Niemand weet hoe laat het is.

“Je ouders zullen misschien gezegd hebben, kijk je uit? Doe je voorzichtig? En natuurlijk heb je gezegd: Natuurlijk, ik weet wat ik doe, ik fiets al jaren”

Op vrijdag de laatste dag van onze vakantie, sterker nog het laatste uur voor we vertrokken, kregen we een mailtje binnen, van een vader, die zijn clienten op de hoogte moet stellen over het onmenselijke verlies wat zijn familie ten deel viel, zijn zoon en tevens partner in de zaak, was tijdens zijn vakantie verongelukt op de fiets. 30 jaar.

Toen ik het las knapte er weer even wat bij mij, mijn vader, hij had zijn fietsongeluk wel overleefd. Deze jongen met een grote en mooie toekomst voor zich, deze jongen had het niet overleefd.

Ik liep nog even naar het zwembad, en moest het even laten bezinken. Waarom gaat de een wel dood, en blijft de ander leven? vroeg ik mij af. Heeft de een mazzel en de andere pech? Is er een lotsbestemming, of is het gewoon allemaal anarchie en hebben we nergens grip op. Wij zijn volgens mij als mens de enige bewoners van deze aarde die overal grip en controle op wil uit oefenen, en denken dat het leven maakbaar is.

In mijn hoofd zong Youp weer, niemand weet hoe laat het is, we leven nu, op dit moment, er is geen morgen, er is alleen nu, dacht ik daarna.

We stapten in de auto, op weg naar huis, en ik moest telkens aan het verschrikkelijke nieuws denken. Je kind verliezen, dat is toch het ergste wat er bestaat? Op de radio klinkt Pink Floyd, Wish you were here, ik zit achterin de auto, met mijn jongste met zijn hoofdje op mijn schoot, zijn oogjes dicht, ik kijk naar zijn lieve mooie snuitje, en ik voel een traan over mijn wang glijden.

Wij kwamen gezond en wel weer thuis. Met een heerlijke vakantie achter de rug. Helaas is dat niet voor iedereen weggelegd.

Note: later lees ik dat Wish you were here op zijn uitvaart gedraaid is….

 

Advertenties

16 thoughts on “Niemand weet hoe laat het is.

  1. Vreselijk als je zoiets hoort.. je wordt dan gelijk weer met beide benen op de aarde gezet. Het is allemaal zo kort en betrekkelijk, leef alsof je het de laatste dag is, geniet van alles, ook alle kleine dingen, want als je zoiets overkomt stort je wereld toch even in elkaar zeg 😔

    Liked by 1 persoon

  2. Goede morgen lieve Natasja. Wat een ontroerend log, hoe antwoord je op zo iets? Een kind verliezen is volgens mij het ergste wat er is, de normale gang van het leven is juist, dat zij je overleven. Ik kan het me dus heel goed indenken dat jij er beslist niet goed van was en zeker nu je kinderen nog een beetje meer naar je toe haalt…

    Liked by 1 persoon

  3. NIemand weet dat inderdaad, ik zeg het ook weleens tegen mensen als men over levensverwachtingen begint, ‘je kunt morgen zo onder een auto lopen of een fiets of whatever….’

    Live life to the fullest staat dan ook niet voor niets als quote op mijn blog, dit is hard, heel hard, ik snap je tranen, dat heb ik ook altijd als ik het hoor van dichterbij.

    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s