Fijne Kerst

#christmas #xmas #kerstmis #parents #ouders #foto #fotografie #family #family #happy

Elke kerst maakt Joost Foto’s van ons 3en rond de kerstboom. De vraag die ik dan altijd krijgt, waarom staat Joost er niet op, kan ik nu beantwoorden met: Hij  maakt de foto’s. Natuurlijk zou het anders kunnen, maar hij wil er niet opstaan, en daar is ook wat voor te zeggen. Nu is het een traditie van mama met haar mooie zonen. Vandaag zal er vast weer een kerstfoto gemaakt worden voor de boom, de laatste kerstfoto is van vorig jaar en deze heb ik tot mijn stomme verbazing niet eens gedeeld. Dus dat wordt hoog tijd.

Vandaag is het eerste kerstdag, ik wens jullie allemaal ongelofelijk mooie dagen toe, met veel geluk, liefde, gezelligheid en warmte.

Vandaag krijg ik mijn schoonouders te eten, en gaan Joost en ik voor ze koken. Morgen komen mijn ouders eten en gaan Joost en ik weer koken. Ik hoop dat het allemaal lekker gaat worden, en dat er niets aanbakt 😉 Maar goed, uiteindelijk gaat het om de gezelligheid. En zolang we het nog kunnen en mogen doen, is dat een zegening.

Fijne dagen!!

 

 

 

Van joggen tot een bevalling (en alles er tussen in)

Wat is november toch mooi begonnen, gisteren begon het met wat mist, maar hier in Almere trok de mist om een uur of 10 alweer helemaal weg. Nadat ik wat gestreken had, was het tijd voor mijn hardloop  Jog-rondje. Ik ging naar boven om mijn hardloop outfit te pakken, maar zag dat mijn roze trainingsjasje in de was lag. Geen probleem, ik heb nog ergens een zwarte, dacht ik, maar waar dan? Nadat ik alle kasten had uitgeplozen, uiteindelijk niets gevonden, zag ik op het wasrek het trainingsjasje van mijn oudste zoon hangen. Ik dacht wat jij kan kan ik ook, maar dan beter, en die gedachte sloeg op het feit dat hij gistermorgen, een spijkerbroek in zijn kast vond, die hij aantrok, die qua lengte wel goed zat, alleen qua breedte veel te wijdt was. Ik hoor zijn vader boven tegen hem zeggen: ‘Hmm, hoe kan dat nou? Doe dan die riem aan, dan lukt het wel, hoewel, bij je benen zit ie broek ook wel raar’. Ik hoor dat, terwijl ik aan het reageren ben op een blog, en roep: weet je wel zeker dat het zijn broek is? Misschien is ie wel van mij?’ Voor de zekerheid loop ik toch naar boven, en zie in een oog opslag dat het mijn spijkerbroek is die hij aan heeft. Ik kijk nog even achter op het labeltje en het bewijs is geleverd. Conclusie: mijn zoon van bijna 13 jaar heeft nu net zulke lange benen als zijn moeder, maar is nog steeds 8 cm kleiner dan mij, dat wordt een lang ent!!

ik in het trainingsjasje van mijn zoon

Ik pakte dus het trainingsjasje van mijn zoon en trok m aan. Lengte prima en eigenlijk de breedte ook. Gelukkig, geen excuus om dit rondje niet te gaan lopen. Ik loop altijd met Evy, Evy motiveert mij met haar mooie belgische accent, ze is lief, ze spoort me aan. En laat mij ook nog genieten van de muziek. Zoals ik al schreef was het prachtig weer. De lucht was zo schoon leek wel, en mijn longen zogen gulzig de lucht in.

Als ik loop dan moet ik nergens aan denken, dan moet ik luisteren naar de muziek, en mij meevoeren naar een soort van trance, als ik dat bereikt heb, gaat het wel goed. Maar omdat ik aan een schema zit: 8 min joggen, 2 min lopen, 10 min joggen 3 min lopen, 8 min joggen, 2 min lopen, en klaar! Is het vaak na de eerste 2 min. lopen weer moeilijk om dan weer in die trance te raken, en daar gaat het vaak mis. Maar gister ging dit schema goed. Ik moet dan wel mezelf dwingen om niet te denken:, ik kan niet meer, ga gewoon lopen, etc etc. want dan ben ik het haasje. Ik denk vaak aan mijn vader als ik hardloop, en dan weet ik dat ie zegt: begin met de laatste kilometertjes, dan heb je die vast gehad. Maar ook: ben jij nou een hollandse meid, hup hup hup, je kan het. Maar ik denk ook vaak aan mijn twee bevallingen. Ja echt waar, hoe dan? Ik ben bij beide jongens ingeleid (hoge bloeddruk, zwangerschapsvergiftiging) en vooral bij de tweede had ik een enorme weeenstorm, maar de jongste was er wel in een uur en twintig minuten, wat ze dan weer een stortbevalling noemen, en als je dat weer opzoekt op internet, dan kun je lezen dat je daar ook weer geestelijke problemen van kan krijgen, maar dat heb ik niet gehad, maar dat terzijde, 😉 Ik denk dat dan omdat ik toen ook niet kon zeggen, nu even stoppen, nu even niet, toen moest ik ook door, en zo verzet ik dan die metertjes met het joggen (ja hardlopen is iets teveel eer vind ik zelf).


Terwijl ik liep genoot ik van de prachtige natuur, de mooie kleuren aan de bomen, en de dieren die nog niet weg zijn getrokken naar warmere oorden. Na de cooldown ben ik nog wat foto’s gaan maken, omdat ik dacht, wat woon ik hier toch mooi, deze foto’s zijn genomen echt zo’n 100-200 meter van mijn huis, ik woon er eigenlijk midden in.

Nadat ik de foto’s had gemaakt, rende ik toch richting huis, ik begon het namelijk aardig koud te krijgen. Maar na een lekkere warme douche, kon ik er weer tegen.

En? Hebben jullie ook zo genoten van het weer?

Almere versus Lelystad

Ik woon al vanaf 1979 in Almere, ik was 7 jaar toen mijn ouders, mijn broer en ik gingen verhuizen van Deventer naar Almere. Almere telde toen 2000 inwoners, en ons huis stond in een zandvlakte. We keken op de snelweg en zagen de lichtmast. De lichtmast werd ons herkenningspunt. Als wij van Apeldoorn, Olst of Deventer kwamen, dan deden we altijd een spelletje wie als eerste de lichtmast zag. En dan zongen we: ik zie de lichtmast, ik zie de lichtmast. (op oranje boven).

Het was best wennen in het begin. Van een hele stad naar een, ja hoe zal ik het netjes noemen, zandhoop met wat noodwinkeltjes. We wilden heel dikwijls wel weer terug naar Deventer of Apeldoorn. Maar ja mijn vader werkte in Amsterdam, en de afstand was te veel.

Almere is ondertussen uitgegroeid tot een grote stad met bijna 200.000 inwoners. En een mooi winkelcentrum. Almere is ingedeeld in 4 kernen, Almere Poort (de nieuwste kern) Almere Buiten, Almere Stad, en de oudste kern Almere Haven.

Almere-Haven is echt een dorp gebleven, met een leuke haven, gezellige restaurantjes en winkeltjes.

studiojoost.nu foto
Station Almere Centrum

Almere-Stad is echt een stad, met mooie winkels, en het winkelcentrum ziet er mooi en verzorgd uit. Ook de oude winkels in stad hebben een mooie opknapbeurt gehad, en zien er gelikt uit. Je vindt er alles wat je nodig hebt.

Almere-Buiten, is wat groter dan Haven maar kleiner dan Stad, maar heeft ook leuke winkels en ook daar ziet het centrum er netjes uit.

Over Almere-Poort kan ik niet zoveel zeggen, daar ben ik eigenlijk nog niet geweest.

Hier lees je een verslag over Almere van mijn vriendin Morgaine, over Almere, en echt Almere is the place to be!

Waarom ik dit jullie allemaal vertel komt, omdat ik gisteren, met het onzalige idee kwam om eens te gaan winkelen in Lelystad. Ik kom wel vaker in Lelystad, maar rij dan linea recta door naar Batavia Stad, wat er in tegenstelling tot het winkelcentrum van Lelystad, er wel mooi en verzorgd uit ziet. Oké, de tip van de sluier is opgelicht. Wat een droevenis is het daar in ,laat ik het maar benoemen, Lelijkstad. Er hangt geen sfeer, de winkels zijn betonnen blokken, waar totaal geen eenheid in zit, en het staat kop over kont door elkaar. Ik ben een vrij makkelijk persoon, en vind snel iets goed, maar hier in Lelijkstad aka Lelystad, werd ik toch lichtelijk depressief. Ik had een kaartje gekocht voor anderhalf uur, ik dacht zelf dat dat nogal kort was. Na een half uur keken Joost en ik elkaar aan en zeiden: we gaan!! Uit pure wanhoop zijn we maar naar Harderwijk gegaan, waar het wel fijn toeven is met zijn mooie winkeltjes, lekkere sfeer, en de heerlijke boulevard. Helaas is ook daar heel wat neer gehaald, maar echt alles beter dan Lelystad.

En toch, toch wordt Almere altijd genoemd als lelijke stad, waar geen sfeer in zit. Ooit heeft een programmamaker een filmpje over Almere gemaakt, dat er niets te beleven viel. En sindsdien is het heel populair om Almere af te kraken. Zelfs mensen die in Almere wonen, klagen over Almere. Ik heb dan ook zoiets ga lekker terug naar Amsterdam, of het gooi als het je niet bevalt. Maar dat kunnen ze dan weer niet betalen. Ik ken zat plekken in Amsterdam wat echt niet duur kan zijn, maar daar willen ze dan niet wonen.

Ik heb niets te klagen over Almere, ik woon in een heerlijk huis, in een mooie buurt, de oostvaardersplassen ligt zowat in mijn achtertuin, ik heb fijne buren, en ik ben graag in de stad van Almere. Ik zou zeggen durf de uitdaging aan, ga eens winkelen in Almere, fiets eens door Almere, en ga daarna door naar Lelystad.

Fotos uit het archief van Studiojoost.nu