tijd op school, ik ging voor het klaslokaal zitten en nam nog even snel mijn boeken en verslagen door. De helft van de boeken had ik niet gelezen, en had ik via verslagen in de bibliotheek gemaakt. Andere boeken had ik een stuk van het begin, een stuk van het midden en een stuk van het eind gelezen, maar dus niet heel het boek. Ik werd naar binnen geroepen, en ik mocht een boek kiezen waar ik over zou vertellen, dat boek had ik wel helemaal gelezen, en daar kon ik mij nog veel van herinneren gelukkig, aangezien ik mij dus totaal niet had voorbereid. Daarna vroeg de juf wat over de andere boeken, en ik kon op alle vragen antwoord geven, hoe? Omdat ik kennelijk goede verbanden kan leggen. De juf (Marianne, voor Suus) was moe, had al de hele week al mondeling examens afgelegd en was niet helemaal scherp, ik was scherper.

#dancedancedance #ikvertrek #maxverstappen
feestje van mijn vaders werk, ik kijk niet echt blij hier blond

De maandag er op liep ik naar het Nederlands klaslokaal om te kijken op de lijst wat voor cijfer ik had, ik gilde het uit, nul voorbereid, en dan toch een 10 halen.

De weken van mijn examen was het warm, ik las vaak mijn horoscoop en in die week stond er dat het een uitstekende week voor gokken was. Ik wist genoeg, met de vele multiple choice vragen zou ik mijn examen wel halen, ik was er heilig van overtuigd. Mijn vader wat minder als ie vroeg of ik al geleerd had, en ik zei, er valt niets te leren.

#feyenoord #dancedancedance #vloggers #kabinet
met mijn oma op mijn 18e verjaardag
#liefde #oorlog #leef #ajax #maxverstappen
met mijn vader aan het diner en donker haar, net als madonna

Ik heb zelfs een briefje geschreven aan mijn moeder “Mam ik ga naar het strand, en ik neem mijn schoolboeken mee om te leren” Yeah right.

Ik zakte, maar ik mocht herexamen doen. En ik mocht zelfs kiezen of geschiedenis of Engels, ik koos voor Engels, en ik haalde het op een tiende punt, who cares, ik had mijn diploma.

Maar dan, wat nu, welke kant wilde ik op? De toneelschool was mijn droom, en ik schreef mij in, ik kreeg formulieren thuis, die ik moest invullen, en wanneer ik auditie kon doen, maar ik liet ze liggen, mijn droom, ik durfde het niet, wie zat er immers op Natasja te wachten.

met onze kat sherry hier was ze 10 jaar ze zou bijna 20 jaar worden.

Ik schreef mij in bij het uitzendburo, en ging in september/oktober, aan de slag. Ik deed verschillende administratieve baantjes bij bedrijven, het stelde niet zoveel voor, archiveren, gegevens invoeren in de computer, post versturen, het zogenaamde licht administratieve werkzaamheden. Het waren meestal baantjes voor een paar weken, en dan zat ik weer even thuis. Dan hielp ik soms mijn moeder met de keukenkastjes schoonmaken. Aan het eind van het jaar, ging ik werken bij de speelgoedwinkel Bart Smit, voor de drukke december maanden, het was keihard werken, ik moest er vroeg zijn, en we waren laat weer weg, omdat de spullen vaak ’s avonds kwam en we die weer in de schappen moesten zetten. We moesten de producten altijd spiegelen, en ik mocht inpakken, met sinterklaas hadden ze blauw inpakpapier, wat zo afgaf dat ik als een smurf weer naar huis toog. Ik wist al snel, dit is niet wat ik wil, maar wat wil ik dan wel….

Dit is de laatste Lazy Sunday Back to the eighties. Ik twijfel of ik doorga met de jaren ’90. Sowieso ga ik even stoppen met bloggen, ik weet niet voor hoe lang, of het een week, maand of weet ik veel hoelang is…. maar ik voel dat ik even rustig aan moet doen, er komt zoveel op mij af momenteel, dat ik even wil stoppen. Ook zal ik even niet meer zoveel reageren… maar ik kom terug!

#design #kamerindejaren80 #gezellig
foto van mijn kamertje in 1989

Als jullie mij willen volgen kan dat op instagram, maar ook op snapchat:ndesiree5, maar wees gewaarschuwd, ik ben een beetje gek…

Maar eerst nog de lijst van 1989, ik zie daar in like a prayer staan van Madonna, en dan bedenk ik mij dat wij ik denk in 1988 onze eerste cd speler hadden, want de plaat van Madonna Like a prayer had ik op cd, en wat vond ik dat een super volwassen cd zeg, en daar zat ook een geurtje in.

 

http://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1989

Tot blogs xxx

Innig gearmd tot in den eeuwigheid

Het was hun eerste afspraakje. Hij had haar al eens eerder mee uitgevraagd maar ze had vriendelijk geweigerd. Later dacht ze waarom, waarom heb ik geweigerd, waarom gun ik mezelf niet dat avondje uit met een jonge man, waarom is mijn eerste reactie altijd nee.

Maar hij gaf niet op en zei ze dit keer ja tegen hem. Ze had de hele dag gewerkt, en toen ze thuis kwam, dook ze snel onder de douche, waste haar haren poetste haar tanden. 

Nadat ze zich had afgedroogd keek ze in haar kledingkast, wat moest ze aan, wat was gepast bij deze date. Ze besloot haar bruine krijtjesstreeppak aan te doen met een witte blouse, neutraal netjes.

Ze föhnde haar haren, maakte zich op en keek tevreden in de spiegel. Ze was net klaar toen de bel ging, haar moeder deed de deur open, de jongeman gaf haar een hand en daarna kreeg haar moeder een bos bloemen in haar handen gedrukt. ‘Voor u’zei de jonge man beleefd.

Het meisje voelde zich wat ongemakkelijk, zei dag tegen haar ouders en gaf de jongeman vluchtig een zoen.

Ze gingen eten in een chique restaurant. Ze voelde haar hart bonzen en haar handen voelde klam aan. Ze spraken over van alles en nog wat, het was erg gezellig. Hij keek haar verliefd aan, zij ontwijkte zijn blik, te verlegen. 

Hij stelde na het toetje voor om nog ergens wat te drinken, zij knikte ja. Hand in hand liepen ze naar buiten en toen hoorde ze een knal, zij keek hem angstig aan, hij sloeg zijn armen om haar heen en kuste haar lippen, toen weer een knal, het werd stil, het werd donker, ze voelde nog iets warms op haar gezicht.

 En zo werden zij gevonden innig gearmd tot in den eeuwigheid.

studiojoost.nu

Inleiding

Op mijn site, staan behalve links van een aantal bloggers ook een link van Studiojoost.nu, en velen hebben zich afgevraagd wat deze link nou met Natasja’s Lifestyle te maken heeft, allereerst heeft Studiojoost.nu mijn logo ontworpen, en zijn een aantal foto’s op mijn site gemaakt door Studiojoost.nu, niet alle foto’s natuurlijk, ik maak vaak zelf ook foto’s met mijn telefoon, en die horen dan weer niet bij de collectie van Studiojoost.nu.

Wie is Studiojoost.nu

Studiojoost.nu is een bureau voor visuele communicatie. Joost is een grafisch ontwerper, hij ontwerpt logo’s, huisstijlen, websites en is ook bedreven met de fotocamera.

De kennismaking

Ik leerde Joost kennen op 14 september 1998, om 8 uur in de ochtend. De datum en tijdstip weet ik nog precies, want het was mijn eerste werkdag bij Arti-Imfa te Almere, een groothandel in projectmeubilair. Het was daar een gewoonte om om 8 uur te beginnen, aan de bar weliswaar, met een kopje koffie of een kopje thee, en dan werd er alvast de dag doorgenomen. Ik zat net aan de bar toen Joost als een wervelwind binnenstormde. Hij stelde zich voor als Joost, ging aan de bar zitten, en vertelde aan de collega’s hoe zijn vakantie in Spanje geweest was. Ik keek naar hem en dacht: hmm Spanje? twee weken, net terug, en nog witter zijn dan mijn lakens? Ik vond het knap.

Het Werk

Arti-Imfa had een grote showroom met enorm veel projectmeubilair, de mooiste meubels, bureau’s, bureau-stoelen, kantoorkasten, kon je daar kopen voor kantoor, maar ook voor visite-bankjes, bijzettafels, conferentiestoelen en tafels, kon je daar terecht. Joost deed de PR & verkoop binnendienst, en zorgde ervoor dat projecten ingetekend werden met meubilair. Wanneer daar een order uitkwam, was ik degene die dat verwerkte. Ik stuurde de klant de orderbevestiging, en de bestelling faxte (ja faxen, kennen jullie dat nog?) ik door naar de leverancier. We hadden echt enorm veel plezier in ons werk en met elkaar.

JoostDesign

Joost komt uit Zeeuws Vlaanderen, en het bedrijf Arti Imfa kwam oorspronkelijk ook uit Zeeland. De klik tussen de eigenaar en Joost was er natuurlijk al snel. Naast dat hij voor Arti Imfa werkte, had hij ook zijn eigen bedrijf JoostDesign, het latere studiojoost.nu

Ontwerpen & Verkopen

Het ontwerpen en verkopen zit Joost in zijn bloed, omdat hij zoveel kennis heeft van producten, en voelt wat een klant nodig heeft, lopen klanten ook letterlijk met hem weg. Zijn nuchtere Zeeuwse karakter, maakt van hem een doener, en een keiharde werker, niet lullen maar poetsen zeg maar. Maar praten kan hij ook en dat doet ie graag, wanneer het werk onder controle is. Joost heeft vanaf augustus 2000 gewerkt bij Houtsma Keukens, waar hij door zijn passie voor verkoop, materialen en vormgeving, vaak de nummer 1 verkoper was. Tevens heeft hij Houtsma Keukens de Warme Douche bezorgd.

studiojoost.nu fotografie
Portretfotografie studiojoost.nu
studiojoost.nu, illustratie
Illustratie ter promotie van de studio
studiojoost.nu, illustratie
Illustratie van onze hobby’s
studiojoost.nu, fotografie
Bedrijfsfotografie PvExpert – FC Loonstrookje
studiojoost.nu, fotografie
Bedrijfsfotografie studiojoost.nu

En nu

We zijn nu alweer meer dan 17 jaar verder, en Joost en ik zijn in februari volgend jaar alweer 17 jaar samen. We hebben twee heerlijke jongens waar we samen van genieten.

Joost is momenteel bezig met verschillende opdrachten voor studiojoost.nu, waaronder een logo/huisstijl, branding en de nieuwe website van “HetStripfiguur.nl”. Tevens is hij websites aan het screenen van verschillende bedrijven of deze websites vindbaar zijn bij zoekmachines.

Door dit blog te schrijven hoop ik dat studiojoost.nu meer naamsbekendheid gaat krijgen, dus ben je geïnteresseerd? Kijk dan eens op zijn site.

Daarnaast heeft hij ook tijd en zin, om weer in een plezierige werkomgeving te stappen.

Dus ben je of ken je iemand die een loyale, creatieve, commerciële, topverkoper zoekt, of is jouw bedrijf toe aan een facelift, wil je meer uit je website halen dan je nu doet? kijk dan eens op linkedin, of op de website van Studiojoost.nu.

Gewoonte

deze leeuw is dan de baas
deze leeuw is de baas

Een mens is een kudde dier. Zij hebben een leider nodig en die volgen ze. Ik vraag weleens aan iemand waarom hebben wij leiders nodig? Waarom kunnen wij niet voor ons zelf denken, en moet de weg voor ons geplaveid worden? Meestal antwoordt men dan: maar hoe zou de wereld er uit zien zonder leiders? Dat kan toch niet? Iemand moet ons toch vertellen hoe we het moeten doen? Iemand moet ons toch voorzien in onze levensbehoeftes? Wij mensen wijken niet zoveel af van dieren. Ook in de dierenwereld heb je leiders, en volgers. Meestal krijgen de leiders ook de meeste klappen, of als ze slim zijn zorgen ze voor een confrontatie, en maken dan de weg vrij voor de volgers zodat deze de klappen

stel je voor dat dit dus mensen zijn
stel je voor dat dit dus mensen zijn

opvangen. Met kudde dier bedoel ik natuurlijk ook bepaalde gewoontes. Ieder mens heeft ze in meer of mindere mate. Ik ken mensen die hun beeldje op een bepaalde plek neerzetten, en ze zo in lengte van dagen laten staan. Elke keer als de beeldjes en het schapje afgestoft worden, worden ze weer net zo neergezet als ze al stonden. Ik ben iemand die gewoontes moet aanleren. Ik ben van huis uit een chaoot, laat het liefst alles slingeren, met als gevolg dat ik nooit meer weet waar ik de spullen heb gelaten. Ik ben in mijn leven dan ook heel veel dingen kwijt geraakt, en ook nooit meer terug gevonden. Huissleutels, Brillen, mobiele telefoons, paspoorten, identiteitskaarten, ze zijn niet veilig bij me. Een ding ben ik tot nog toe niet verloren en dat is mijn Rijbewijs. Deze heb ik in 1994 gehaald, en in 2004 en 2014 verlengd, en tot nog toe heb ik ze nooit opnieuw moeten aanvragen omdat ik het verloren had. Ook ben ik nog nooit mijn portemonnee kwijt geraakt, dus ergens heb ik wel een bepaalde verantwoordelijkheid.

Papa op werkbezoek
papa op werkbezoek

Zo rij ik wel eens in gedachte naar mijn werk, en denk dan, stel het was allemaal andersom. Wij mensen leefden in de natuur, zoals dieren dat nu doen, en de dieren leefden ons leven. Stel je eens voor dat vader aap, zijn pak aantrekt, met stropdas om, nog even op de stoel gaat zitten, kijkend op zijn mobieltje, drinkt nog even een kopje koffie voor hij weggaat, start de auto en rijdt naar zijn werk, moeder aap achterlatend met de kinderen, die ze eten geeft, aankleedt, wast, en ze naar school brengt met een trommeltje gewassen en gesneden fruit en yoki in hun drinkbeker. Stel je eens voor dat de leeuwen het voor het zeggen hadden, hoog en droog in hun kasteel, bedenken zij hoe deze wereld er uit moet zien. Hoe de andere dieren, voor hun werken, voor hun zorgen, zich aan hun regels moeten houden, en doen zij dat niet dan worden zij bestraft, op een voor de leeuwen gepaste wijze. En in het weekend doen de dieren zich tegoed aan de meest chemische voeding, en dranksoorten.

Als ik me dat zo voorstel denk ik gelijk, en dan leven wij als de dieren nu. In de natuur, we zorgen voor ons eten en drinken, we houden een winterslaap, en zelfs in de zomer kijken we loom uit onze ogen. We eten geen chemische voeding maar alles puur natuur en onbespoten, natuurlijk zullen we altijd moeten uitkijken voor gevaar, en zullen we naar een leider luisteren hoe er geopereerd moet worden als de leeuwen ons terratorium binnen dringen, onze bossen, woonplekken en leefomgeving vernielen, om er zelf beter van te worden. En wij mensen die worden steeds meer weggedreven van de plek waar ze zich eens zo thuis voelden. Zouden wij het begrijpen? zouden wij toeslaan? zouden wij uiteindelijk dan toch weer de macht grijpen, of zouden we ook eindigen in een mensentuin, waar dieren ons op hun vrije dagen bezoeken. Waar ze lachen om de gekke kunstjes van de kleine mensjes? Waar ze vertederd kijken hoe een moeder haar kind de borst geeft. Waar ze moeten lachen als man op vrouw kruipt?

de mens in dierentuin
de mens in de dierentuin

Probeer het je eens voor te stellen, probeer je leven eens in een ander perspectief te zien, probeer je oude gewoontes eens te doorbreken, en je zult zien, er komen nieuwe gewoontes voor in de plaats, een mens kan nou eenmaal niet zonder gewoontes, nee jij ook niet

gewoon omdat dit zo’n mooi nummer is, en ik er altijd om moest huilen