Slechte gewoontes

Ik hou van zonnen, zodra er een zonnetje aan de horizon zich aandient lig ik in de tuin of op het dakterras om mijn wat witte velletje bij te kleuren. En dan zonder factor he? Daar geloof ik niet zoveel in. Misschien stom, maar noem het maar een gevoel. Wie zegt mij wat voor troep er misschien in die zonnebrand zit? Juist om bepaalde cellen te activeren? Het is maar mijn idee he? Mijn waarheid, niet De waarheid. Vroeger smeerde ik me in met olijf of noten-olie, met recht lekker bakken. En oh dat heerlijke kleurtje daarna. Alles staat ook veel leuker met een gebruinde huid.

Afgelopen zaterdag lag ik ook lekker te zonnen op onze loungebank. Ik hoorde een schattig kinderstemmetje bij de buren. Hun nog schattiger kleindochter. Ik keek door de kieren van de schutting naar het blonde meisje. Ik noem haar Sien, je weet wel van Ot. Ze heeft van die schattige kuiltjes in haar wangen. En wat kan ze lief spelen. Ze had een waterbaan volgens mij, waar ze werkelijk uren mee zoet is. Ze verzint allerlei verhaaltjes, en roept haar lieve Oma om de paar seconden. Het was een genot om naar haar te luisteren. Wat is de tijd snel gegaan dacht ik, zolang was het nog niet geleden dat mijn jongens zo in de tuin speelden, en mama riepen. Nu zijn ze al aardig zelfstandig, en spelen overal en nergens.

bruine benen
bruine benen

Zaterdag was sowieso mijn geluksdag, want naast zonnen, heb ik nog een slechte gewoonte, en dat is Cola drinken, ja die heerlijke Coca Cola, dus terwijl ik lag te zonnen, lag er een cool fles Cola naast me in de koelkast, zodat ik me tegoed kon doen aan deze heerlijke caramelachtige drank. Die bubbels, die nasmaak, het is niet te evenaren. Ik zal er niet teveel over uitwijden, omdat ik dat al eens in een blog gedaan heb, maar mijn verslaving is er niet minder op geworden. Ik probeer mij te beperken tot Cola drinken in het weekend, maar er komen regelmatig doordeweekse dagen voor, dat mijn glas gevuld is met overheerlijke Cola. En ja ik weet, dat het botontkalking kan veroorzaken, en ontstekingen en weet ik al niet meer. Maar zoals elke verslaafde heb ik ook een excuus: ik rook niet, ik drink amper alcohol, ik sport, ik let op mijn eten en gewicht, ik mag toch ook mijn pleziertje niet waar?

Mijn verzameling cola flesjes, van onze namen
Mijn verzameling cola flesjes, van onze namen

En nu ik zaterdag toch al zo (on)gezond bezig was, heb ik mezelf voor het avondeten maar getrakteerd op Patat Oorlog, Frikandel Speciaal, Kroket, Hamburger en een Milkshake. Zo dat is ook Natasja’s Lifestyle. Ik zeg maar zo, af en toe moet het lichaam wat te doen hebben nietwaar? Zondag heb ik mezelf maar weer bijeengeraapt, en na mijn gezonde spinazie smoothie, heb ik mijn hardloop plunje weer uit de kast getrokken, en heb ik een half uur hardgelopen. ’s middags nog heerlijk gezwommen, en als avond eten een broodje ei, uit, tomaat,en champignons. Kijk als dat niet balansen is?

En hebben jullie ook slechte gewoontes, waar je eigenlijk heel gelukkig van wordt?

Een feestje

Wat een week. Ze zeggen wel eens “Het leven is een feest, maar je moet zelf de slingers ophangen”. Eind vorig jaar, begin dit jaar heb ik met mezelf een aantal afspraken gemaakt. Ik ga doen wat ik leuk vind. Ik ga mezelf eens wat meer op de voorgrond plaatsen. Ik schreef in mijn telefoon wat ik nu leuk vind, en wat ik graag doe. Ik beloofde mezelf om een keer in de twee maand met een vriendin uiteten te gaan. Maar dat was ik als snel vergeten, en ik ga nu elke maand met een vriendin uit eten. Deze week was de beurt aan mijn allereerste allerbeste Almeerse vriendinnetje. Ik had een tafeltje gereserveerd bij de allereerste allerbeste Almeerse Pizzeria Pulcinella. Door mijn rugproblemen en haar lichamelijke ongemakken hadden wij elkaar al twee jaar niet gezien. Maar met echte vriendschap maakt dat niet zoveel uit, want als je elkaar ziet dan verdwijnen die jaren als sneeuw voor de zon. We hebben heerlijk gegeten, we hebben gelachen, we hebben oude koeien uit de sloot gehaald ” is dat al werkelijk 30 jaar geleden?” En we vierden dat we elkaar dit jaar al 35 jaar kennen. Zo op het eerste gezicht zijn wij zo verschillend, zowel uiterlijk, als in de uitvoering van ons leven, maar onze innerlijke karakters komen overeen. Twee dromertjes, twee optimisten, twee eenlingen, maar vooral twee vrouwen die onder alle omstandigheden trouw aan zichzelf blijven. Mijn vriendin heeft de gave om de meest vreselijke gebeurtenissen uit haar leven met een glimlach te vertellen, zelfs absurditeiten schuwt zij niet. Ook daar vinden wij elkaar. Hoewel zij daar nog een schepje bij bovenop doet. Na het heerlijke eten, ik had slakken, biefstuk gorgonzola, wat geserveerd werd met heerlijke gestoomde groentes, aardappeltjes en slalade, en tiramisu toe, zijn we richting haar huis gegaan. Even nog heerlijk bijpraten samen. Toen een andere vriendin nog even bij haar aankwam werd het nog gezelliger, heerlijk gepraat, en gelachen, was het na twaalven toen ik weer in mijn auto ,op weg naar huis, stapte.

Brenda en ik met toen nog mijn kleine neefje
Brenda en ik met toen nog mijn kleine neefje

Op naar een nieuwe dag. Donderdag ging mijn oudste zoon Floris met school naar Amsterdam. Het was de bedoeling om naar het Anne Frank Huis te gaan, maar de school had er niet bij stil gestaan dat ze daarvoor hadden moeten reserveren. Dus dat werd eventjes naar het Historisch museum en daarna door de stad slenteren. Gelukkig was het mooi weer en heeft hij het erg naar zijn zin gehad. Nadat wij Floris naar het station hadden gebracht, zei ik tegen Joost, breng me even naar de Kapper. Het was 8:45 en ik dacht lekker vroeg, ben ik zo aan de beurt. Hier in Almere heb je nu die nieuwe kapper Yes, daar was ik al eens een keer geweest en was er wel tevreden over. Het leuke was dat je dan ook nog een kaartje kreeg die je aan een vriendin kan geven, en die krijgt dan een korting van 50% voor een knipbeurt. Deze krijg je als het goed is dan weer van je vriendin terug en daarmee krijg jij dan 50% korting voor een knipbeurt. Ik heb m niet meer teruggekregen maar ach dat mag de pret niet drukken. Het was vrij druk bij Yes, ik schoof aan bij een tafeltje, en zag dat er twee kapsters met twee klanten bezig waren. Ik dacht nog, er zal straks nog wel een kapster bijkomen. Meestal is dat toch het geval. Ze werken langer en daardoor in shifts. Maar na anderhalf uur wachten, zonk de moed me in de schoenen, er was nu nog een man voor me, en nog steeds stonden ze er met zijn tweeën te knippen en te kleuren. Ik dacht als ik aan de beurt ben, dan moet ik nog gekleurd en geknipt worden, dan ben ik ook zeker nog twee uur bezig, dan is het al 13:00 uur misschien half 2 eer ik klaar ben. Ik besloot mijn jas te pakken en te gaan, sorry nooit meer Yes. En ik vraag me tegelijk af, er zijn meer kapsters dan supermarkten hier in buiten, hoe is het mogelijk dat je zo lang moet wachten. Toch maar op zoek naar een kapster waar ik gewoon op afspraak kan komen.

Zonde van je tijd vond Joost, gewoon anderhalf uur van je leven weggegooid. Floris leest mee en zegt: zo, als ik slaap weet je hoeveel uur van mijn leven ik dan weggooi? lacht hij…9 uur. Maar slaap heb je nodig jongen. Oké ik geef eerlijk toe, ik was er ook een beetje van slag van, anderhalf uur wachten voor helemaal niets, maar ja het is niet anders.

Gelukkig maakte de afspraak van gisteren (vrijdag) mijn dag weer helemaal goed. Ik had een afspraak met Suzan van Morgaine’s Passions, we kennen elkaar van de middelbare school. We zaten bij elkaar in de derde klas van de meergronden, en wat hebben wij een lol gehad samen. We hielden er van, om gekkigheden uit te halen, en weddenschappen af te leggen wie er het eerst naar Rene mocht. Ook Suzan had ik al meer dan twee jaar niet gezien, maar ook daar smolten de jaren als sneeuw voor de zon, toen we elkaar weer zagen. Ze woont nog steeds in haar flatje waar ik jaren geleden, maar dan helemaal aan de andere kant van het flatgebouw, met mijn ex samenwoonde. Wat een prachtige flat is het toch, en een mooie plek. Ik baalde toen ook vreselijk dat ik mijn flatje uit moest, en hij kon blijven zitten, maar oké, ik dwaal af. Ik liep even haar keuken in, een eetkeuken he, en dat in een flat, en keek door het raam naar het park waar zij op uitkijkt. De bomen, die zijn groot en breed geworden, daardoor zie je het park eigenlijk niet meer goed. Haar kamer is ook groot, ik dacht als ik haar was ging ik daar echt nooit meer weg. Ik voelde me gelijk thuis natuurlijk. Onder een genot van een kop koffie en een stuk, ja een heel groot stuk, appeltaart, heeft zij mij meer wegwijs gemaakt in WordPress. Hoewel, we moesten wel een hulplijn inschakelen, haar dochter Eliza. Eliza hielp ons verder in het inrichten van WordPress. Suus en ik hebben enorm om onszelf moeten lachen. Kijk ons nou, maar het is ons uiteindelijk wel gelukt. Kijk maar even op mijn pagina, dan zie je nu verschillende links en tags.

Schoolfoto met Suzan, wij staan in de bovenste rij niet naast elkaar er zitten er twee tussen
Schoolfoto met Suzan, wij staan in de bovenste rij niet naast elkaar er zitten er twee tussen

Ja het leven is een feest, en ik heb zelf de slingers opgehangen.

Ontspanning

November 2014,

De schorpioenen onder elkaar,zouden hun verjaardag vieren met een High Tea, in het Gooi. De Datum was al gereserveerd en we hadden er zin in. Maar doordat mijn rug problemen steeds erger werden, moest ik in november geopereerd worden. De High Tea was van de baan.

De Theetuin
De Theetuin

Nog voor mijn operatie zijn we nog wel een ontbijtje gaan doen bij het broodcafe in Almere, het was heerlijk, alleen jammer dat je een uur in de wind stinkt als je het cafeetje verlaat. Tijdens dat ontbijtje kreeg ik van de andere schorpioenen een cadeau bon, van #salonlisboa. Een schorpioen was daar al eens eerder geweest, en had me al verteld hoe fijn de behandelingen daar waren. Door haar verhaal werd ik ook enthousiast, en gelijk wist ze natuurlijk een leuk cadeautje voor mijn verjaardag. Ze zeiden nog: voor als je straks geopereerd bent, kun je je lekker laten verwennen. Moeizaam stond ik op om ze hartelijk te danken, en ik keek er naar uit om straks na de operatie alles weer te kunnen, wat op dat moment een utopie leek.

logo

Donderdag was het zover, ik had een week eerder de afspraak gemaakt, en donderdag kon ik terecht. De eigenaresse Miranda deed open, een vriendelijke vrouw, waarbij ik me gelijk bij op mijn gemak voelde. We liepen samen naar boven waar de salon was. Ze legde me uit wat een Reiki Behandeling inhield, ik had het nog nooit gedaan, en ook niet op gegoogled en eerlijk gezegd dacht ik dat het om een massage ging. Maar dat was het niet. Ik wilde de behandeling met edelstenen, en ik mocht liggen op de behandeltafel. Ik kreeg een kleed om me heen, voor als ik het koud zou krijgen, en toen kon de behandeling beginnen.

Miranda legde een edelstenen op mijn voorhoofd, op mijn borst en op mijn buik geloof ik. Door verschillende handposities worden verschillende universele energieën door gegeven. Zij hield haar handen een centimeter van mijn lichaam af. Ik had mijn ogen dicht, mijn lichaam werd zwaarder, en warmer, maar toen zij richting mijn rug ging, voelde ik weer even die zenuwpijn die mij maanden teisterden. Maar ging ze verder dan verdween die pijn weer. Het is echt ongelooflijk. Na een halfuurtje mocht ik mij omdraaien en werd mijn rug onderhanden genomen. Ik was zo ontspannen, dat ik bijna in slaap viel. De behandeling duurde een uur, maar het was zo voorbij.

Na de behandeling kreeg ik een flesje water, en moest ik helemaal bijkomen. Toen ik thuis kwam was ik nog helemaal van de wereld, ik voelde me zo ontspannen, zo heerlijk, dat had ik in tijden niet zo gevoeld. Alsof elke spier die gespannen had gestaan nu aan het rusten waren. Die nacht heb ik ook heerlijk geslapen.

We zijn nu drie dagen verder, en ik voel me nog steeds meer ontspannen dan daarvoor.

Ik kan deze behandeling een ieder die in deze gejaagde tijd leeft aanraden, maar Salon Lisboa doet nog vele andere behandelingen.

Met deze link http://www.salonlisboa.nl, vind je meer informatie.

Bedankt lieve Scorpio’s voor dit prachtige cadeau.

Kermis

Wat vond ik het vroeger altijd heerlijk om naar de kermis te gaan.  Ik woonde in Almere Haven, en de kermis daar stelde eigenlijk helemaal niets voor. Je had een draaimolen, waar ik te oud voor was, een flying bob, de botsauto’s speelautomaten, touwtje trek, en een snoepkraam. Dat was het wel zo’n beetje. En toch vond ik het geweldig. De muziek de sfeer, heerlijk botsen in de autootjes, vrienden ontmoeten. Ik herinner me dat het altijd mooi weer was als ik op de kermis was. Net zoals vandaag. Vandaag ben ik met mijn jongste zoon en zijn vriendje naar de kermis geweest.

11061975_1104964016195723_3459839933165252703_nHelaas kan ik niet meer in de attracties, of misschien wel, maar ik waag het maar niet. Mijn jongste zoon is niet zo’n durfal en vond het al genoeg dat hij in New York, New York was gegaan, en de vliegtuigjes kon hem ook nog wel bekoren, maar dat was het qua attracties dan wel. Zijn vriendje daarentegen wilde nog wel in wat stoerdere attractie’s, en gelukkig kwam later mijn oudste zoon om hem daarin gezelschap te houden. Terwijl jongste zoon rustig in een vliegtuigje zat, zaten vriendje en oudste zoon in zo’n shake attractie die maar bleef draaien. Ze zijn er twee keer in geweest en oudste zoon moet daar nu nog van bijkomen. Gisteren was mijn oudste zoon met zijn vriend voor het eerst alleen naar de kermis gegaan. Om een uur of zeven, gewapend met geld en een telefoon, hadden ze samen de grootse lol. De moeder van het vriendje had nog gevraagd of ze mee moest, ze hadden haar aangekeken of ze het allemaal niet begreep. Nee dit was een avondje voor de twee vrienden, ze gingen popcorn eten, wat drinken en lekker in wat attracties, hij belde nog op dat hij in een attractie was geweest die over de kop ging, en hij moest er nog van bijkomen. Het was een prachtige avond, de jongens hebben genoten. En ik kan me dat zo voorstellen, dat deed ik vroeger namelijk ook. Als ik nu bepaalde muziek hoor zoals somewhere down te crazy river, dan denk ik toch altijd weer aan die tijd, haren wapperend in de wind, zo heerlijk hard in de flying bob. Zo mooi zo zorgeloos. Nu is het de tijd van mijn oudste zoon. En ik hoop ook dat hij later ook met een fijn gevoel kan terugkijken op een geweldige tijd. Catch the blue train…