Lazy Sunday #39

Kippenvel over mijn hele lijf, een brok in mijn keel. Slikken, slikken nu, tranen branden achter mijn oogkassen, ik knipper ze weg.

Nee, nee, niet weer een, nee, nee, nee, maar helaas, helaas heeft de man met de zeis, magere Hein, weer een legende van de aarde geplukt.

Prince, nee hij kon mij fysiek niet bekoren en zeker als puber vond ik hem niet de moeite waard. Tot totdat ik de film Purple Rain zag, tijdens muziekles, vraag me niet welk jaar het was. Ik begon zijn muziek te waarderen, bestelde bij de cd club de greatest hits cd en ik was gek op de cd Diamond and Pearls.

Als ik het nummer beautiful girl in the world hoorde dan wist ik dat het voor mij was, en zo voelde ik me dan ook.

Op deze manier gaat het snel met de sterren uit de jaren ’80, mijn tijd, en dat dat vind ik confronterend. Wat ook confronterend is is dat Prince veel pijnstillers slikte, en opeens dacht ik: in mijn slechte tijd met mijn rug slikte ik ook de dubbele dosis.

Prince hij is niet meer, maar laat ons achter met een schat aan prachtige muziek.

Prince is dood, lang leve Prince!!