Throwback Thursday:back to the nineties I (voorheen Lazy Sunday)

Vanaf deze week sowieso 10 weken lang, Throwback Thursday. Eerder deed ik mijn jaren ’80 herinneringen op de zondag in mijn rubriek Lazy Sunday, maar nu ga ik verder met de jaren ’90 op Throwback Thursday.

Wil je eerst nog Back to the 80, klik dan hier!!

IMG_1145
Met paps kijken hoe Nederland uitgeschakeld wordt

Oranje verloor na in 1988 Europees Kampioen voetbal te zijn geworden al in de 8ste finale van Duitsland tijdens het WK in 1990, Marco Borsato wint de soundmix show, Duitsland wordt op 3 oktober 1990 weer een land, de DDR en BRD houden op met bestaan. Mc donald opent in Moskou het eerste restaurant. Nelson Mandela wordt op 11 februari 1990 vrijgelaten en Nintendo brengt op 12 februari 1990 Super Mario Bros 3 uit. We gaan terug naar het jaar 1990:

In de eerste week van januari 1990 begon ik bij mijn nieuwe werkgever, het toeval wilde dat deze mensen van wie het bedrijf was, vroeger tegenover ons woonden. Ze hadden me niet herkend, pas toen ze mijn adres zagen ging er een lichtje branden.
Ik ging daar werken als receptioniste/telefoniste, en ik moest facturen maken en correspondentie doen. Het was geen succes. Ik was zo zenuwachtig dat ik het zweet mij letterlijk aan alle kanten afliep. Het grietje dat mij inwerkte was ook niet een van de hartelijkste, en ze had op alles wel wat aan te merken. Zei ik tijdens een telefoongesprek:, “een ogenblikje” Dan verbeterde ze mij en zei dat ik beter “een momentje” kon zeggen omdat dat minder hard klonk dan een ogenblikje.
Ik was zeer onzeker en raakte daardoor nog meer van mijn apropos, waardoor ik, ogenblikje, momentje alles door elkaar haalde. En echt ik rook niet lekker. Dit had ik nog nooit meegemaakt, ik had nooit een lichaamsgeur, gebruikte ook altijd deo, maar op dat moment was er gewoon geen houden meer aan. Ook vergat ik regelmatig de telefooncentrale van de nacht te halen, zodat mensen bleven bellen maar geen gehoor kregen, je raadt het al, het sprookje, of was het nou nachtmerrie, heeft bij elkaar 14 dagen geduurd.
Het bedrijf was vlak bij mijn ouderlijke huis, en toen ik naar huis gestuurd werd met een bos bloemen, zag mijn moeder mij al met een bedrukt gezicht de brug aflopen. Ze nam mij in haar armen, en ik huilde; “Ik ben ontslagen” Lief als mijn moeder is, troostte ze me met de woorden, dat maakt niet uit, alles zal goed komen. Echter mijn ouders zouden de volgende dag met zijn tweeën op wintersport gaan, maar mijn moeder zou mijn moeder niet zijn, als zij niet de reisorganisatie meldde, en vroeg of er nog een plekje in de bus was en of er een extra bed in hun hotelkamer mocht staan. En zo gingen we met zijn drieën 10 dagen naar Oostenrijk om te skiën.

Het was ook weer een heerlijke vakantie, en ook toen had ik weer moeite om weer terug te gaan.
Terug thuis solliciteerde ik weer verder, niet zoals nu met computer, die had bijna niemand thuis, nee gewoon met mijn rechterhand en pen. Ook mijn cv. De advertenties zocht ik uit een van de twee weekkrantjes van Almere, het Groene Weekblad, of de Almare.

Ik wilde graag op kantoor werken, maar dat zat er vanwege mijn gebrek aan ervaring niet in. Dus reageerde ik ook op advertenties voor in de winkel. En zo kwam het dat ik aangenomen werd in een buurtwinkel die huishoudelijke artikelen verkochten maar ook speelgoed, tuinmeubelen, en zelfs een aparte drogisterij, waar ik geregeld wat dropjes pakte. Het was een knus winkeltje en ik had daar altijd een soort vakantiegevoel. In de zomervakantie kwam er een vakantiekracht werken, en zij ging naar de vakantie naar de meao in onze woonplaats. Ik bedacht mij geen moment en schreef mij ook in. Ik wilde meer in mijn leven dan alleen maar in de winkel staan. En zo gebeurde het dat ik na de zomervakantie weer naar school ging.

1990 was ook het jaar dat Madonna naar Nederland kwam met de Blond Ambition Tour. Op de dag dat de kaartjes uitkwamen, moest ik werken, daarom vroeg ik mijn moeder om het te regelen. En het lukte. Mijn allereerste concert, in de KUIP (Wat is mijn zoon trots) van Madonna. Wat heb ik genoten, ik wilde zo groot (niet letterlijk) worden als zij. Ik heb maandenlang geteerd op het heerlijke gevoel dat ik had van haar concert.

IMG_1148
Nog even en dan naar madonna met mijn mammie
Ik was 18 in 1990 en werd 19 jaar. 19 jaar was voor mij magisch, al vanaf mijn 14e zei ik dat ik tot mijn 19e vrijgezel bleef, en aldus geschiedde.

Het was hem eindelijk gelukt, de jongen die mij leuk vond vanaf mijn 15e, eindelijk hapte ik toe. Eigenlijk bracht teleurstelling en vertrouwen mij bij hem. Ik vond hem aardig, en we gingen zo goed met elkaar om. Ik was zo onervaren, en bang voor ware liefde denk ik, misschien verwarde ik de goede vriendschap met echte liefde of voelde ik mij al snel verantwoordelijk voor zijn angsten. We hadden het leuk en gezellig, we zeilden veel met vrienden, gingen naar het strand, naar een pretpark of dierentuin, hij woonde op zichzelf, en dus verbleef ik al snel de weekenden bij hem, dan gingen we naar de bioscoop of naar het Theatercafe, om te dansen, hoewel dat sporadisch voor kwam, hij was niet zo’n kroegtijger, dansen vond ie al helemaal niets.

Ik had het gezellig op school, te gezellig, als ik niet beter mijn best deed, moest ik voor kerst van school af, ik deed iets beter mijn best waardoor ik het eerste jaar kon verlengen.

Net als Lazy Sunday, eindig ik Throwback ook met muziek, de lijst van 1990:

De nummer 1 plaat van deze lijst vond ik prachtig, het maakte mij verdrietig, heel veel platen doen me denken aan de avondjes bij mijn ex thuis, toen we eerst nog vrienden waren, en waar we met meerdere vrienden samen muziek  <- klik luisterden.

 

 

Advertenties