Throwback Thursday 5 Back to the Nineties

Hier lees je deel 1 2 3 4

In dit jaar stelt Belgie Proximus het eerste netwerk voor mobiele telefonie open, de Tros en VOO staren een gezamenlijke soapserie, Onderweg naar morgen, er is een wapenstilstand in Bosnie tussen Servie en Kroatie, Nirvana geeft haar laatste concert in Munchen, Het is een zwart weekend op 30 april voor de Formule 1, zowel Formule 1 coureur Roland Ratzenberger als Ayrton Senna komen om het leven. De Amerikaanse tv kijkers kijken live naar de politieachtervolging van OJ Simpson en bij een grote brand in het Switel-hotel in Antwerpen komen 15 personen om het leven en raken er 164 zwaargewond. We gaan terug naar het jaar 1994:

FullSizeRender-5
Mijn eerste auto
In februari van dat jaar de 15e om precies te zijn, haal ik het felbegeerde roze papiertje, via het staatsexamen. De rit ging op een paar puntjes na goed, en de examinator had er vertrouwen in dat ik het roze papiertje wel aan kon. Het was gewoon veel soepeler dat examen. Mijn broer haalde een week later zijn roze papiertje via het reguliere examen.
Mijn vriend ging op zoek naar een auto, ik zelf had er nog niet heel veel haast mee. De eerste auto waarmee hij op de proppen kwam was een beige BMW, zo’n grote bak. Nee dat was niets voor mij. Maar mijn broer had er wel oren naar, en kocht deze zuipbak, waarbij je van tankstation naar tankstation reed, maar wat was hij trots.
Mijn vriend zocht verder en vond ergens in onze wijk een opel uit 1982 die te koop stond. Hij vroeg er f 2000,00 € 907,56. We hadden bij de onderhandelingen mijn broer erbij gehaald. Hij was namelijk verkoper en rap van tong. We boden f.1.500,00, maar de man wilde er uiteindelijk f 1.750,00 voor hebben, en voor dat bedrag kocht ik m.
Wat was ik blij zeg, mijn eerste echte auto,  een bak die mij nooit in de steek heeft gelaten, en die heerlijke kuipstoelen had. Omdat mijn vriend geen rijbewijs had, en ook geen zin had om daar poging toe te doen, reed ik overal heen.

In dat jaar hadden mijn broer en ik een reünie van onze oude school in Deventer. Ik werd gebeld door mijn vriendinnetje uit de eerste klas van die school. Mijn broer en ik reden er gezamenlijk heen in zijn benzine slurpende BMW. Mijn vriendin was er nog niet, en ik stond op de uit kijk. Toen ik een auto aan zag komen en daar naar de passagiersstoel keek, zag ik haar gelijk. Ik vind dat nog steeds opmerkelijk dat je elkaar, 14 jaar niet gezien hebt, voor het laatst toen we 8 jaar waren, en dat je elkaar gewoon herkend, als je 22 jaar bent. Het klikte gelijk weer, de meeste mensen kon ik niet, of zij konden mij niet, maar dat is niet meer dan logisch als je 7 jaar bent als je van school af gaat. Toch was het de moeite waard om te gaan.

Mijn vriend en ik wilden een kat. Ik zag in de supermarkt een advertentie hangen, dat er een kat was aangelopen en dat die een huisje zocht. We gingen er samen heen, en een doos zat echt een heel grote zwarte kat met een witte streep op zijn neus. Ik schrok er eerlijk gezegd van. Maar ik dorst het niet te zeggen. We gingen weg met die grote zwarte kat met witte streep. We noemden m Remi, omdat hij alleen op de wereld was. Remi was een stuurse kat, niet echt aaibaar, en heel stijf. ’s nacht gilde hij het uit, maar toch bleef ie bij ons. Ik kan nou eenmaal niet een dier zo maar weg doen. Heel soms kwam hij naar me toe, en dan aaide ik m. Hij verstopte zich weleens in de oven.. In het najaar kregen we een kitten. Wat was ik verliefd op haar, ze was mijn alles. Ze was ondeugend, en kon net zo kijken als die Gremlins voordat ze eng waren. Ik noemde haar Babooshka, naar de plaat van Kate Bush. Babooshka was speels en slim. Ze maakte de deuren open, en als de kraan liep rende ze daar naar toe en dronk uit de kraan. Ze lag het liefst bij mij, een ander moest niet bij haar in de buurt komen want dan haalde ze uit, hmm misschien toch een gremlin.
We gingen niet op vakantie maar dagjes weg, we hadden mazzel met het weer. Mijn vriend was namelijk net weer begonnen met werken na een zware periode.

Mijn contract liep af in augustus, maar ik kreeg een contract voor onbepaalde tijd. Een collega nam afscheid want hij ging naar Amerika emigreren en hij kreeg een geweldig afscheidsfeest in Claus Party Haus.

Marco Borsato stond heel lang boven aan de hitlijst met de meeste Dromen zijn bedrog, en we zongen allemaal mee met de Hermes House Band I will Survive. En toch moet ik bekennen dat de kwaliteit van de muziek echt achteruit ging. Op een paar nummers na, was het toch echt bagger. Veel muziek met Samples van vroeger. Mijn favorieten uit deze lijst: the Cranberries met Zombie en ik vond die van Paul de Leeuw erg mooi met Ik wil niet dat je liegt. En zeg nu eerlijk het zijn toch ook geen nummers die je terug vindt in de top 1000 allertijden?

Hier de lijst:

https://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1994

Advertenties

Throwback Thursday back to the nineties #2

Hier lees je deel 1 -> Klik

Dit jaar het begin van de Golfoorlog, koning Olav V, van noorwegen, overlijdt. Zijn zoon Harald V volgt hem op. De ineenstorting van de Sovjet-Unie, diverse staten verklaring zich onafhankelijke, op 1 juli de officiële opheffing van het Warschaupact, Boris Jeltsin wordt verkozen als president van Rusland, in Amsterdam worden 20 schilderijen gestolen uit het Van Gogh Museum, een half uur later worden ze teruggevonden in een verlaten auto. Het jaar waarin we griezelden, bij Silence of The Lambs, en luisterden tot in den treuren naar Bryan Adams, met de titelsong voor de film van Robin Hood, Everything I do, Ido for you, we gaan terug naar het jaar 1991.

In januari spijbel ik van school, want ik ga met mijn ouders weer op wintersport, het jaar daarvoor was mij goed bevallen, dus dit jaar ben ik weer van de partij. Mijn vriend gaat niet mee, we hadden al geboekt voor dat ik wat met hem kreeg, wel hebben we gevraagd of hij mee wilde, maar hij besloot uiteindelijk om bepaalde redenen niet mee te gaan. Dat maakte mij niet uit, ik vermaakte mij wel met mijn ouders, en de wintersport vrienden die mijn ouders elk jaar daar zagen.

Throwback Thursday
Wintersport 1991 met mijn ouders
Zoals gezegd in mijn vorige blog, was de meao niet echt een succes. Wel heb ik daar enorm veel gelachen, en had ik echt een leuke klas. Een klas die mij nam zoals ik was. Wat ik ook aantrok, hoe gek ik mij soms (expres) ook kleedde, ze deden nooit vals of gemeen, met mijn grote vriend Theo heb ik eens midden in de klas tijdens Algemene Technieken meen ik, geplaybackt op Phil Collins en Marilyn Martin Separate Lives, ook toen was ik er nog van overtuigd dat ik eens ontdekt zou worden.. We hebben zelfs een keer met bijna drie kwart van de klas gespijbeld, en zijn we met zijn allen naar Amsterdam gereisd, waar we een museum bezochten, gingen winkelen, en heerlijk op een terasje gingen zitten.
Of we straf kregen, durf ik niet te zeggen, dat weet ik niet meer.

IMG_1168
een spijbelmomentje…
Helaas moest ik aan het eind van het schooljaar afscheid nemen van die leuke klas.

Mijn vriend ging in maart geloof ik in Militaire dienst. Eerst in Amersfoort geloof ik daarna naar Soesterberg, hij had zoveel mazzel dat hij dicht bij huis zat. Er waren mannen die helemaal aan de andere kant van het land zaten, en met moeite naar huis konden komen. Hij vond het vreselijk, en hij probeerde er wat van te maken, maar hij was niet gelukkig daar. Ik vond dat ie zich niet moest aanstellen, omdat een beetje kerel in Militaire dienst zat. Nu was het natuurlijk zo dat hij een van de laatste was, die nog verplicht in Militaire dienst moest, en vaak was er dan ook niets te doen. Toch vond ik dat hij vol moest houden, en dat heeft hij uiteindelijk toch gedaan.

De zomer van 1991 was prachtig, ik ging veel naar het strand, en met mijn ouders, broer en vriend naar Scheveningen. We gingen niet naar het buitenland, omdat hier de zon ook voldoende scheen.

IMG_1176
Op het strand van scheveningen, naast mij nog een arm van mijn broer te zien en achter hem de arm van mijn vader, mijn broer was super zwart
Ik ging een cursus doen, Automatisering en een typequick cursus om toch aan een baan te komen. Want na de MEAO moest ik weer gaan werken. In september/oktober zag ik advertentie in het Groeneweekblad, voor een verkoopster bij een boekenwinkel, ik schreef een brief, werd uitgenodigd voor gesprek, en werd aangenomen.

Ik werkte daar onder andere samen met mijn italiaanse collega die een week later dan mij begon, en we hadden gelijk een klik, een klik die ik niet had met de zoon van de eigenaar van het bedrijf. Terwijl mijn collega bestellingen mocht doen, veel kassa mocht draaien, mocht ik van hem de ramen zemen (zo zei hij het altijd) of in de snikhete zomer de tijdschriften planken stoffen, omdat er toch weinig klanten kwamen, en de klanten die kwamen die ving mijn collega wel op. Gelukkig was de zoon van de baas er niet altijd, en hadden we ook een bedrijfsleider die wel heel aardig was, met zijn drietjes hebben we ook veel lol gehad. Soms maakten de bedrijfsleider en ik grapjes over onze Italiaanse collega, omdat ze zo heerlijk kon happen, hij noemde haar soms peperoni, als we weer eens een week lang dezelfde Italiaanse liedjes voorbij hoorden komen, die zij opgenomen had op een bandje. Dan was ze boos en sprak ze een week niet met ons. Maar ze was, en is nog steeds, heb nog steeds contact met haar, veel later werden we weer collega’s bij mijn laatste werkgever, beiden op kantoor, een geweldig leuke, lieve, prachtige vrouw.

We gingen veel met elkaar om ook na werktijd, en dan verkleden wij ons, playbackten we onze favorieten songs, die we dan opnamen met een video camera. Beiden waren en zijn nog steeds prettig gestoord. We gingen ook weleens uit samen of met onze vriendjes, als ze zin hadden, eigenlijk hadden wij het met zijn tweeën veel gezelliger, in die zin van lachen en praten.

En dan nu de lijst <- klik, zoals ik al in Lazy Sunday, Back to the eighties schreef, ben ik echt een jaren ’80 meisje, en als ik dan ook naar deze lijst kijk van de jaren negentig begrijp ik waarom, Wicked games, Always on the run, Crazy, wind of change, en dan Innuendo kunnen mij wel bekoren nog steeds, maar de rest is ja zo niets zeggend vind ik, maar misschien denken jullie er anders over!