Kermis

Wat vond ik het vroeger altijd heerlijk om naar de kermis te gaan. ┬áIk woonde in Almere Haven, en de kermis daar stelde eigenlijk helemaal niets voor. Je had een draaimolen, waar ik te oud voor was, een flying bob, de botsauto’s speelautomaten, touwtje trek, en een snoepkraam. Dat was het wel zo’n beetje. En toch vond ik het geweldig. De muziek de sfeer, heerlijk botsen in de autootjes, vrienden ontmoeten. Ik herinner me dat het altijd mooi weer was als ik op de kermis was. Net zoals vandaag. Vandaag ben ik met mijn jongste zoon en zijn vriendje naar de kermis geweest.

11061975_1104964016195723_3459839933165252703_nHelaas kan ik niet meer in de attracties, of misschien wel, maar ik waag het maar niet. Mijn jongste zoon is niet zo’n durfal en vond het al genoeg dat hij in New York, New York was gegaan, en de vliegtuigjes kon hem ook nog wel bekoren, maar dat was het qua attracties dan wel. Zijn vriendje daarentegen wilde nog wel in wat stoerdere attractie’s, en gelukkig kwam later mijn oudste zoon om hem daarin gezelschap te houden. Terwijl jongste zoon rustig in een vliegtuigje zat, zaten vriendje en oudste zoon in zo’n shake attractie die maar bleef draaien. Ze zijn er twee keer in geweest en oudste zoon moet daar nu nog van bijkomen. Gisteren was mijn oudste zoon met zijn vriend voor het eerst alleen naar de kermis gegaan. Om een uur of zeven, gewapend met geld en een telefoon, hadden ze samen de grootse lol. De moeder van het vriendje had nog gevraagd of ze mee moest, ze hadden haar aangekeken of ze het allemaal niet begreep. Nee dit was een avondje voor de twee vrienden, ze gingen popcorn eten, wat drinken en lekker in wat attracties, hij belde nog op dat hij in een attractie was geweest die over de kop ging, en hij moest er nog van bijkomen. Het was een prachtige avond, de jongens hebben genoten. En ik kan me dat zo voorstellen, dat deed ik vroeger namelijk ook. Als ik nu bepaalde muziek hoor zoals somewhere down te crazy river, dan denk ik toch altijd weer aan die tijd, haren wapperend in de wind, zo heerlijk hard in de flying bob. Zo mooi zo zorgeloos. Nu is het de tijd van mijn oudste zoon. En ik hoop ook dat hij later ook met een fijn gevoel kan terugkijken op een geweldige tijd. Catch the blue train…