Italië Zon Pizza Pasta en Oorpijn

Daar ben ik weer! Net terug van vakantie, met twee ontstoken oren, maar wel een lekker kleurtje en daar gaat het om. 😉


3 weken vertoefden we in Italie, heerlijk weer, overheerlijke pizza’s pasta’s en andere culinaire lekkernijen, maar vooral heet, bloed heet.

sleutel bijpassend bij de tas

Nou oke, de eerste week was het best goed te doen, en hebben we twee steden bezocht, Florence en Volterra. In Volterra heb ik natuurlijk weer een heel mooi tasje gekocht, en sleutelhanger, ik kon het weer niet laten, hier heb ik het al eens over mijn tassen verslaving gehad.


De tweede week begon de temperatuur daar behoorlijk te stijgen, en hebben we maar een uitstapje gemaakt naar Lucca, Lucca is ook echt een leuk stadje om naar toe te gaan, met leuke winkeltjes en terrasjes. Echter het was zo heet, dat het eigenlijk niet leuk meer was om te winkelen.

Pelle in Lucca

Gelukkig was het begin van de derde week, dwz maandag, een wat mindere dag, bewolking en niet zo heet, we zijn toen naar Siena gegaan, wat heerlijk winkelen was, omdat de temperatuur redelijk aangenaam was. Siena heeft zo’n mooi rond plein waar sinds 1287 (De Palio) paarden races gehouden worden. De race gaat tussen de 17 wijken die binnen de stadsmuren van Siena liggen. De race vindt tweemaal per jaar plaats op 2 juli en op 16 augustus, helaas zijn we er niet op beide data.

In Siena kocht ik een leuk lederen rood jasje.

Verder hebben we dus veel gezwommen, gezond ik heb mij keurig ingesmeerd, ik begon met factor 30 en eind van de vakantie gewoon olijfolie, tja ik verbrand dan niet meer…., en gelezen (Huis met een zwembad, Herman Koch, Sterf twee keer, Tess Gerritsen, een boek van Herman Finkers, niet uitgelezen, en twee korte verhalen van Thomas Ross Mensenjacht. Ik werd vaak  ’s nachts wakker en kon dan niet slapen, en ging dan nog een paar uur liggen lezen.

lekkere Bruscetta in Volterra

Mijn vriend en kinderen, waren de hele vakantie aan het duiken, kijken hoevaak ze onderwater heen en weer konden in het zwembad. Mijn oudste kon dat geloof ik 2x mijn jongste een keer. In het begin zei ik tegen ze dat ik dat niet ging doen, slecht voor mijn oren. Ach welnee, probeer het nou gewoon. En ja daar ging ik, eerst het halve zwembad door, toen drie kwart, alles ging lekker, en op dinsdagmiddag in onze laatste week lukte het mij om het hele zwembad onderwater te zwemmen. Toen ik omhoog kwam, voelde ik het al, mijn linker oor zat dicht. Ach een beetje water dacht ik nog. Woensdag was ik nog steeds doof, en mijn oor werd pijnlijker, woensdag nacht kon ik amper op mijn oor liggen, en lag ik vanaf 5:oo uur te kermen van de pijn. Om 09;00 uur zaten we daar bij de hulppost. Allora hoorde ik m zeggen. Ik kreeg een receptje mee, en moest naar de apotheek.
Het receptje  bleek gewoon paracetamol te zijn, maar het onderdrukte de pijn in ieder geval. Ik mocht niet zwemmen en lag ook op bed.

Donderdag heb ik wel voorzichtig in het zwembad vertoefd, het was zo heet. En zijn we ook nog uiteten geweest en naar de Enoteca, waar we vaker zaten deze vakantie, in mijn vorige vakantieblog, heb ik het daar al eens over gehad, ze hebben daar zulke lekkere en speciale wijnen, en bieren, en dan die lekkere hapjes die je er bij krijgt, ik vind het altijd genieten.

Enoteca Il Borgo castagneto carducci
lekker eten en drinken

Vrijdag werden we wakker en regende het wat, het zou onze laatste dag zijn, dus we pakten alles in, en ik waste de laatste vuile was nog, zodat ik dat als ik thuis ben niet meer hoef te doen. We gingen met zijn 4en bij een cafeetje wat drinken, cappuccino en een lekker broodje, en toen de zon weer doorkwam reden we weer terug.


Nog even die laatste zonnestralen pakken, en dan naar huis.

Thuis aangekomen na een nacht doorrijden, heb ik gelijk maar de huisartsenpost hier gebeld.

spoedpost Almere Oorontsteking
De oren zijn goed ontstoken, en heb nu druppeltjes gekregen, paracetamol werkt alleen maar tegen de pijn maar niet tegen de oorzaak.

De oorpijn is gelukkig wat minder nu, al kraakt en knakt er van alles in mijn hoofd bij het slikken. Ik ben nog wel wat doof, maar ook al weer minder…. Leuk hoor dat duiken, maar volgende keer met oordoppen…..

Advertenties

Lazy Sunday #43 Pannekoek Challenge #6

Sinds dat mijn jongste een jaar is gaan we regelmatig in het voor of na seizoen naar Duitsland. De kinderen en Joost zijn verkikkerd op een kasteel daar genaamd Kasselburg. Elke keer als we in de Eiffel zijn wordt daar een bezoek aan gebracht.

Op Kasselburg heb je ook vogels, en in de ochtend en middag wordt er dan ook een vliegshow gegeven. Ook hebben ze daar wolven lopen, zowel witte als zwarte, die niet bij elkaar zitten, want dan zouden ze elkaar afmaken. Toch gebeurt het weleens dat ze een leider doodmaken. Dat is de natuur.

Afgelopen mei vakantie waren we ook in Duitsland waar we redelijk weer hadden. We hebben een heerlijke midweek gehad, alleen heb ik enorm last van mijn rug gehad.  We hebben gewandeld (goed voor de rug) En kwamen tijdens een wandeling dit bordje tegen:

DSCN0413

Een zusje en een broertje, die waarschijnlijk samen aan het spelen waren, en dan opeens boem!!!

DSCN0411

Hier lopen mijn eigen twee zoontjes, nu iets ouder dan die kinderen toen.

En hier dan Kasselburg, het kasteel, waar Joost vroeger al met zijn ouders naar toe ging, nu zijn mijn kinderen ook al verzot op dit kasteel. Het is wonderbaarlijk dat er nog zoveel van bewaard is gebleven, hoewel er ook al een hoop aan gerestaureerd is. Toen wij er waren, werden er ridderspelen gehouden, altijd leuk om naar te kijken.

Joost en Floris zijn een keer binnen in de wolven kooi geweest, ik stond samen met Michiel achter het hek gespannen te kijken, hoewel ze achter schrikdraad stonden vond ik het toch maar eng, stel je toch eens voor zeg.

Deze eerste foto is alweer twee jaar geleden gemaakt, deze tweede foto is van nu. Ik was namelijk mijn fototoestel twee jaar kwijt, zat ie gewoon in de foto-tas.

We zijn nog naar een natuurkundigmuseum geweest, waar we enorm veel opgezette vlinders zagen,  mooi om te zien. Ook konden de kinderen wat vragen beantwoorden en door een microscoop kijken.

We zijn een midweek geweest, en dat vind ik zelf meer dan genoeg, ik wil wel een keer naar Londen toe, lekker shoppen, en uitgaan. Maar dat…. zal nog wel even moeten wachten.

Het is ook een Lazy Sunday, en hoe kan ik deze beter afsluiten dan met een Duits nummer, deze is van Nena..99 luftballons, een enorme hit in de jaren 80, ik herinner me echter dat ze haar oksels niet geschoren had, brrr…daarom vond ik het nummer toen niet goed, maar eigenlijk is het een geweldig nummer… gewoon niet aan de okselharen denken! 😉

De Bekentenissen van Olijf #2

Hee daar ben ik weer… Ik was vorige week ook op vakantie bij opa en oma, en ik had geen gelegenheid om even wat te typen.

Het is altijd wel leuk hoor, als de familie weg gaat dan mag ik ook logeren. 


Maar nu zijn we alweer een weekje thuis. Vrouwtje gaat nog foto’s plaatsen van Duitsland, maar ze kan het kabeltje van het fototoestel niet vinden. Ik weet waar het ligt, maar ik zeg even niets hahahaha.

“Het gaat al wel weer wat beter, ik heb een pijn gehad, ik kon bijna niet op mijn linkerzij liggen, en als ik op die zij lag en ik moest keren, dan deed dat ook weer pijn, maar eind van de week hoorde en voelde ik krrrrrak en toen zat het weer losser.”vertelde ze iemand door de telefoon. O jee die rug weer van haar, maar eerlijk is eerlijk het is haar eigen schuld. Het ging hartstikke lekker, ze kon weer fijn hardlopen, had weer de energie om een deel van het huishouden te doen en toen ging ze eerst Bieten Rooien, en daarna had ze alweer een stijve rug. Toen het weer wat beter ging, ging ze ijverig de ramen lappen, en de grote schoonmaak houden, matrassen schoongemaakt met baking soda eigenlijk haar hele huis kreeg een baking soda beurt, heerlijk vond ze het, en toen was haar rug weer stijf, gelukkig niet zo erg als in 2009 maar wel vervelend. 

lekker bovenop vrouwtje

Als een oud vrouwtje stapt ze uit bed. En als ze op haar rug ligt dan ga ik boven op haar liggen, haar een beetje troosten. Dan aait ze me en knuffelt ze me, maar dan zegt ze nu weg, ik moet op mijn zij, en dan gaat dat krakemikkige lichaam weer op haar zij.

Ik heb haar wel zien huilen hoor, als iedereen weg is, of heel boos horen worden. Boos dat ze zelf zo’n stommeling is, dat ze niet voorzichtiger heeft gedaan, maar ook boos omdat haar lichaam niet wil wat haar geest wil.

Maar goed ze heeft zichzelf ermee, met haar stomme schoonmaakwoede. Nu zit ze weer bij de fysio, en dan is ze thuis flink aan t oefenen maar dan weet ze geen maat te houden.

haha geintje

Vandaag had de fysio gezegd dat haar SI gewricht scheef zat en dat heeft ie even recht gezet. En weet je wat ze dan zegt??? He het gaat weer beter, ik kan wel weer flink schoonmaken… Ken je het verhaal van de Ezel met de Steen??? Nou dat dus!

Lazy Sunday #28 en De Pannenkoekchallenge#2

Op Facebook deed ik een muziektest en daar kwam THE Beatles uit met Hey Jude. Morgaine reageerde meteen dat dit wel een nummer was voor mijn volgende Lazy Sunday, waarop ik reageerde met Nah… Maar vandaag dacht ik waarom niet, dit liedje is goed te combineren met de Pannenkoekchallenge, namelijk in 1998 ging ik samen met mijn moeder naar Isla Margarita. Ik was een paar maanden vrijgezel en ik wilde op vakantie. Ik vroeg mijn vader te boeken. Hij was thuis en ik aan t werk en hij kon mooi de last minute in de gaten houden. Geld speelde geen rol. Ik zou samen met mijn moeder gaan. Hij boekte voor mij en mijn moeder een All Inclusive in Isla Margarita. Ik vond het cool, was er zelf nooit opgekomen. Mijn moeder moest wel een tiental keren slikken. 8-10 uur vliegen was niet iets waar ze naar uitkeek. 

 

muziek, samba, dansen wat een feest
 
Wat hebben wij een geweldige vakantie gehad met zijn tweeën en al snel hadden we een leuke groep mensen om ons heen. We hebben zo gelachen. Ik deed elke avond aan karaoke (de artiest in mij😜) samen met mijn vakantievriendinnetje Alexandra. Op de laatste avond karaokten we voor ons andere vakantievriendinnetje Judith dit nummer. We hebben het toen op video opgenomen, en ik ging helemaal los met jude judedejudejudejude… Ik zie Alexandra nog verschrikt naar me kijken om daarna gezellig mee te doen. 

Wij zaten in een resort en konden eten en drinken wat we wilden, dit in schril contrast met de verkopers van sieraden, sjaaltjes je kent ze wel. De mannen maakten voor ons enkelbandjes en kettinkjes in ruil voor een hamburger, wat wij dan haalden. 

Het verschil tussen rijk en arm was al duidelijk toen we met de bus naar het resort werden gebracht. Schamele huisjes tussen immense Vilas, arm en rijk naast elkaar. Wij zijn het resort niet afgeweest, ik had behoefte aan rust, maar echt veilig was het ook niet buiten het resort… 

 

Hier zong ik dont cry for me argentina van Madonna, Vals!!! nog nooit iemand zo vals horen zingen
 
Maar we hebben gelachen, gezond, gezwommen en heerlijk gegeten, en hoe leuk om dit samen met mijn moeder te doen… 

Deze combi Lazy Sunday is dus nu voor Hey Jude… En bedenk een blonde twintiger die uit haar dak ging!! Geniet!!

Vakantieperikelen #6

En dan zijn we nu bijna aan het einde gekomen van mijn vakantieperikelen. Heb je nog niet alles gelezen hierbij de links van de vorige vakantieperikelen #1#2 #3 #4 #5 lezen.

Onze laatste week was ongelooflijk warm. We wilden echt wel wat doen maar de temperatuur was echt moordend.

Wij zaten vlakbij het plaatsje San Vincenzo, een mooie badplaats, met prachtig strand en een leuke boulevard. Bij San Vincenzo stond een draaimolen, en allebei de kinderen (ja ook de oudste van bijna 13 jaar) wilden er in. Toen we naar de draaimolen liepen, zei Joost ineens, kijk nou wie daar zit…

Toen wij naar Toscane gingen, zei mijn jongste zoon, dat een jongen uit zijn klas ook naar Toscane ging, en hij eindigde met de woorden, misschien komen wij hem daar wel tegen, waarop wij zeiden, nou dat denk ik niet, Toscane is zo groot. Maar jullie raden het al, daar op het bankje zat de vader en de klasgenoot van mijn jongste zoon. Zijn moeder zat met zijn broer en zus in de draaimolen. Hoe klein is de wereld dan.

barkeepers met humor
barkeepers met humor

De laatste week zijn we nog een dagje naar Lucca geweest, daar op dat geweldige gezellige plein kun je zo heerlijk lunchen, en dat hebben we dan ook gedaan. Ze hebben super gezellige winkeltjes in Lucca, echt de moeite waard om daar eens te winkelen. Verder vind ik San Gimignano erg leuk, en Florence natuurlijk. Dit jaar geen Pisa. We hebben al zo vaak voor de toren gestaan, hij is er echt niet rechter op geworden of schuiner. We zijn nog niet boven op de toren geweest, vorig jaar was Michiel daar nog te jong voor, je moest daar namelijk negen jaar voor zijn.

de mijnen
de mijnen

De Vader van de klasgenoot raadde Rocca San Silvestro aan, hier vind je wat meer informatie er over klik. We zijn gelopen door de mijnen, wat lekker koel van binnen was, het was mooi wat we daar binnen zagen, daarna zijn we met het treintje naar Rocca San Silvestro gegaan. Het was prachtig wat daar nog bewaard gebleven is. Gewoon een heel dorpje. Prachtig mooi.

Michiel in de mijnen
Michiel in de mijnen
Ik op de rotsen, sorry dat ik niet wat blijer kijk maar oh wat was het heet
Ik op de rotsen, sorry dat ik niet wat blijer kijk maar oh wat was het heet foto gemaakt door studiojoost.nu
de jongens op de rotsen
de jongens op de rotsen foto gemaakt:studiojoost.nu

De laatste dag hebben we heerlijk gezwommen in het zwembad, maar geloof het of niet, op een gegeven moment was ik de zon gewoon zat, hij brandde flink op mijn hoofd (ondanks mijn pet) en op mijn huid. En tegen 15:00 uur zijn we gaan douchen, (we hadden alles al ingepakt) en toen nog even eten bij de mac, ja de restaurants waren nog niet open. En daarna de rit naar huis.

Het was nog redelijk druk op de weg, ik zag dat Joost op een gegeven moment moe werd, en ik stelde voor om te gaan rijden, dat is heel wat, omdat ik er niet van hou om in het donker en in het buitenland te rijden. Maar ik voelde me niet moe en ik was fit. In Duitsland heb ik het stuur gepakt en heb ik een deel gereden, zodat hij kon slapen. Toen we weer gingen wisselen, en tanken, kocht ik bij het tankstation een broodje bock worst, een knapperig kaiser broodje met een enorme Bockworst er op. Joost kon er weer tegen. Het laatste stuk Duitsland heb ik weer gereden zo’n 200 km tot in Nederland, want dat was op een gegeven moment mijn doel, om van het ene naar het andere land te rijden, dat had ik dus nog nooit gedaan. En dan altijd als we de grens overkomen zet ik het Nederlandse volkslied in.

Ook weer fijn om thuis te zijn en helemaal met het mooie weer
Ook weer fijn om thuis te zijn en helemaal met het mooie weer

En dan is het toch ook weer lekker om thuis te zijn….. en nu ben ik alweer drie en een halve week thuis….

Vakantieperikelen #5

Deel 5 alweer van mijn vakantieavonturen. Hier kun je Vakantieperikelen #1, #2, #3 en #4 lezen.

We hadden als we in en om het zwembad waren altijd de deur van ons huisje open, we konden namelijk vanaf het zwembad ons huisje heel goed in de gaten houden, en zoals ik al eerder vermeldde, was ons huis maar bewoond met 6 verschillende mensen, dus makkelijk bij te houden. Wij verwachtte daarom ook niet dat er ongenode gasten in ons huisje zouden komen….

En daar kwam Floris aangelopen, met een blik alsof hij een geest gezien had: ‘Een Slang, ik heb een slang gezien, en die ging bij ons naar binnen’. Jaja grapte ik nog, een tuinslang zeker. Nee mam, echt een slang. Floris maakte een schril geluidje van angst.  Paps en Michiel liepen met Floris mee. Ik zat nog met een icepack op mijn voet languit op de bank. Zal ik wel of niet kijken, dacht ik. Ik keek even naar mijn voet, die er nog vurig uitzag, de nieuwsgierigheid won het van de vervelende voet, en al strompelend liep ik naar ons huisje, Waar ik Joost druk zag zoeken naar iets wat maar op een slang leek. ‘Ik kan niets zien hoor, mompelde hij. Weet je zeker dat het niet gewoon een hagedis was? of dat je het hebt verbeeld?’ Nee, echt niet, zei Floris. Ik liep naar het huisje en ik wilde naar binnen gegaan, en ik zie zo een slang naar binnen kronkelen.

    
De Bedbank van de kinderen, werd in elkaar gezet, we verschoven de bank, en ja hoor, daar op de grond tegen de muur, een slang. Niet een hele grote maar toch een kronkelende slang. Ik pakte de bezem en Joost, zwiepte de slang met de bezem vakkundig uit het huisje. De slang kronkelde zo door het gras richting de planten pot.

Gelukkig, die is weg, de kinderen hadden anders geen oog dicht gedaan, verzuchtte ik. Maar midden in de nacht kwam er een klein Michieltje aan mijn bed staan, dat hij een nachtmerrie had gehad, en wat doe je dan? Dan trek je zo’n klein lief lijfje tegen je aan, en voor je het weet ligt hij diep in dromenland, en lig ik verder de hele nacht wakker. Uit pure ellende ben ik maar naar zijn bed gegaan, en heb geprobeerd daar maar wat te slapen, wat moeilijk ging, vermoedelijk door de volle maan.

  
Toen we de volgende avond de eigenaresse vertelde over ons slangen avontuur, vertelde zij, dat de Slangen leefden in het bos, maar omdat het zo uitzonderlijk heet was, zochten ze verkoeling vlakbij het water. De Serpente (zoals zij ze noemde) was niet gevaarlijk. Later zagen we nog een slangetje voor het huis krioelen.

Joost, ook niet vies van een beetje sensatie, vertelde het slangen avontuur aan onze Poolse vriend die boven ons een appartement had gehuurd, en die had het niet meer, hij vertelde Joost dat ie als de dood was voor slangen. De volgende dag waren de Poolse vrienden al heel vroeg naar het strand, en dat ging een paar dagen zo door.

Na een paar dagen was mijn voet ook weer normaal en konden we weer wat gaan ondernemen, in dat nog steeds hele hete Toscane.

Vakantieperikelen #4

We waren al twee weken in Italie, mijn gebronsde huidje was verkleurd naar donkerbruin. Het was enorm heet in Italie. Temperaturen van 36 graden waren eerder gewoonte dan uitzondering. Vooral de eerste week, zweette ik zowat uit mijn bed. De tweede week was het soms iets koeler, ja koeler geen 36 graden maar 34 graden, zo heerlijk. Er waren veel bijen, paardenvliegen,en muggen. Vooral als we rond 19:00 uur nog een plonsje in het zwembad gingen maken, dan was het een bijenfeestje. De bijen waren enorm agressief. Ik had het gevoel dat ik aangevallen werd, en dat was eigenlijk ook zo. Zodra een bij richting mijn hoofd kwam, dook ik onder water, in de hoop dat ze weg zouden gaan. Vergeefse hoop natuurlijk, ze bleven net zolang treiteren, totdat we maar het zwembad uitgingen, en richting ons huisje gingen. Daar hadden we gelukkig wat minder last van Bijen.

Mieren waren er ook en echt heel ijverige mieren. Ik verbaasde mij er over dat ze zo sterk zijn.


 Er was nog meer op insecten gebied, ’s nachts zwermden de muggen om ons hoofd, die ik vakkundig met mijn slipper tot een plasje bloed sloeg, luguber? Misschien wel, maar ik ben nou eenmaal een bitch als ik niet veel kan slapen 😉 Ook hadden we de eerste week veel last van motten, o my god dacht ik, als ze maar van mijn kleding afblijven. Je moet er toch niet aandenken dat je mooiste jurkjes onder de gaatjes komen te zitten? Maar gelukkig zijn ze bespaard gebleven.

zoek de verschillen. linkervoet zoveel dikker

De derde week kreeg ik opeens last van mijn voet, vrijdagavond, zag ik dat mijn voet wat opgezet was, was ik nou geprikt door een aantal muggen, dat mijn voet zo dik was? of was het van een ander beest. Het gekke was dat ik het me niet kon herinneren dat ik gebeten werd. Mijn voet werd steeds dikker, en ik kon er amper op lopen. Oei dacht ik, als het erger word moet ik de dokter maar bellen. Nadat ik geslapen had, zag ik de volgende dag, dat mijn voet nog opgezet was, maar al minder dan gister, dat was goed nieuws. ’s ochtends gingen we boodschappen doen, en daar merkte ik alweer dat mijn voet pijnlijker werd, en dat ik moeilijker ging lopen. Toen we weer bij ons huisje aankwamen, was ik moe, misselijk en had ik het warm. Het weer was toevallig die ochtend wat minder, een beetje regen en bewolkt. Ik ging op bed liggen en viel in slaap. Toen ik wakker werd, zag ik dat mijn voet al weer was geslonken, en dat de zon weer scheen. Al hinkelend liep ik naar het zwembad, en ging op het luchtbed liggen met mijn voeten in het water, om de dikke voet te laten slinken.


’s avonds gingen we barbecuen en ik had een icepack op mijn voet, gemaakt door mijn lieve oudste zoon Floris, die toch wel bezorgd om me was. Tijdens de barbecue vroeg ik aan Floris of hij uit ons huisje nog wat drinken wilde halen. En dat wilde hij wel. Hij liep naar het huisje, en kwam al rennend terug met een blik alsof hij een geest gezien had. -> word vervolgd