Solliciteren mijn ervaring

In mijn vorige blog had ik het over werkloos en nu? Vandaag ga ik het hebben over solliciteren. Want door de wirwar van vacatures vind je nog wel vacatures die voor jouw gevoel op je lijf geschreven zijn.

Meestal maak ik een korte en bondige motivatiebrief, waarin ik schrijf wat voor persoon ik ben, ik gebruik daarbij ook altijd de kenmerken die mijn manager in mijn getuigschrift heeft geschreven, en waarom ik de baan graag wil hebben en ik eindig vaak met de zin: Graag nodig ik u uit om met mij in gesprek te gaan. Ik probeer de brief ook zo vlot en kloppend te verlopen en natuurlijk stuur ik mijn CV, waarop ik mijn pasfoto heb, mee in de bijlage.

Soms krijg je gelijk een automatische mail, dat ze je sollicitatie ontvangen hebben, en wat de verdere procedure is. Maar vaker krijg je niets. Meestal krijg je per mail een uitnodiging voor gesprek, zo af en toe word je daarvoor gebeld, of je krijgt soms een afwijzing per mail, maar vaak hoor je helemaal niets.

Als je dan uitgenodigd wordt voor een gesprek, zorg ervoor dat je er netjes en representatief uit ziet. Zorg dat je kleding netjes gestreken is, en dat er geen vlekken op zitten. Natuurlijk heb je geen kauwgom of iets dergelijks in je mond als je in gesprek gaat. Je telefoon zet je uit, want er is niets zo hinderlijk als dat je in gesprek bent en de telefoon gaat. Het zou op mij nogal ongeïnteresseerd overkomen.

In de tijd dat ik werkloos ben, heb ik verschillende sollicitatiegesprekken gevoerd, soms vanuit een vacature waarop ik zelf heb gesolliciteerd, en soms ook doordat recruiters mijn cv hadden gevonden bij de Nationale Vacaturebank.nl NB: vaak sta ik gewoon ingeschreven bij het uitzendbureau waarvan de recruiter belt.

Vaak als ik door een recruiter/intercedent gebeld wordt, vragen ze of ik eerst naar de vestiging wil komen om een intakegesprek te voeren. Ik ben al eens naar een uitzendbureau in Zwolle gereden, voor een functie in Zeewolde. Ik ben een keer met de trein naar Amsterdam gegaan voor een werving & selectiebureau in Amsterdam, die een functie hadden vlakbij het centraal station. Dat reizen kost natuurlijk geld, maar dat moet je zien als investering, en daar heb ik geen probleem mee. Waar ik wel een probleem mee heb, en dat was in Amsterdam zo, is dat je een leuk intakegesprek gehad hebt, ook de intercedent is erg enthousiast, zij gaat me voorstellen, en daarna hoor je niets meer. Natuurlijk ben ik ook niet van gister, en heb ik zelf nog contact opgenomen met het werving & selectiebureau, waarop ze nogmaals zei, dat ze heel enthousiast waren, maar er nog geen beslissing was, en dat ze me op de hoogte zou houden, helaas, ze moet nog bellen, en dat zijn dingen waar ik mij heel erg boos over maak. Ik ben zelf heel dienstverlenend ingesteld, en ben ook heel erg van mening om je kandidaten op de hoogte te houden, desnoods via de mail. Want hoe moet ik het opvatten, als het werving & selectiebureau van je vraagt om dienstverlenend te zijn, en goed contactuele eigenschappen moet hebben, als ze zelf daarin valen?

Laatst had ik een sollicitatiegesprek naar aanleiding van een brief die ik gestuurd had op een functie die ik dus bijna 14 jaar heb vervult, het gesprek zelf was erg kort, ze waren meer dan een kwartier later dan afgesproken, maar ik werd wel de week daarop keurig door de personeelsmanager gebeld dat ik het niet geworden was. De reden? Ze hadden iemand gekozen met meer ervaring….

Gelukkig heb ik ook goede ervaringen, laatst met Randstad. Ik had gesolliciteerd via Randstad op een leuke functie, daarna werd ik door een recruiter gebeld, we hadden een leuk intake gesprek, waarop er snel een uitnodiging volgde voor een gesprek bij het bedrijf, en waar ik dezelfde dag, na mijn sollicitatie, werd gebeld door Randstad, dat ze helaas gekozen hadden voor een andere kandidaat. Zo kan en moet het dus ook, dat maakt de teleurstelling in ieder geval niet zo zuur.

Werkloos en nu?

Wat wil je later worden? Hoe vaak is het jou niet gevraagd, en je hebt vast geantwoord, Brandweerman, Politieagent, verpleegster, zangeres, fotomodel.

Ruim anderhalf jaar geleden besloot ik om weg te gaan bij mijn oude werkgever waar ik bijna 14 jaar gewerkt heb.

Als je weggaat met wederzijds goedvinden, dan heb je recht op een uitkering van het UWV, gelukkig was dat bij mij ook het geval.

Met je digi D, kun je je alvast inschrijven bij het UWV als je overeengekomen bent met je werkgever dat je gelijk met werken stopt, maar dat je contract nog enkele maanden doorloopt. Let wel, dat je dan ook gelijk moet solliciteren, ook al krijg je je loon van je werkgever nog gestort.

Omdat alles digitaal gaat, heb je weinig persoonlijk contact. Mijn ervaring is dat een maand nadat mijn eerste werkloosheidsdag in ging, ik een 3 daagse bijeenkomst moest volgen via het UWV. Daar legde ze uit wat het UWV voor je kan betekenen, hoe je je sollicitatie door moet geven, hoe je social media gebruikt en je netwerk om werk te vinden, en ze bekijken je CV en vertellen je wat er gewijzigd kan worden zodat het voor de werkgever een beter aanzicht geeft.

Elke maand stuur je digitaal je uren toe, als je gewerkt hebt, zo niet dan geef je aan dat je niet gewerkt hebt, en dan krijg je na max 15 werkdagen je uitkering gestort. Je moet minimaal 4 sollicitaties per maand hebben gedaan, en deze doorgeven aan het UWV, dit is ook digitaal, netwerkgesprekken, inschrijven uitzendbureau’s tellen ook mee met de minimale sollicitaties.

Na die driedaagse bijeenkomst, hoor je verder bitter weinig van het UWV, op een gesprekje na, die ik een maand na de driedaagse bijeenkomst kreeg.

Door de wildgroei van uitzendbureau’s heb je soms geen idee meer waar je je allemaal hebt ingeschreven. Daarom vind ik de vacaturesite Indeed wel een verademing, omdat daar vacatures opstaan die geplaatst zijn door verschillende bedrijven en uitzendbureau’s.

In mijn netwerk van LinkedIn heb ik ook nog niet zoveel respons gehad, er wordt veel gedeeld, interessant bevonden, maar echt weinig netwerken en vacatures wat er uit komt. Toch is het wel aan te bevelen om een profiel op LinkedIn aan te maken, want bij sommige sollicitaties kun je heel makkelijk je LinkedIn profiel uploaden en gebruiken.

Wat ik erg mis, is het persoonlijke contact, ik ben nog steeds van mening, dat recruiters, pas echt een beeld van iemand kunnen vormen als diegene voor je zit, en lijkt het mij een opgave om door alle wir war van CV’s te kijken wie nou geschikt is voor de job. Ik heb eens ergens gelezen dat recruiters 9 seconden de tijd nemen om je CV door te lezen, dus zorg dat die gelikt is.

Ik begon met wat wil je later worden. We vragen het allemaal wel aan een kind. De meeste droomberoepen, blijven bij dromen. Als je thuis zit werkloos, ben je dan niets?
Wat wil je later worden? Ik dacht dat ik al iets was.

Werken via het uitzendbureau

1989:

Ik heb de mavo gedaan, en daar een diploma voor gehaald. Ik had een pretpakket alle talen, aarderijkskunde en geschiedenis. Meer had ik toch niet nodig. Ik zou tenslotte actrice worden, of stewardess. Ik kwam van school af, en ik schreef me in bij een modellenburo  uitzendbureau.

Je ging dan naar het uitzendbureau waar je een inschrijfkaart voor je neus kreeg, die je moest invullen, met je persoonlijke gegevens, je opleiding en je werkervaring. De intercedent nam dan met jou de kaart door, en schreef haar eigen persoonlijke inzicht over jou op de kaart. En dan gingen ze gericht zoeken.

Je werd gebeld als ze wat voor je hadden, en soms moest je op gesprek, maar het was ook vaak dat je gelijk zonder dat ze je hadden gezien bij de klant mocht beginnen.

Via het uitzendbureau heb ik in het verleden diverse baantjes gehad. Vrijdags leverde je je urenbriefje in en dan hadden ze hapjes en drankjes op de vestiging, en een paar dagen later had je het geld op de rekening. 

In 2002 ging het alweer wat anders, ik had me bij een uitzendbureau ingeschreven, op de bovenstaande manier, maar werd door een recruiter van het hoofdkantoor gebeld, dat een ander uitzendbureau van hun persooneel zochten.  De uitzendbureau’s waren dus wat meer aan het samenwerken.

Anno 2016 kom je een uitzendbureau bijna niet meer binnen. Alles gaat via internet. Je zoekt een uitzendbureau op en je vult op de site je gegevens in, en dan kun je via de site op zoek gaan naar vacatures die je aanspreken. Op deze vacatures kun je dan reageren, doormiddel van een korte en bondige motivatiebrief, en een gelikte C.V.

Het C.V. moet er uitspringen, en je moet in je motivatiebrief ook creatief zijn met tekst. Ze redeneren tenslotte dat er zoveel brieven komen, dat degene met de meest creatieve brief en C.V. de meeste kans hebben op een uitnodiging.

Maar wat als je niet zo creatief bent? En dat dus ook niet wil uitdragen. Ik bedoel er is een reclame “Als je maar lang genoeg gewoon doet, wordt je vanzelf bijzonder” want wat zegt het over een persoon als die een C.V. in een cirkel vorm heeft geschreven? Dat zegt toch helemaal niets over die persoon?

Hoe kunnen de intercedenten vanuit hun vestiging nou bepalen welk persoon er geschikt is voor de functie, zonder deze te hebben gezien of gesproken? Ik geloof zelf dat er een heel groot bereik ligt met persoonlijk contact, om de juiste persoon aan de juiste baan te helpen.

Of ben ik nou ouderwets?

Wat is jullie ervaring, met uitzendbureaus, vacaturesite’s en dergelijke?