Throwback Thursday:back to the nineties I (voorheen Lazy Sunday)

Vanaf deze week sowieso 10 weken lang, Throwback Thursday. Eerder deed ik mijn jaren ’80 herinneringen op de zondag in mijn rubriek Lazy Sunday, maar nu ga ik verder met de jaren ’90 op Throwback Thursday.

Wil je eerst nog Back to the 80, klik dan hier!!

IMG_1145
Met paps kijken hoe Nederland uitgeschakeld wordt

Oranje verloor na in 1988 Europees Kampioen voetbal te zijn geworden al in de 8ste finale van Duitsland tijdens het WK in 1990, Marco Borsato wint de soundmix show, Duitsland wordt op 3 oktober 1990 weer een land, de DDR en BRD houden op met bestaan. Mc donald opent in Moskou het eerste restaurant. Nelson Mandela wordt op 11 februari 1990 vrijgelaten en Nintendo brengt op 12 februari 1990 Super Mario Bros 3 uit. We gaan terug naar het jaar 1990:

In de eerste week van januari 1990 begon ik bij mijn nieuwe werkgever, het toeval wilde dat deze mensen van wie het bedrijf was, vroeger tegenover ons woonden. Ze hadden me niet herkend, pas toen ze mijn adres zagen ging er een lichtje branden.
Ik ging daar werken als receptioniste/telefoniste, en ik moest facturen maken en correspondentie doen. Het was geen succes. Ik was zo zenuwachtig dat ik het zweet mij letterlijk aan alle kanten afliep. Het grietje dat mij inwerkte was ook niet een van de hartelijkste, en ze had op alles wel wat aan te merken. Zei ik tijdens een telefoongesprek:, “een ogenblikje” Dan verbeterde ze mij en zei dat ik beter “een momentje” kon zeggen omdat dat minder hard klonk dan een ogenblikje.
Ik was zeer onzeker en raakte daardoor nog meer van mijn apropos, waardoor ik, ogenblikje, momentje alles door elkaar haalde. En echt ik rook niet lekker. Dit had ik nog nooit meegemaakt, ik had nooit een lichaamsgeur, gebruikte ook altijd deo, maar op dat moment was er gewoon geen houden meer aan. Ook vergat ik regelmatig de telefooncentrale van de nacht te halen, zodat mensen bleven bellen maar geen gehoor kregen, je raadt het al, het sprookje, of was het nou nachtmerrie, heeft bij elkaar 14 dagen geduurd.
Het bedrijf was vlak bij mijn ouderlijke huis, en toen ik naar huis gestuurd werd met een bos bloemen, zag mijn moeder mij al met een bedrukt gezicht de brug aflopen. Ze nam mij in haar armen, en ik huilde; “Ik ben ontslagen” Lief als mijn moeder is, troostte ze me met de woorden, dat maakt niet uit, alles zal goed komen. Echter mijn ouders zouden de volgende dag met zijn tweeën op wintersport gaan, maar mijn moeder zou mijn moeder niet zijn, als zij niet de reisorganisatie meldde, en vroeg of er nog een plekje in de bus was en of er een extra bed in hun hotelkamer mocht staan. En zo gingen we met zijn drieën 10 dagen naar Oostenrijk om te skiën.

Het was ook weer een heerlijke vakantie, en ook toen had ik weer moeite om weer terug te gaan.
Terug thuis solliciteerde ik weer verder, niet zoals nu met computer, die had bijna niemand thuis, nee gewoon met mijn rechterhand en pen. Ook mijn cv. De advertenties zocht ik uit een van de twee weekkrantjes van Almere, het Groene Weekblad, of de Almare.

Ik wilde graag op kantoor werken, maar dat zat er vanwege mijn gebrek aan ervaring niet in. Dus reageerde ik ook op advertenties voor in de winkel. En zo kwam het dat ik aangenomen werd in een buurtwinkel die huishoudelijke artikelen verkochten maar ook speelgoed, tuinmeubelen, en zelfs een aparte drogisterij, waar ik geregeld wat dropjes pakte. Het was een knus winkeltje en ik had daar altijd een soort vakantiegevoel. In de zomervakantie kwam er een vakantiekracht werken, en zij ging naar de vakantie naar de meao in onze woonplaats. Ik bedacht mij geen moment en schreef mij ook in. Ik wilde meer in mijn leven dan alleen maar in de winkel staan. En zo gebeurde het dat ik na de zomervakantie weer naar school ging.

1990 was ook het jaar dat Madonna naar Nederland kwam met de Blond Ambition Tour. Op de dag dat de kaartjes uitkwamen, moest ik werken, daarom vroeg ik mijn moeder om het te regelen. En het lukte. Mijn allereerste concert, in de KUIP (Wat is mijn zoon trots) van Madonna. Wat heb ik genoten, ik wilde zo groot (niet letterlijk) worden als zij. Ik heb maandenlang geteerd op het heerlijke gevoel dat ik had van haar concert.

IMG_1148
Nog even en dan naar madonna met mijn mammie
Ik was 18 in 1990 en werd 19 jaar. 19 jaar was voor mij magisch, al vanaf mijn 14e zei ik dat ik tot mijn 19e vrijgezel bleef, en aldus geschiedde.

Het was hem eindelijk gelukt, de jongen die mij leuk vond vanaf mijn 15e, eindelijk hapte ik toe. Eigenlijk bracht teleurstelling en vertrouwen mij bij hem. Ik vond hem aardig, en we gingen zo goed met elkaar om. Ik was zo onervaren, en bang voor ware liefde denk ik, misschien verwarde ik de goede vriendschap met echte liefde of voelde ik mij al snel verantwoordelijk voor zijn angsten. We hadden het leuk en gezellig, we zeilden veel met vrienden, gingen naar het strand, naar een pretpark of dierentuin, hij woonde op zichzelf, en dus verbleef ik al snel de weekenden bij hem, dan gingen we naar de bioscoop of naar het Theatercafe, om te dansen, hoewel dat sporadisch voor kwam, hij was niet zo’n kroegtijger, dansen vond ie al helemaal niets.

Ik had het gezellig op school, te gezellig, als ik niet beter mijn best deed, moest ik voor kerst van school af, ik deed iets beter mijn best waardoor ik het eerste jaar kon verlengen.

Net als Lazy Sunday, eindig ik Throwback ook met muziek, de lijst van 1990:

De nummer 1 plaat van deze lijst vond ik prachtig, het maakte mij verdrietig, heel veel platen doen me denken aan de avondjes bij mijn ex thuis, toen we eerst nog vrienden waren, en waar we met meerdere vrienden samen muziek  <- klik luisterden.

 

 

Advertenties

Lazy Sunday #58

In dit jaar wordt George H.W. Bush, president van de Verenigde Staten, wordt Salman Rushdie slachtoffer van een fatwa van de Iraanse leider Khomeini met doodsbedreiging, vanwege zijn boek de Duivelsverzen, en kreeg bescherming van de Britse staat. Brengt de Japanse spelfabrikant Nintendo de gameboy om de markt. Sterft de Iraanse leider Khomeini, en valt in november de berlijnse muur, we gaan terug naar het jaar 1989.

unknown-2

Dit is het laatste jaar voor mij op de middelbare school, nog een paar maanden en dan moet ik examen doen. Maar eerst nog een paar schoolonderzoeken afwerken. Ik was niet echt een leerwonder, ik kon me er vaak niet toe zetten om uren achtereen door mijn boeken te struinen om te leren. Ik was nogal snel afgeleid. Mijn mondelinge examens had ik amper geleerd. En mijn Nederlands mondeling was helemaal niet voorbereid. Ik kan mij nog herinneren dat het op een vrijdag was om half 4 geloof ik. Ik was eerst nog met mijn moeder naar het dorp gegaan, en toen zag ik op de klok dat het al kwart voor 3 was, en ik dus snel naar huis moest, om mijn boek voor Nederlands te halen, en dan hup naar school. Ik had zelf voor die tijd bedacht om na het dorp nog een uurtje te gaan leren, maar daar was nu dus helemaal geen tijd meer voor. Ik was 5 minuten voor tijd op school, ik ging voor het klaslokaal zitten en nam nog even snel mijn boeken en verslagen door. De helft van de boeken had ik niet gelezen, en had ik via verslagen in de bibliotheek gemaakt. Andere boeken had ik een stuk van het begin, een stuk van het midden en een stuk van het eind gelezen, maar dus niet heel het boek. Ik werd naar binnen geroepen, en ik mocht een boek kiezen waar ik over zou vertellen, dat boek had ik wel helemaal gelezen, en daar kon ik mij nog veel van herinneren gelukkig, aangezien ik mij dus totaal niet had voorbereid. Daarna vroeg de juf wat over de andere boeken, en ik kon op alle vragen antwoord geven, hoe? Omdat ik kennelijk goede verbanden kan leggen. De juf (Marianne, voor Suus) was moe, had al de hele week al mondeling examens afgelegd en was niet helemaal scherp, ik was scherper.

#dancedancedance #ikvertrek #maxverstappen
feestje van mijn vaders werk, ik kijk niet echt blij hier blond

De maandag er op liep ik naar het Nederlands klaslokaal om te kijken op de lijst wat voor cijfer ik had, ik gilde het uit, nul voorbereid, en dan toch een 10 halen.

De weken van mijn examen was het warm, ik las vaak mijn horoscoop en in die week stond er dat het een uitstekende week voor gokken was. Ik wist genoeg, met de vele multiple choice vragen zou ik mijn examen wel halen, ik was er heilig van overtuigd. Mijn vader wat minder als ie vroeg of ik al geleerd had, en ik zei, er valt niets te leren.

#feyenoord #dancedancedance #vloggers #kabinet
met mijn oma op mijn 18e verjaardag
#liefde #oorlog #leef #ajax #maxverstappen
met mijn vader aan het diner en donker haar, net als madonna

Ik heb zelfs een briefje geschreven aan mijn moeder “Mam ik ga naar het strand, en ik neem mijn schoolboeken mee om te leren” Yeah right.

Ik zakte, maar ik mocht herexamen doen. En ik mocht zelfs kiezen of geschiedenis of Engels, ik koos voor Engels, en ik haalde het op een tiende punt, who cares, ik had mijn diploma.

Maar dan, wat nu, welke kant wilde ik op? De toneelschool was mijn droom, en ik schreef mij in, ik kreeg formulieren thuis, die ik moest invullen, en wanneer ik auditie kon doen, maar ik liet ze liggen, mijn droom, ik durfde het niet, wie zat er immers op Natasja te wachten.

met onze kat sherry hier was ze 10 jaar ze zou bijna 20 jaar worden.

Ik schreef mij in bij het uitzendburo, en ging in september/oktober, aan de slag. Ik deed verschillende administratieve baantjes bij bedrijven, het stelde niet zoveel voor, archiveren, gegevens invoeren in de computer, post versturen, het zogenaamde licht administratieve werkzaamheden. Het waren meestal baantjes voor een paar weken, en dan zat ik weer even thuis. Dan hielp ik soms mijn moeder met de keukenkastjes schoonmaken. Aan het eind van het jaar, ging ik werken bij de speelgoedwinkel Bart Smit, voor de drukke december maanden, het was keihard werken, ik moest er vroeg zijn, en we waren laat weer weg, omdat de spullen vaak ’s avonds kwam en we die weer in de schappen moesten zetten. We moesten de producten altijd spiegelen, en ik mocht inpakken, met sinterklaas hadden ze blauw inpakpapier, wat zo afgaf dat ik als een smurf weer naar huis toog. Ik wist al snel, dit is niet wat ik wil, maar wat wil ik dan wel….

Dit is de laatste Lazy Sunday Back to the eighties. Ik twijfel of ik doorga met de jaren ’90. Sowieso ga ik even stoppen met bloggen, ik weet niet voor hoe lang, of het een week, maand of weet ik veel hoelang is…. maar ik voel dat ik even rustig aan moet doen, er komt zoveel op mij af momenteel, dat ik even wil stoppen. Ook zal ik even niet meer zoveel reageren… maar ik kom terug!

#design #kamerindejaren80 #gezellig
foto van mijn kamertje in 1989

Als jullie mij willen volgen kan dat op instagram, maar ook op snapchat:ndesiree5, maar wees gewaarschuwd, ik ben een beetje gek…

Maar eerst nog de lijst van 1989, ik zie daar in like a prayer staan van Madonna, en dan bedenk ik mij dat wij ik denk in 1988 onze eerste cd speler hadden, want de plaat van Madonna Like a prayer had ik op cd, en wat vond ik dat een super volwassen cd zeg, en daar zat ook een geurtje in.

 

http://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1989

Tot blogs xxx

Lazy Sunday #54

Vandaag gaan we met Lazy Sunday terug naar 1985. Het jaar waarin Madonna een film maakte, Desperately Seeking Susan, en maar liefst 5 singeltjes uitbracht. Dit is het jaar van Live Aid ( Ik mijn wekker gezet om 3:00 uur in de nacht om Duran Duran te kijken, en och wat viel de zang kwaliteit van Simon toch tegen), Back to the future en The Breakfast Club.

Simon le bon false note

 

In mijn eerste jaar van de middelbare school, besloot ik het allemaal anders aan te pakken. Ik werd klassenvertegenwoordigster, en organiseerde met mijn vriendin en mede klassenvertegenwoordigster een klassenavond. Als klassenvertegenwoordigster was je verantwoordelijk voor het klassenboek, waarin de leraren absentie en en opmerkingen neer konden zetten. Ik weet nog dat ik mij wel een hele meid voelde.

De klassenavond was een succes, natuurlijk had ik er een playbackshow bij georganiseerd, en ik playbackte Pia Zadora en Jermaine Jackson samen met mijn vriendinnetje, maar een ander klasgenootje vroeg aan mij of ik samen met haar Danny de Munck wilde playbacken, met: Ik voel me zo verdomd alleen. Natuurlijk stak ik die middelvinger op, wat in die tijd natuurlijk een toppunt van lef was. Ik had succes, en won de playbackshow met zowel Pia Zadora als Danny de Munck.

Jermaine Jackson Pia Zadora

De school waar ik op zat was nog maar net een jaar voor mij begonnen, en dus een hele kleine school met alleen eerste en tweede klassen. Er werd vreselijk op je gelet. En dus ook die keer dat ik een joggingbroek met rokje droeg. Voor ik het wist stonden er een heleboel kinderen rondom mij, die mij smalend vroegen (denk plat Amsterdams): Wat heb jij nou aan? Waarop ik bijdehand zei:, Dat kun je toch wel zien? Of heb je stront in je ogen? “Wat zei je?” vroeg een meisje. “Of heb je stront in je ogen”, zei ik nogmaals. Ze begon uitdagend te lachen en riep:’Dat is twee keer’ Waarop ik zei:’Bedankt voor het optellen, aftrekken kan ik zelf wel’ Nou die opmerking heb ik geweten: “Oh vertel eens, wat is aftrekken?” Door mijn zenuwen antwoordde ik “2-2=1” Ze moesten nog harder lachen, en ik sprong van mijn stoel af, en liep huilend naar de W.C. Daar kwam dat meisje weer aan, nu met haar vriend: “Hij wil je wel laten zien wat aftrekken is hoor” Ik moest naar mijn mentor en vertelde het verhaal, de mentor kwam niet echt voor mij op en zei: Tja je ziet er nogal apart uit.

En elke keer als ik langs bepaalde meiden kwam, riepen ze: “Weet je al wat aftrekken is?” Wel grappig dat later een van die meiden, mijn schoonzus werd, en nog later een vriendin. Zij kon zich er niets meer van herinneren.

lifestyle jeugdsentiment jaren tachtig madonna
13 jarige ik in 1985

In die zomer werd ik voor het eerst ongesteld. Ik weet nog dat mijn moeder zei: nu moet je uitkijken met de jongens, en ik dacht alleen: huh? Waar heeft zij het over, jongens waren voor mij iets onbereikbaars.

Na de zomer ging ik naar de tweede klas, en leerde weer een nieuw meisje kennen, waar ik mee bevriend werd. Madonna speelde een grote rol in mijn leven ik wilde ook zo zijn als haar. Ik danste op de tafels, toupeerde mijn haar, en had strikken in mijn haar. Ik zong keihard op de fiets Holliday en ik maakte mij op met roze en paars. Niemand in mijn klas durfde zich nog op te maken, en hun haren te verven, ik mocht het allemaal wel, en deed dat ook.

Live Aid 1985
Madonna performs for a sold out crowd at the Live Aid concert at JFK Stadium in Philadelphia, Pennsylvania, July 13, 1985. Photo by Frank Micelotta/ImageDirect.
We hadden op deze school ook het vak Drama, een vak waarin ik mijn hart ophaalde. Heerlijk toneelspelen. Nooit zal ik mijn gênante voordracht vergeten, bij het toneelstukje: Dit is het verhaal van de rode vinger. Ik was ongesteld, ik was heel erg ongesteld, ik was na de eerste keer een paar dagen, vaak zes weken aan een stuk door ongesteld, en niet een klein beetje. Jullie raden het al: ik had een lichte broek aan, en ik moest steeds zeggen: Dit is het verhaal van de bloedende vinger. En opeens hoorde ik achter mij iemand zeggen: En jij hebt een bloedende …!

Terug kijkend snap ik ook wel, waarom ik mezelf niet al te serieus neem, waarom ik geen streber ben, waarom ik hou van scherpe humor, ik zou wel moeten met die pesterijtjes en mijn onhandigheid, want ik heb het al eerder gezegd zonder die humor, had ik het nooit overleefd.

walkman school almere madonna
walkman maar ik had m in het wit

Maar nu de muziek, en jongens dit is weer een lijstje om je vingers (geen bloedende vingers ;-)) bij af te likken, heel veel nummers: Alive and Kicking, Born in the USA, Dress you up, had ik op mijn cassettebandje in mijn walkman, een witte sony. Die luisterde ik elke dag, als ik met de bus naar school moest, of weer naar huis ging.

En hebben jullie gênante momenten gekend die jullie willen en of durven te delen?

ps: onder rode tekst Duran Duran Simon le Bon’s false Note

http://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1985

Lazy Sunday #54

Back to the eighties en vandaag gaan we terug naar: 1984.

Dit jaar stierf mijn andere opa, de vader van mijn vader. Nam ik met een afscheidsmusical afscheid van mijn basisschooltijd, en moest ik iedere dag een eind fietsen naar school.

We keken naar Miami Vice, Ricardo Tubs en Sonny Crocket, de serie is geinspireerd op de drugsoorlog die de stad Miami begin jaren 80 in zijn greep hield, waar bij de drugshandelaren vrij spel leken te hebben, extreem geweld gebruikten en geld in overvloed leken te hebben. Veel afleveringen zijn geinspireerd op echte politiezaken uit deze periode. Miami Vice was destijds een vernieuwende serie, de afleveringen hadden veel weg van new wave- video clips, en veel synthesizermuziek van Jan Hammer.

Deze scène speciaal voor Joost!

Ook de sciencefiction-televisieserie V begon in 1984. V ging over  een vloot ruimteschepen die in New York landt, en daar blijken buitenaardse bezoekers menselijke wezens te zijn. Ze zijn op aarde om de mensheid te waarschuwen voor de fouten die zij op hun planeet maakten. Bron wikipedia


De film Romancing the stones kwam uit, met Kathleen Turner en Michael Douglas in de hoofdrol.


Mijn opa stierf in april dat jaar, de vader van mijn vader. Hij werd gecremeerd, ik vond het zelf heel heftig. Ik was 12 jaar, en heb me er daarna heel lang rot over gevoeld. Afscheid nemen is nooit mijn sterkste kant geweest.

Ik was op 9 juli 1984 (lang leve mijn dagboek) 1,53 m lang, en ik had kort of half lang haar, (t is zoals je het zelf wil noemen, schreef ik zelf in mijn dagboek) Ik ben dun  en heb dunne streepjes lipjes, mijn gezicht is rond en m’n wangen bol. Een klein neusje en kleine handen. Mijn kamer is vaak rommelig, maar als ik, of te wel mijn moeder het opruimt is het heel gezellig. Bron dagboek 1984.

Mijn broer zat zwaar in de pubertijd en zat me vaak te pesten, hij noemde mij dun en lelijk. Hij draaide vaak harde discomuziek,en vond alles van mij erg stom.

We gingen met school op kamp, en ik had een nieuwe opoe fiets gekocht. Het kamp vond ik vreselijk, we hadden rot weer, en al mijn kleren waren nat en klam geworden. Wat was ik blij toen we naar huis gingen met de fiets, hoewel ik op de terugweg niet mee kon komen en uit pure nijd mijn fiets in de berm smeet en huilend riep ik kan niet meer, ik wil niet meer. Ik zat op jazz ballet, en kreeg last van mijn rug, er werden foto’s gemaakt en ze zagen een verdraaide wervelkolom, met behulp van fysio moest het goed komen. En dansen kon ik tot mijn grote verdriet wel vergeten.

kamp   zesde klas
kamp zesde klas, ik met kort haar rechts

We hadden de eindmusical en ik had al mijn pijlen op de hoofdrol gezet, helaas ging deze aan mijn neus voorbij, en mocht ik alleen 3 minuten dansen als bosgeest. En verder mocht ik souffleren. (Weer een droom aan diggelen)
Ik deed niet veel in de schoolvakantie, en ging na de vakantie met een lederen rugtas naar de middelbare school. Ik leerde nieuwe kinderen kennen,en maakte nieuwe vriendinnen. Liet ik mij op de basisschool nog op mijn kop zitten, dat was nu voorgoed voorbij.

zomer 2016
Wham

We dansten op Wham, wake me up before you gogo en Freedom. En ik viel als een blok voor frontman Simon le Bon van Duran Duran, met een grote poster van hem boven mijn bed viel ik in slaap, geen jongen voldeed aan mijn hoge eisen die ik stelde dankzij Simon. 

zanger Duran Duran
Simon le Bon

Eind van dat jaar bracht Bob Geldof samen met Midge ure Band Aid uit met Do they Know its Christmas, jullie begrijpen, ik smolt bij het stuk 

“it’s hard

But when U’re having fun

There’s a world outside your window
And it’s a world of dread and fear

Where the only water flowing

Is the bitter sting of tears”

Ook Wham bracht een kerstplaat uit namelijk Last X-mas, en smolten we van Careless Whisper van George Michael.

Naast Duran Duran en Wham, kwam Madonna de top 40 binnen met Holliday… Volgende week 1985 en de invloed van Madonna op mijn leven.

Hier de beste platen van 1984.

Welk nummer vind jij leuk en wat herinner jij je van 1984

http://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1984

 

Lazy Sunday #53

We gaan weer terug naar de jaren ’80, ditmaal het geboorte jaar van blogster Nesrin van Daily cup of blablabla. Hier gaan we terug naar 1983!

1983 was het jaar dat ik besloot om danseres te worden. We keken naar de televisieserie The kids from Fame, och wat hebben mijn moeder en ik gehuild bij de scene en liedje Starmaker. The A-Team, stormde op een van onze twee Nederlandse netten voor bij (we hadden toen 7 kanalen 2 Nederlandse 2 Belgische 3 Duitse zenders)… I love it when a plan comes together. De stoere BA Baracus die nooit een vliegtuig in durfde en dan verdoofd werd, maar dan ook vooral de muziek he? tatarata tatata tataratata tatatata. Oké  hier is de muziek:

Natuurlijk keken we ook naar Michael Knight, The Knight Rider, die september 1982 zijn pilot beleefde.

We stuurden ene Bernadette naar het Eurovisiesongfestival, met Sing me a song, wie kent het nummer niet, en daarmee werd Vulcano tweede op het het nationale songfestival met een beetje van een dit en een beetje van een dat. Echter de laatste die optrad dat jaar Nicole uit Duitsland, won het Eurovisiesongfestival met het eenvoudige Ein Bisschen Frieden, die ze in de finale in meerdere talen zong oa een beetje vrede.

In 1983 zat ik in klas 5 en ging over naar klas 6. Ik trad regelmatig op school op tijdens, zoals ze dat noemden de bloksluiting, en stond ik te playbacken en te dansen op oa Highfidelity, van The Kids from Fame, maar ook op Fame, compleet met mijn roze balletpakje met rokje en mijn roze beenwarmers en dito lederen balletschoentjes. (Jammer genoeg zijn daar geen foto’s van, vroeger werden er niet zo vaak foto’s gemaakt, dit is natuurlijk ver voor het digitale fototijdperk, en hadden we een rolletje met maximaal 36 opnames, die je moest laten afdrukken bij de fotograaf).


Ik trad met twee vriendinnetjes op in de sporthal van Almere, als drie punkers, die meidengroep van kinderen voor kinderen deden, en dat optreden was echt een leuk succes. Maar het optreden wat mij in dat jaar het meeste bij is gebleven, is toch wel mijn legendarische optreden als Irene Cara met Flashdance. Ik had het allemaal tot in de puntjes voorbereid, ik begon rustig op de grond, daarna zou ik opstaan en verdere dansen en springen, het rokje zou uit gaan wat ik over mijn gympakje aan had, en ik zou zou mijn beste optreden ooit geven. Het ging allemaal naar wens totdat het rokje uitging, ik heb het al eens eerder verteld, op dat moment, begon het klappen en joelen, en ik dacht, yessss succes!! Nadat mijn act klaar was, en ik het applaus in ontvangst nam, hoorde ik waarom er zo gejoeld en geklapt werd, namelijk mijn onderbroekje was onder mijn gympakje uitgekomen. En eigenlijk kon het me niet veel schelen, ik had fijn gedanst, dansen was mijn leven, daarin kon ik mij uiten, daarin kon ik mijn lichaam laten zweven als in een droom.

Ik deed aan klassiek ballet en later aan jazzballet, dat vond ik leuker, en vlotter, en ik was fanatiek, ik oefende net zo lang tot ik die spagaat en split kon, ik legde moeiteloos mijn benen in mijn nek. Als ik mijn zwakke enkels verzwikte verbeet ik de pijn en ging gewoon door. Danseres dat was mijn doel, danseres en actrice dat ging ik worden.

mijn laatste foto met lang haar, en dan een schoolfoto met kort haar 😳

Ik wilde tot groot verdriet van mijn moeder kort haar, zij maakte twee vlechten en knipte mijn haar tot over mijn schouders en zei nog: dit staat ook leuk! Maar ik was onverbiddelijk kort moest het worden en kort werd het.
zo’n soort typemachine was het, waar de letters ook vaak vast zaten

Ik schreef mijn eerste verhaaltje Dipneus en  de gevaarlijke draak, over een kaboutertje die een vreselijk geluid hoorde, wat later een draak bleek te zijn. Dit verhaaltje typte ik met de typemachine van mijn ouders, niet zo’n elektrische maar eentje met van die pootjes met letters er aan en een inktlint. Helaas heb ik ook niet meer de verhaaltjes die ik schreef.

Ik luisterde met mijn beste vriendin naar Lionel Richie’s Elpee Can’t slow down, waaronder Hello op stond. Cindy Lauper werd populair met haar Girls just Wanna have fun. En ene Madonna, bracht een liedje uit, Holiday, maar die zou het onderspit gaan delven van Cindy Lauper, aldus de critici.

vlnr Cindy Lauper Madonna en Culture Club

David Bowie was hot met Let’s Dance en China Girl, The police had succes met every breath you take, en Culture Club met Karma kameleon. IK heb de lijst van 1983 eens bekeken maar daar zitten toch wel voor mij pareltjes bij hoor… Ook brak in 1983 mijn all time favorite band door Duran Duran, maar mijn interesse voor die groep en vooral in de front man kwam een jaar later… volgende keer dus meer.

Hier de lijst van de populairste platen dat jaar en wat is jouw favoriete plaat, of je leukste herinnering? Deel het!

http://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1983

 

 

Lazy Sunday #52

1982:

Naast Dallas ging ik ook Dynasty volgen, keek ik countdown en Nederland Muziekland.


De Doe Maar gekte begon en ik 10 jaar werd dit jaar 11 snapte daar niets van. Ik was in het tijdperk ABBA beland die op hun laatste benen liep, met de LP Visitors.

We kochten singeltjes op de markt, bij de Maxis in Muiden en in de platenzaak van Almere Haven. Mijn moeder liet mij vreselijk schamen toen ze een plaatje wilde kopen van Tight fit, The Lion Sleeps Tonight, en tegen de verkoper zei: ik zoek het plaatje van awiemowe… Ik dacht dat ik door de grond ging.

Mijn favoriete ster Romy Schneider, liet het leven, evenals de prinses Gracia van Monaco, ik herinner mij de begrafenis nog en weet dat ik het gek vond dat ik haar zag liggen in de open kist. Eerlijk gezegd zei mij Grace Kelly niet veel, maar Prinses Diana destemeer. Na haar huwelijk in 1981 knipte ik alle plaatjes uit, uit de tijdschriften. Ik vond haar mooi sprookjesachtig, een ware prinses, haar pompeuse jurk, haar porseleinkleurige huid, maar vooral haar ogen die onder haar voile vandaan keek. Dit jaar werd ze moeder van troonopvolger William.


Romy Schneider, de Sissi films waren favoriet bij mij. Ze kende de klappen van de zweep, ongelukkig in de liefde en dan verloor ze ook nog haar zoon, 43 jaar is ze maar geworden, ook van haar spaarde ik plaatjes en knipte ze uit. Samen met mijn moeder keek ik door de jaren heen de Sissi films en daar heb ik ook al heel wat tranen voor geplengd.

We keken een keer in de twee weken naar Avros kinderbios, met oa Alleen op de Wereld, strijd der Planeten en sport Billy, om half 4 zat je dan voor de buis met een Tupperware bakje nibits en een glaasje Ranja.


Ook keken we kanaal 13 en de poppenkraam.

En we hadden heel vaak testbeeld…


Veronica ging van de C status naar de B status en kreeg meer uitzendtijd, dus begon ik met het volgen van Dynastie, net als Dallas ging het over Olie maar dan net even anders, the bitchfight tussen Krystle en Alexis was legendarisch.

Veronica kwam naar je toe deze zomer en mijn broer ging er heen, hij was net 14 jaar en had posters en singletjes van Vanessa.

Ik deed mee aan een voorronde voor een playbackwedstrijd op school, als Vanessa, compleet met pruik en grote borsten. Helaas mocht ik niet door, het was mijn klasgenootje die mocht stralen op het podium als Anita Meyer, we dont Play that love song anymore.


We stuurden Bill van Dijk naar het songfestival met het vreselijke lied, jij en ik, hij werd geloof ik een na laatste, maar grote winnares was Nicole met Ein Bisschen Frieden, die ze in verschillende talen zong. 

Ik haalde mijn B diploma, en kreeg omdat ik over ging van klas 4 naar 5 een nieuwe fiets. 

Met mijn vriendin speelde ik de hele zomer op een kleedje, prinsesjes, en waren we vaak op het strand te vinden, ook logeerde ik bij haar opa en oma op de camping in oud valkeveen.

vriendin en ik 1982 en mijn kleine neefje

Klasgenootjes hadden vaak kritiek op mijn kleding (stom, gek,raar) om het later zelf te dragen, en op mijn haar: te lang, stomme vlechten, rare staart. Mijn moeder zei dan dat ze gewoon jaloers waren, en ik geloofde haar, ik had/heb immers de mooiste, liefste, modernste moeder van de wereld.

Hieronder de geweldige lijst van 1982 met ABBA veel Frida en Vanessa!

http://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1982

De clip en plaat van Omd vond ik geweldig… Deze Lazy Sunday mogen jullie je favoriet bepalen

Lazy Sunday #51

1981:

Dit jaar begon ik met het volgen van Dallas, mijn favoriete karakter? Sue Ellen, die mond die alle kanten op ging als ze praatte. Ze fluisterde bijna, heerlijk en als ze dan een slok dronk, de ijsklontjes die rinkelde in het glas, drama ja ook toen hield ik er van. 

Sue Ellen aan de wijn

Voor Dallas kwam Mies, ik zie nog het leren chesterfieldbankje voor me waar zij al haar gasten op ontving. Eigenlijk ben ik verbaasd dat ik zo lang mocht opblijven, Dallas was dan rond half 11 afgelopen en video hadden we niet laat staan programma gemist.

Maar ik was heel stil en dat heeft mij gered denk ik, ze hadden geen last van mij. Mijn vader was vaak aan het trainen op dinsdag en vrijdag, hij had in Almere een Boks en conditievereniging Punch opgericht. Hij was vroeger tweede geworden van Nederland met boksen bij de jeugd. Maar nu had hij al een tijdje zijn trainingspapieren en gaf zelf les.

hoe cool mijn oudste zoon met het t shirt van de boksclub

Mijn moeder broer en ik zaten dan vaak met z’n drietjes te kijken, licht uit kaarsjes aan, mijn moeder maakte het altijd knots gezellig, toastjes erbij en wat kaas en worst en drinken, hoe ik toch zo dun bleef?

Ik had nog steeds lang haar tot over mijn billen, en droeg zo’n jogging pak wat toen helemaal in was.


Ik begon met lezen van Jan Jans en de kinderen en boekjes van Simone. Ik verslond boeken. 

In dat jaar kreeg ik twee neefjes en verloor mijn opa zijn strijd tegen kanker. Zijn uitvaart was op een mooie dag, waar gehuild maar ook gelachen werd.

op deze foto wilde ik de mond net als Sue Ellen trekken

In de zomer leerde ik mijn nieuwe vriendinnetje kennen, een blond mollig meisje, met een wit shirtje en een rood overgooierjurkje. Ze was alleen en aan het elastieken, en oh wat wilde ik graag meedoen, maar ik durfde het haar niet te vragen. Ze zag me staan en vroeg of ik mee wilde doen. Dat is het begin van onze vriendschap. En weet je wat zo schattig is? Laatst was ik bij haar en moest ik wat uit haar slaapkamer halen, en toen zag ik dat ze een foto van mij als 10/11 jarige op haar nachtkastje had staan, tussen haar kindjes en andere dierbaren.

In 1981 luisterden we naar:

Ultravox, Anita Meyer, Spargo, the Police. En won Bucks Fizz het songfestival met making your mind up. De act vond ik geweldig, die rokjes die uitvlogen, later deed ik het dunnetjes over met Irene Cara, alleen met wat minder succes.


Ik werd 10 jaar dat jaar, net zo oud als mijn jongste nu is. Ik kreeg een dagboek, kappop, lampje, kubus een boekje, vijf gulden en een speen met snoepjes er in. Hoe ik dat nog weet? Net gelezen in mijn dagboek😜

Het nummer van vandaag is van Diana Ross, ik weet nog dat ik het op een cassette bandje had opgenomen, ik luisterde het nummer vaak, als ik het nu hoor dan kan ik me dat gevoel nog terughalen.