Ga ik nu dood??

Het antwoord is ja!!! Niet schrikken allemaal, tenslotte gaan we allemaal dood, een keer, en voor mij zal ook geen uitzondering gemaakt worden. We leven allemaal met het idee dat we het eeuwige leven hebben, we maken het onszelf en een ander vaak heel erg moeilijk. Complimenten worden niet gegeven of afgewimpeld. Daar is nu zelfs een dag voor in het leven geroepen, de zogenaamde complimentendag, dat is een dag dat je complimenten mag maken en mag geven. Ik vraag me echt af waarom zo’n dag nou nodig is, zijn wij mensen zo ver van onszelf verwijderd dat we dat allemaal niet meer uit ons zelf kunnen? Zijn we zo geprogrammeerd, dat we alleen doen wat ons gezegd wordt?

Ik ga dood, dat is zeker, hoe en wanneer is een hele andere vraag. Maar als ik het zo hoor en lees, denk ik toch echt hoe het mogelijk is dat de mensheid nog steeds niet is uitgestorven.

Aardebevingen

Hongersnood

overstromingen

vliegtuigongelukken

auto-ongelukken

moorden

ziektes

En toch, toch groeit onze bevolking nog steeds, hoe is het mogelijk.

Gisteren las ik in de krant, dat rood vlees kankerverwekkend is, ik de ijskast in, ik haalde al mijn diepgevroren vlees er uit en mieterde het in de container, voor mij geen rood vlees meer dat snap je. Vriend kwaad, waar ik het vandaan haalde om dit uit zijn leven te bannen.

http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/voedsel-gerecyclede-verpakking-mogelijk-kankerverwekkend

Vanmorgen hoorde ik op het nieuws, dat de gerecyclede verpakkingen van voedsel, kankerverwekkende stoffen kan bevatten. Dus ik ben in mijn keukenkast geklommen, en heb alle verpakkingen, van de pasta, sauzen etc, uit de kast gemieterd. Plastic verpakkingen kwamen er bij mij sowieso niet meer in, dat is ook zo vreselijk slecht, dus ja, we eten nu eigenlijk alleen nog maar … ja wat eten we nu nog, en is dat dan ook nog gezond. De groentes die verbouwd worden, hoe biologisch ook, daar vliegt toch ook regelmatig een vliegtuigje met gassen overheen. Of de biologische grond naast een snelweg.

Vroeger in de jaren 80 was er ook een grote doem denk mentaliteit. Iedereen was er van overtuigd dat de bom zou gaan vallen, de vraag was alleen wanneer. Het was niet cool om positief te zijn, je moest altijd negatief zijn, en het liefst iemand anders afzeiken.

Nu zitten we weer in een grote doem denk mentaliteit, hoge werkloosheid, veel vluchtelingen, angst voor ons zelf, angst voor elkaar, geen begrip alleen maar Ego.

Ik ga dood, en jullie gaan ook dood, hoe en wanneer, dat is de vraag, waarom we het onszelf en een ander soms zo moeilijk maken? Ik weet het niet, is het Ego?

Ik ben benieuwd waar het nieuws morgen mee komt, dan kan ik dat ook weer de deur uit gooien, als ik dat al niet gedaan heb.

En dan wil ik toch afsluiten, afsluiten met Youp van ’t Hek,  deze staat op mijn playlist als ik hardloop. Want we kunnen ons overal wel druk overmaken, we kunnen ons alles wel ontzeggen, ik zeg alleen, eet en drink variabel, groente, fruit, vlees, vis, pasta, rijst, en op zijn tijd een vette hap, geniet van elke hap, want van helemaal niets eten ga je nog sneller dood.

Luister naar Youp…

Almere versus Lelystad

Ik woon al vanaf 1979 in Almere, ik was 7 jaar toen mijn ouders, mijn broer en ik gingen verhuizen van Deventer naar Almere. Almere telde toen 2000 inwoners, en ons huis stond in een zandvlakte. We keken op de snelweg en zagen de lichtmast. De lichtmast werd ons herkenningspunt. Als wij van Apeldoorn, Olst of Deventer kwamen, dan deden we altijd een spelletje wie als eerste de lichtmast zag. En dan zongen we: ik zie de lichtmast, ik zie de lichtmast. (op oranje boven).

Het was best wennen in het begin. Van een hele stad naar een, ja hoe zal ik het netjes noemen, zandhoop met wat noodwinkeltjes. We wilden heel dikwijls wel weer terug naar Deventer of Apeldoorn. Maar ja mijn vader werkte in Amsterdam, en de afstand was te veel.

Almere is ondertussen uitgegroeid tot een grote stad met bijna 200.000 inwoners. En een mooi winkelcentrum. Almere is ingedeeld in 4 kernen, Almere Poort (de nieuwste kern) Almere Buiten, Almere Stad, en de oudste kern Almere Haven.

Almere-Haven is echt een dorp gebleven, met een leuke haven, gezellige restaurantjes en winkeltjes.

studiojoost.nu foto
Station Almere Centrum

Almere-Stad is echt een stad, met mooie winkels, en het winkelcentrum ziet er mooi en verzorgd uit. Ook de oude winkels in stad hebben een mooie opknapbeurt gehad, en zien er gelikt uit. Je vindt er alles wat je nodig hebt.

Almere-Buiten, is wat groter dan Haven maar kleiner dan Stad, maar heeft ook leuke winkels en ook daar ziet het centrum er netjes uit.

Over Almere-Poort kan ik niet zoveel zeggen, daar ben ik eigenlijk nog niet geweest.

Hier lees je een verslag over Almere van mijn vriendin Morgaine, over Almere, en echt Almere is the place to be!

Waarom ik dit jullie allemaal vertel komt, omdat ik gisteren, met het onzalige idee kwam om eens te gaan winkelen in Lelystad. Ik kom wel vaker in Lelystad, maar rij dan linea recta door naar Batavia Stad, wat er in tegenstelling tot het winkelcentrum van Lelystad, er wel mooi en verzorgd uit ziet. Oké, de tip van de sluier is opgelicht. Wat een droevenis is het daar in ,laat ik het maar benoemen, Lelijkstad. Er hangt geen sfeer, de winkels zijn betonnen blokken, waar totaal geen eenheid in zit, en het staat kop over kont door elkaar. Ik ben een vrij makkelijk persoon, en vind snel iets goed, maar hier in Lelijkstad aka Lelystad, werd ik toch lichtelijk depressief. Ik had een kaartje gekocht voor anderhalf uur, ik dacht zelf dat dat nogal kort was. Na een half uur keken Joost en ik elkaar aan en zeiden: we gaan!! Uit pure wanhoop zijn we maar naar Harderwijk gegaan, waar het wel fijn toeven is met zijn mooie winkeltjes, lekkere sfeer, en de heerlijke boulevard. Helaas is ook daar heel wat neer gehaald, maar echt alles beter dan Lelystad.

En toch, toch wordt Almere altijd genoemd als lelijke stad, waar geen sfeer in zit. Ooit heeft een programmamaker een filmpje over Almere gemaakt, dat er niets te beleven viel. En sindsdien is het heel populair om Almere af te kraken. Zelfs mensen die in Almere wonen, klagen over Almere. Ik heb dan ook zoiets ga lekker terug naar Amsterdam, of het gooi als het je niet bevalt. Maar dat kunnen ze dan weer niet betalen. Ik ken zat plekken in Amsterdam wat echt niet duur kan zijn, maar daar willen ze dan niet wonen.

Ik heb niets te klagen over Almere, ik woon in een heerlijk huis, in een mooie buurt, de oostvaardersplassen ligt zowat in mijn achtertuin, ik heb fijne buren, en ik ben graag in de stad van Almere. Ik zou zeggen durf de uitdaging aan, ga eens winkelen in Almere, fiets eens door Almere, en ga daarna door naar Lelystad.

Fotos uit het archief van Studiojoost.nu

Over Eten en Snoepen

Chocolade

Dus jij bent Natasja van Natasja’s Lifestyle? Die vrouw die iedereen gezonder wil laten eten? Ik zit op de bank, met een heerlijk stuk Milka in mijn mond. Ik knik uitbundig. Ja dat ben ik, murmel ik genietend met volle mond.

Oké ik geef toe, ik ben het even kwijt, niet dat ik gezond eet, dat is het niet, ik eet heus wel gezond, maar ik eet net zo makkelijk veel chocolade weg, ik heb van alles al geprobeerd, de afgelopen weken, qua chocolade, ja dat is ook nodig om mijn mening over chocolade te geven.

Griep

Ik had gewoon alweer twee weken de griep. Mijn hele huis  was een ziekenboeg, manlief hoestte, kuchte en snufte. Oudste zoon had dezelfde symptomen als ik, hoofdpijn, buikpijn, misselijk. En klein zoontje voelde zich wat buitengesloten en had last van een kuchje, dus zo zaten we donderdag en vrijdag met zijn allen thuis.

Ook was ik steeds moe, lag ik in de achtertuin met jas aan in het zonnetje, heerlijk een boek te lezen, werd ik vervolgens een uur later weer wakker. Maar ik had wel genoeg vitamine D binnengekregen moet je maar denken.

Jamie

Vorige week zaterdag was er op 24 Kitchen een marathon van Jamie Olivers, Ministry of Food, en aangezien we toch niets beters te doen hadden dan een beetje tv te kijken, was dit een leuke afleiding. Jamie Oliver is natuurlijk een bekende engelse tv kok, die zich heel erg inzet voor goed eten in de schoolkantines, maar met Ministry of Food ook heel erg bezig geweest is om de mensen, die daar in de wat mindere wijken wonen, bewust te maken van gezonde voeding, en wat kant en klaar voeding met je doet. Het was prachtig te zien dat zijn grootste tegenstanders uiteindelijk zijn medestanders werden, en puur en alleen omdat Jamie de gave heeft om een ieder in zijn of haar waarde te laten.  Door zijn enthousiasme, kreeg hij zelfs de mensen mee, die eerst tegen hem demonstreerden, “want wat nou gezond eten”. Hij gaf deze mensen les om te leren koken, hij keek eerst hoe ze zelf kookten, en daarna nam hij ze mee naar de school om te leren koken. En bijna alle mensen die meededen, werden enthousiast en wilden beter gaan eten. Op deze site, Jamie’s Ministry of Food, kun je kijken wat hij bewerkstelligd heeft, en echt ik heb een groot bewondering voor deze man, die door heel veel grote ketens zoals Mc Donalds en Burger King, tegengewerkt wordt. Misschien is het leuk om hem eens te volgen in zijn strijd naar gezonde voeding.

Recept Smoothie

Zelf probeer ik ook zoveel mogelijk gezond te eten, je voelt je er gewoon prettiger bij, met een bord broccoli, aardappeltjes en een lekker stukje vlees. Om mijzelf en mijn gezinsleden door de griepmalaise heen te loodsen, maakte ik onder andere deze superlekkere Smoothie van:

Tomatensap,

2 rode paprika’s

1 pepertje

en bosbessen.


Deze was erg smakelijk, ik had er 1 pepertje gedaan, maar misschien had ik er wel twee in moeten doen.

Nu zul je denken dat ik echt weer superfit ben, maar helaas, ben nog wat slap en heb nog wat hoofdpijn, maar het gaat langzamerhand wat beter denk ik. De kinderen springen gelukkig al wel weer in het rondt.

Daily Cup of Bla Bla Bla

Vorige week las ik dit blog: Take me to the candyshop (Tony’s, Toko & Turk talk)  Dus ik was nieuwsgierig geworden naar de Tony’s Chocolade, normaal eet ik dus altijd die heerlijke Milka Chocolade met de grote hazelnoten, en ik heb ooit via de postcodeloterij een Tony’s Chocolade ontvangen, die ik eigenlijk niet zo lekker vond. Maar ik wilde wel eens die Tony’s proberen met zeezout, nou dat heb ik geweten. Dat eerste hapje, je proeft de chocolade, een beetje karamel en dan dat ziltige zout, wat een ontdekking, ik ben verslaafd! Ik ben nu niet meer alleen verslaafd aan Milka met hele grote hazelnoten, maar ook aan Tony’s Chocolade, de oranje verpakking, en bedankt!

ik had zelfs mijn haren jaren 80

Twix had Raider weer van stal gehaald, en Mars, had de mars van vroeger weer in een verpakking gemutst, en ook dat moest ik natuurlijk uitproberen, en echt, de smaak was echt lekkerder, dan de smaak van nu. Het gevolg is wel dat ondanks ik niet lekker ben, ik toch twee kilo aangekomen ben, en aan beweging doe ik nu ook niet veel, vanwege vermoeidheid, en hoofdpijn, echt ik moet weer energie krijgen, en gauw ook, om weer te gaan lopen.

De Reünie 

Een aantal weken geleden begon ik in het boek De Reünie van Simone van de Vlugt. Ik vond het een pageturner. Ik heb de film niet gezien, dus ik ging blanco het verhaal in. Het verhaal gaat als volgt:  

De aankondiging van een middelbare-schoolreunie zet Sabines leven plotseling op zijn kop. Het rakelt een belangrijke gebeurtenis uit haar jeugd op: de verdwijning van haar klasgenoot Isabel. Ooit waren zij hartsvriendinnen, maar toen Isabel zich ontpopte tot het populairste meisje van de school liet zij Sabine plotseling links liggen. En dat was niet het enige wat Isabel haar aandeed… Toch voelt Sabine zich enorm schuldig: misschien zou Isabel nooit verdwenen zijn als Sabine die bewuste dag met Isabel mee naar huis was gefietst… Nu, tien jaar later, is er nog steeds dat knagende schuldgevoel en komen er steeds meer flarden van herinneringen aan die tijd terug. Sabine begint te wroeten in het verleden en komt steeds dichter bij het ware, angstaanjagende verhaal achter Isabels verdwijning. De reunie is een razendspannende literaire thriller die intrigerende themas aanboort, zoals het verdringen van traumatische gebeurtenissen, concurrentiestrijd tussen pubers maar ook collegas, de liefde, maar bovenal ook: vriendschap.

Ik vond het einde erg verrassend en daar hou ik van. 

Nicole, Miranda, Loes en ik Toen en nu
 

Zelf had ik vorige week zondag een mini reünie met een aantal klasgenoten van het Mbo College leerjaar 1990-1991. Deze mini Reünie was georganiseerd door Loes, ter ere van Nicole, die vijf jaar geleden is geëmigreerd naar Australië en ze is nu een paar weken  in Nederland.  Het was droog en dus ging ik op de fiets, met mijn Iphone in mijn binnenzak, en mijn oordopjes in mijn oren, fietste ik met heerlijke muziek naar de Grote Markt. Ik vroeg me nog even af waar we nou precies hadden afgesproken, maar toen ik aan kwam fietsen zag ik het blonde haar van Loes al, althans ik dacht dat het Loes was, en dat was ook zo. Al zwaaiend, sloeg ik af richting fietsenrek, zette mijn fiets op slot, en begroette die lieve schat. We zaten gezellig met zijn tweeën op een loungebank te kletsen toen Miranda en haar gezin aankwamen. Het wachten was op Nicole, waar zou ze nu logeren? vroegen wij ons af. Maar lang hoefde wij ons dat niet af te vragen of daar zagen we Nicole, met haar moeder en zus aankomen. Mairo en Sander completeerde het gezelschap, en samen met een waterig zonnetje, zaten we te genieten op het terras. Het was leuk te horen dat Nicole sprak met een licht australisch (bestaat dat uberhaupt?) accent. We kwamen er achter dat het 24 jaar geleden is dat we met zijn allen bij elkaar in de klas zaten. 24 jaar?? riep ik geschokt, hoe oud zijn we dan? Die 24 jaar verdwenen als sneeuw voor de zon, met sommige mensen blijft het klikken, al zie je ze maar een keer in de zoveel jaar, en dan te bedenken dat ik maar 1 jaar bij hun in de klas gezeten heb. Ik deed het zo slecht op het MBO College dat ik eigenlijk al met de kerst van school af zou moeten, maar ze hadden toch nog hoop de leraren, ze hadden het idee dat er toch echt meer in mij zat dan ik liet zien. En daar bleef het bij want ik liet het niet zien. Ik heb mijn MAVO, met twee vingers in mijn neus gehaald, en ik dacht met die instelling de MEAO ook wel te kunnen doen. Maar nee dus. Ik was een gek kind, daar waren we het wel overeens, met die gekke stippeltjes broek van me tijdens de gym. Maar het mooie was, ze namen me zoals ik was, en dat is een mooie eigenschap.

 

Loes en ik, toen al slechte tafel manieren
j  
Nicole aan het Bowlen
  
Loes vast een Strike gegooid
  
 Ik had die middag ook nog een verjaardag van mijn neefje en nichtje, dus ik fietste alweer snel richting huis, ik had een roseetje gedronken op een lege maag, en dat voelde ik wel toen ik naar huis fietste, ik voelde me zo blij en zo vrolijk, sommige mensen brengen gewoon het beste in je naar boven.

Lieve allemaal, bedankt voor de gezellige middag!

Reageren

Ik heb een tijd gehad dat ik op veel dingen reageerde, ik snapte bepaalde zienswijze niet, en daarom probeerde ik mensen door mijn reactie een andere kijk te geven. Ik vond het nodig om mensen wakker te schudden. Maar het kostte me op een gegeven moment erg veel energie. Ik leerde dat een ieder een andere denkwijze heeft, en dat iedereen zijn eigen waarheid heeft.

Op Facebook volg ik diverse entertainmentprogramma’s, tijdschriften en kranten. Ik lees vaak even snel de artikeltjes om daarna vooral te genieten van de reacties van de mensen op die artikels, maar vooral de reacties op de reacties zijn hilarisch.

Vaak denk je dat een mens is zoals jij bent en de mensen in jouw omgeving. Meestal passen die mensen ook bij jou, wat heel logisch is, omdat je de mensen om je heen vaak uitzoekt. Degene waar je minder mee hebt laat je in principe links liggen.

Maar als je dan reacties leest dan zie je dat er verschillende soorten mensen zijn, van brutaal tot bedeesd, van asociaal tot sociaal. Het leukste vind ik dat je op bepaalde artikels geen mening mag geven, dan krijgen degene die zich wat negatief uitlaat over een persoon gelijk te horen, waarom volg je hem of haar dan? En “kijk eens zelf in de spiegel alsof jij er zo lekker uitziet” Ik vind het aan de ene kant grappig dat ze diegene die ze eigenlijk helemaal niet kennen zo beschermen. Gisteren reageerde ik sinds lange tijd weer eens op een artikel bij RTL Boulevard, het ging over de trouwreportage van Nicolette van Dam, een prachtige reportage, waar haar kinderen opeens volop in beeld waren, dat vond ik nogal typerend omdat Nicolette normaal gesproken haar kinderen van de achterkant of zonder hoofd fotografeert en zo op Facebook, instagram en noem het maar op zet, het begon te kriebelen, ik wilde reageren, ik kon het gewoon niet onderdrukken, dus schreef ik:

“Zo grappig normaal worden haar kinderen afgeschermd maar ze zal nu wel veel geld krijgen voor haar reportage is de bruiloft ook weer betaald!,,
Er reageerde iemand: tjonge…incontinente azijnzeiker
Vind ik leuk · 1 · Gisteren om 11:56

Iemand vond haar reactie leuk en ik reageerde op haar met van die smileys die tranen hebben van het lachen.

Vandaag las ik bij zo’n entertainment site over Yolanthe en Wesley’s 6 jarig huwelijk. Ook daar waren veel reacties op. Mensen die het leuk vonden, mensen die schreven of ze dit feest wel betalen, anderen die schreven je ben gewoon jaloers.  Ik vind het zo grappig dat men dan zo fel op elkaar reageren, Yo en Wes spinnen er wel garen mee. Dit keer reageerde ik niet. Ze doen maar lekker.

 Want wat willen we  bereiken met onze reacties? Willen we de mensen wakker schudden… Omdat we vinden dat zo’n reportage nep is. Omdat we vinden dat ze kweelen om privacy maar voor geld hun ziel aan de duivel verkopen. Natuurlijk slagen we zo niet met onze reacties in deze opzet. 

Waarom niet? Omdat mensen een bepaald beeld van iemand hebben en daar niet van willen afwijken. 

Dat is natuurlijk iets heel menselijks. Ik heb zo ook mijn idolen waar ik geen kwaad woord over wil horen. Waarom? Omdat er anders niets meer te dromen blijft.

Vakantie

Ik hou van die pitoreske kerkjes
Ik hou van die pitoreske kerkjes

Het is vakantietijd, ik zie ze in onze straat allemaal vertrekken. Gelukkig maar, het begon al op een woonwagenkamp te lijken. Dat vind ik altijd het nadeel van de vakantietijd, die onooglijke caravans. Gelukkig staan ze niet al te lang voor de stoep, en vertrekken de buurtgenoten, als een dief in de nacht met de caravan achter de auto, naar het land van bestemming.

IMG_0235

Sommigen nemen al het voedsel uit Nederland mee, alsof ze in het buitenland geen lekker eten hebben. Ik ga voor gemak, ik neem zo weinig mogelijk mee, ja wat eten en vooral drinken voor onderweg, en verder vind ik het vaak wel goed. We stoppen steevast wel een keer bij de burgerking, voor een kingsmenu, en eerlijk ik ben er niet eens zo gek op.

Nee geef mij maar Mells Burger uit Almere-Buiten, ze hebben de lekkerste patat en hamburgers, maar ook de frikandellen zijn niet te versmaden.

IMG_0303

Maar goed ik dwaal weer af. Vakantie, ik ga voor de zon, voor lekker eten, en lekker luieren. Natuurlijk bezoeken wij ook de stadjes in het land. Maar lezen op het strand, of bij het zwembad, is toch voor mij ultiem vakantie.

IMG_0972

Jaren geleden ben ik samen met mijn moeder naar Isla Margarita geweest. Wij tweeën samen voor het eerst op vakantie. Mijn moeder vond het best wel eng, zo’n lang stuk vliegen, ik was een stuk jonger en dacht pff boeien. Nu ben ik ook wel een stuk angstiger, dat krijg je vast met de loop der jaren. Maar mijn moeder en ik hebben toen een onvergetelijke vakantie gehad.

IMG_0349

We ontmoette toen een aantal heel gezellige nederlanders waar we ontzettend veel lol mee hadden. Uiteraard deed ik iedere avond mee met Karaoke van Don’t cry for me Argentina (zo vals als een kraai) tot Hey Jude, samen met mijn vakantie vriendin. We hadden de tijd van ons leven.

Had ik nog een jaloerse vriendin achter me aan, omdat haar vriend iets te veel naar me keek, maar ach dat mocht de pret niet drukken. Het was een prachtige vakantie samen met mijn moeder, en tevens de laatste vakantie met mijn moeder. Maar wie weet gaan we nog eens samen een of ander land onveilig maken.

tuurlijk de toren van pisa
tuurlijk de toren van pisa

Maar nu is vakantie toch echt samen met mijn gezin, en dat is ook genieten, want hoelang duurt het nog, totdat er een zegt ik ga niet meer mee, ik ga met vrienden.

Kappertje spelen

goudblond
goudblond
Toen ik een jaar of 11 was wilde ik mijn lange haar kortwieken. Mijn moeder was het er niet mee eens. Je hebt prachtig haar, je kunt er zoveel mee, het is zonde. Maar ik wilde het kort, korter dan kort. Haar laatste argument was: als je danseres wordt, dan danst je haar zo mooi mee. Maar ik was onverbiddelijk, als ik op het klimrek rondjes draai, dan zit mijn haar om de klimrek, en moet ik dat er weer af halen,tenslotte ben ik nooit een danseres geworden, wel een hypermobiel figuur met rugklachten. Hup de schaar er in. Nou dat deed mijn moeder dan, ze maakte twee vlechten, en knipte ze af. Mijn haar zat op mijn schouders. Oh, probeerde ze nog zo is het ook mooi! Nee, zei ik, ik wil het kort, net als lady Di. Tja en daar ging ze dan, ze knipte mijn haar in een kort modelletje, en ik was tevreden. Ook iedereen om mijn heen vonden mijn haar zo veel mooier dan het lange haar. (hmm of dat waar is of dat het jaloezie was I dont Know)

Donkerbruin
Donkerbruin
Daar is eigenlijk mijn haar ellende begonnen, kort knippen, verven, laten groeien, verven, knippen, permanenten. Ik heb er al eens over geschreven.

Een vriendin van mijn moeder vond dat zij mijn haar zo mooi geknipt had, en vroeg haar of ze haar ook zo wilde knippen, mijn moeder vol zelfvertrouwen door zoveel lovende reacties, ging samen met mij met schaar en kam richting haar vriendin, en knippen, en knippen, en nog eens knippen. Niet elk haar is natuurlijk hetzelfde, en ik ben gezegend met een dikke bos haar, die ook nog eens wat krult, dus als je wat verknipt niemand die het ziet, dat in tegenstelling tot het dunne, stijle, melkboerenhonden haar van haar vriendin. Toen mijn moeder klaar was, keek ze in de spiegel, Ik zie haar nog zo aan haar haar pulken, tja, het was niet wat ze er van verwacht had. Maar mijn moeder, die alles wat krom is recht kan kletsen, zei, nou het staat je enig, echt heel erg pittig. De vriendin was er nog niet van overtuigd. Toen wij in de auto stapten, gierden wij het uit, inderdaad, het was niet mijn moeders beste werk, maar we hebben er nog wel jaren lol overgehad.

en weer blond
en weer blond
Daar moest ik aan denken toen ik enige weken geleden door een vriendin gevraagd werd om het haar van haar dochter te verven, tenslotte had ik ervaring met verven, dat klopt, ik heb mijn haar van blond, naar rood, naar oranje, naar roze naar bruin en zelfs naar groen geverfd. Ik nam de uitdaging aan, en ik las de gebruiksaanwijzing door, ik heb de kwast gepakt, en heb haar dochters haar geverfd. Na dat ik klaar was moest het inwerken, en ben ik na een kopje thee te hebben gedronken huiswaarts gekeerd. De volgende dag kreeg ik een appje van de dochter dat ze zo ontzettend blij was met de kleur, en dat het zo goed gelukt was. Poeh wat was ik blij. Ik moet er toch niet aandenken, dat haar haar net zo verpest werd als die van die vriendin van mijn moeder.

Mode Slachtoffer (fashion victim)

Dit was in 1998 mijn favoriete jurkje, zou ik nu weer aankunnen alleen een maatje groter
Dit was in 1998 mijn favoriete jurkje, zou ik nu weer aankunnen alleen een maatje groter
Definitie

De definitie van mode vind je hier Mode-Wiki, was vroeger kleding oftewel dierenvellen, daar om je te beschermen tegen de weersomstandigheden, of tegen prikkende insecten, nu is het een miljarden industrie. Mode wordt bepaald door celebrities, die overigens de kleding als reclame draagt voor een bepaald mode merk. En of je het nou mooi vindt of niet, op dat moment is dat helemaal de bomb.

Samen met mijn broer in het beroemde joggingpak
Samen met mijn broer in het beroemde joggingpak
Mijn mode history

Mijn moeder kleedde me lange tijd naar haar smaak, ze koos met de grootste zorgvuldigheid mijn kleding uit. Zo was ik vroeger een van de eerste die een jogging-pak droeg, je kent ze wel die grijze met rode letters jogging er op. Ook was ik het eerste meisje op school die zo’n broek droeg met witte strepen aan de zijkant van de broekspijpen, kennen jullie dat nog? Ook droeg ik als eerste een Joggingbroek met rokje erover heen, het werd allemaal even hip, maar niet voordat ik daarvoor flink door mijn mede-klasgenoten bekritiseerd werd, om een paar weken later, diezelfde klasgenoten met diezelfde bekritiseerde kleding te zien lopen, tja de mode neemt geen loopje met mij.

3 jaar en toen al in een stoer spijkerpak
3 jaar en toen al in een stoer spijkerpak
Schoenen

Ook op het gebied van schoenen liep ik vaak voorop. Bij de joggingbroek met rokje, (de kleuren grijs/roze) had ik geweldige roze gympen onder bijvoorbeeld, mijn haar in een hoge paardenstaart en in mijn oren roze oorbellen, na het voorbeeld van de Dolly Dots. Ook had ik in mijn vroege jeugd de overbekende schoenen Roots, kennen jullie die nog? Ik was vrij jong toen ik deze schoenen had, ik herinner me nog dat ze licht beige waren, en dat er gaatjes in schoen zaten.

Mijn Favo witte jurkje gekocht in 2010 volgens mij, en ik draag m nog steeds, gisteren zelfs nog
Mijn Favo witte jurkje gekocht in 2010 volgens mij, en ik draag m nog steeds, gisteren zelfs nog
Mode overal

Tegenwoordig wordt je doodgegooid met zelfbenoemde fashionista’s die verstand hebben van mode. Ze kirren allemaal dat ze een eigen stijl hebben, en dat ze dat ook zo bewonderen in de ander. Maar ik hoef maar Sylvie, Nikki en Nicolette te noemen en je begrijpt misschien wel wat ik bedoel.  Als je mode volgt heb je gewoon geen eigen stijl, dat kan gewoon niet, dat is namelijk niet logisch.

  
Mijn laatst aangeschafte mode Items

Het is zomer, en bijna vakantie, dan kijk ik nog even kritisch in mijn eigen kledingkast, naast hele leuke jurkjes (sommigen al meer dan 5 jaar oud, en die draag ik nog steeds) is het natuurlijk ook een must om je modevoorraad weer wat meer up to date te maken, met de wat nieuwere items, daarbij ga ik altijd van mijn gevoel af. Gisteren heb ik bijvoorbeeld twee lange strand/boulevard jurken gekocht,  een bij Only en een bij Veromoda niet duur, en toch chique voor de zomeravond, maar ook weer vlot voor de zomerdag.  En voor als het echt te warm is overdag in de stad heb ik een leuk kort geel jurkje gekocht, bij Buckaboo in Almere. Gelukkig heb ik nog genoeg zomerschoenen van vorig jaar die ik nog kan dragen, dus daarvoor hoef ik niet op pad.

mijn ferarri topje met mijn favo short.
mijn ferarri topje met mijn favo short.
Gemak

Vorig jaar heb ik nog een spijkershort aan geschaft van Geisha, deze broek is een van mijn lievelingsitems, het is praktisch en zit als gegoten, bij heel heet weer, kan mijn 5 jaar oude gele ferrari topje er op en anders een T Shirt van Catwalk Junkie, die overigens aan de onderkant onder de gaatjes zitten, hebben jullie dat nou ook? Dat alle shirts gaatjes vertonen?

1990, die witte blouse was echt mijn favoriet toen, en wat dacht je van mijn neus piercing
1990, die witte blouse was echt mijn favoriet toen, en wat dacht je van mijn neus piercing
Conclusie

Mode je ontkomt er niet echt aan, maar draag waar jij je echt prettig bij voelt, wat je ook staat, en laat je door een verkoopster of zelfbenoemde Fashionista niets aanpraten. Soms zie ik wat in de winkel, en dan gaat mijn hart sneller kloppen, en als ik het aantrek, lijkt het voor mij gemaakt, en dan weet ik dat het goed is.

Heb jij de juiste keuze gemaakt?

ik ben zo blij dat ik een vrouw ben
ik ben zo blij dat ik een vrouw ben

Hebben jullie gisteren ook zo genoten van de zon? Nou ik wel. Ik word altijd hyper van de zon. Zeker toen mijn kinderen nog klein waren. De zon scheen prachtig, ik wilde maar een ding, kussens op de tuinstoelen en zonnen maar. Maar dat werd natuurlijk gestagneerd door, eten, drinken, Badje, schone luier, fruithapje, nog een schone luier, en dan naar bed. Gelukkig ging mijn oudste altijd om 11:00 uur naar bed en dan sliep hij zo maar 3 soms 4 uur. En als hij dan op bed lag, zag ik opeens overal stof liggen, en ging ik als een gek mijn huis nog schoon en stofvrij maken, en dat leverde voor mij wel eens de nodige frustratie op, mooi weer en dan je huis schoonmaken, ik leek wel gek. Nu is het makkelijker, kinderen zijn naar school, ik maak het hoognodige schoon, ga douchen, wil in de tuin, en dan komt mijn volgende frustratie, haar…. Begrijp mij goed, ik ben blij met mijn dikke bos haar op mijn hoofd, en mijn wenkbrauwen, maar verder zou ik geen haar willen hebben. Maar helaas ik ben gezegend met dikke haren op mijn benen enzoverder. Dus sta ik eerst in de douche mijn lichaam te scrubben, en te scheren, ach epileren en waxen schuw ik ook niet. En dat waxen, dat doet zo’n pijn… Vorig jaar had ik daar minder last van, maar toen gebruikte ik ook veel pijnstillers. En terwijl ik mijn lichaam even ruw onder handen neem denk ik altijd, hoe dat nu ruim 44 jaar geleden gegaan is, daarboven:

proost op het zonnige leven
Proost op het zonnige leven

Zo je mag kiezen, wil je een man of een vrouw worden, het was al duidelijk dat ik mens materiaal was. En dat ik aan hem of haar, vroeg, wat zijn de voordelen van vrouw zijn? En dat hij of zij zegt: je hoeft niet zoveel te werken als een man, je hoeft geen baard te laten staan of te scheren, Je hebt meer diepgang, en je mag kinderen dragen. En wat zijn de nadelen? je bent een keer in de maand ongesteld, en in de zomer moet je misschien wat meer scheren. En dat ik gelijk verblind werd met de woorden een kindje dragen en baren, want dat is toch wel heel bijzonder. En dat is het natuurlijk ook. Maar de rest is soms echt hel. De maandelijkse periode waren niet de makkelijkste voor mij, toen ik 13 was begon de ellende, 6 weken lang aan een stuk door ongesteld, en niet een klein beetje, laat ik het zo zeggen, de rode zee is er niets bij, en daar wil ik het graag bij laten. Op mijn 40e begon de ellende weer van voor af aan. En dan inderdaad die haren, die er niet horen te zitten, plukken met pincetten, waxen, en epileren. Oeh epileren, dat doet zo’n pijn, hoor ik mij medegenoten vaak zeggen, nou geloof me ik heb eelt op mijn benen, ik voel het niet meer. Ja waxen dat is de hel, wie weet ga ik een keer overstag en laat ik het allemaal weglaseren, hoewel dat ook niet altijd het gewenste effect geeft. Maar oké, ik heb inderdaad twee kinderen in mijn buik mogen dragen, en dat was voor mij een heel bijzondere tijd, en als ik daar aan denk, dan glimlach ik even en kijk ik naar boven en zeg dan, ondanks alles heb ik de juiste keuze gemaakt!

ondanks alle haar en vrouwelijke problemen, is vrouw zijn wel mijn ding
ondanks alle haar en vrouwelijke problemen, is vrouw zijn wel mijn ding

En hebben jullie ook de juiste keuze gemaakt?

Mijn huishouden

En dan word je ineens getagd op WordPress, door Morgaine, van Morgaine’s Passions, het gaat over jouw huishouding en hoe jij de dingen doet of juist niet.

De was

We hebben geen droger, wij hangen de was bij mooi weer lekker buiten op ons dakterras, aan de lijn en aan het wasrek als het heel veel is.

Bij slecht weer hangen we de was binnen op, in de slaapkamers of onbenoemde ruimte.

sorteren/alles bij elkaar: Sorteren, altijd! Ik sorteer echt alles op kleur. Wit bij wit, zwart bij zwart, bij rode kledingstukken doe ik ook roze en oranje, omdat dat eigenlijk ook primair rood is. Donkerblauw apart van licht blauw, zo hou je je kleding als nieuw, en kun je zelfs de goedkopere kleding van bijv. H&M lang mooi houden en dragen. Note: ik heb kledingstukken in de kast hangen die ik al meer dan 5 jaar heb, en als ik het aantrek vraagt nog steeds iedereen of het nieuw is.

een soort wasmiddel/verschillende soorten wasmiddel: Ik gebruik altijd Robijn vloeibaar, blackvelvet, satin White, colour, en zwitsal. Vroeger gebruikte ik gewone poeder, maar na een paar maal vreselijke vlekken in mijn kleding te constateren, van de waspoeder, ben ik overgestapt op vloeibaar wasmiddel. Ik gebruik overigens geen wasverzachter, vroeger wel, maar mijn vriend kan er niet tegen.

een wasdag/elke dag een wasje: Wij wassen zo’n twee a drie keer in de week, en dan wel 3 a 4 wassen per keer. Op mooie zonnige dagen, was ik het liefst de hele dag, hang ik het op en kan het daarna lekker droog de kast in, de zon en de wind op het wasje maakt de was nog frisser.

kleding strijken: ja/nee: Ik strijk het meeste wel. Zeker in de winter. Als het in de zomer op het dakterras heeft gehangen, is er vaak al de wind doorgegaan, en is het zo glad, dat ik het alleen maar hoef op te vouwen om het daarna in de kast te hangen/leggen

 

Koken

makkelijk/culinair: Ik ben niet zo van de culinaire keuken

Cullinaire carpacio salade d'Italia
Cullinaire carpacio salade d’Italia

  denk ik, ik maak af en toe een Indische rijsttafel, dan heb ik alle potten en pannen wel nodig, en vaak heb ik dan te weinig gaspitten. Of het culinair is? mijn beste vriend in dezen is dan Conimex 😉 Vaak maken we aardappels, groente en vlees, maar ook zeker een keer in de week pasta, met lekkere tomatensaus, of lekker kip met rijst. Ik hou van heel veel verschillende warme maaltijden, je mag me er voor uit bed halen.

mijn zoon in actie een culinair eet festijn?
Mijn zoon in actie een culinair eet festijn?

weekboodschappen/meerdere keren per week: We halen meerdere keren in de week de boodschappen. Zoals frisdrank en andere houdbare spullen halen we een keer in de week.

vaak hetzelfde per week/veel nieuwe dingen proberen: We variëren per week, met groentes, maar het komt wel regelmatig terug. Als we de ene week broccoli hebben gegeten, dan eten we de week daarop bloemkool. Verder eten we ook regelmatig bietjes, spinazie, mexicaans, en natuurlijk een keer per week snack. Ik hou van patat hamburger en frikandel. Moet ook kunnen.

eten bewaren/weggooien: Eerlijkheidshalve moet ik bekennen, dat ik regelmatig wat weggooi. Heel af en toe vries ik wat in, maar dan heb ik het bijv. over rijst.

aan tafel eten/op de bank eten: Ik heb het geprobeerd, aan tafel te eten, en dat lukt een paar weken wel, en voor we het weten zitten we weer met een bord op de bank, ook gezellig de dag door te nemen.

Poetsen

stofzuiger/swiffer: Ik heb door mijn rugklachten al een hele tijd geen stofzuiger en/of swiffer aangeraakt, dat doet mijn vriend altijd. Zowel stofzuigen als dweilen, met een leiffheit dweil apparaat

kant-en-klare natte doekjes/zelf sopje maken: beide, ik maak met grote regelmaat schoon, de ene keer maak ik een sopje de andere keer gebruik ik kant-en-klare natte doekjes, ik gebruik ook altijd eerst nog de stofdoek, om de meeste stof te verwijderen, anders wordt het zo’n vieze bedoening.

zelf ramen lappen/door de glazenwasser: de binnenkant wordt altijd gelapt door mij of de laatste jaren door mijn vriend. voor de buitenkant hebben wij een glazenwasser, zeker nadat mijn vriend een keer met de trap uitgleed.

Overig

iedere ochtend je bed opmaken/laten voor wat het is: Wij zorgen ervoor dat het bed altijd opgemaakt is. Maar ook wij hebben geen invloed op een lief oud poesje die heerlijk op ons dekbed slaapt en er weer een rommeltje van maakt.

lief poesekind
Lief poesekind

met de hand afwassen/vaatwasser: Vaatwasser, Ik spoel wel altijd eerst de borden en glazen om voordat ik het in de vaatwasser zet, dat doe ik zelfs op mijn werk, want anders komt het er niet fris uit. Heb wel het idee, dat de vaatwassers van vroeger veel schoner waste, mijn vriend zegt dat het komt doordat de milieu eisen aangescherpt zijn.

opgeruimd huis/rommelig huis: Opgeruimd, hoewel ik van huis uit wat rommelig ben, hou ik van een opgeruimd huis, met weinig prullaria, ik ben al druk van mezelf dan wil ik wel een lekker rustig huis.

wie doet het huishouden: jij/partner: Ik heb een tijd zelf niets in het huishouden kunnen doen, vanwege een hernia, maar ik merk dat ik de laatste maanden steeds meer kan, en ook doe, al blijft het altijd uitkijken. De echte zware dingen zoals, stofzuigen, dweilen doet mijn vriend. Strijken doen we gezamenlijk, de was doet momenteel mijn vriend veel, evenals koken.

Zo dit was mijn Tag over huishouden. Bedankt lieve Morgaine, voor je tag, vond het heel leuk om te doen.

Mocht je de tag zelf willen overnemen dan mag dat uiteraard, laat je dan wel even weten dat hij van ons af komt? ::Little Wonder World:: Dat zouden we leuk vinden!

Wil jij hem ook doen, neem hem dan gerust mee en laat het de dames van Little Wonder World ook even weten.

GEPLAATST IN TAG