Throwback Thursday back to the nineties #2

Hier lees je deel 1 -> Klik

Dit jaar het begin van de Golfoorlog, koning Olav V, van noorwegen, overlijdt. Zijn zoon Harald V volgt hem op. De ineenstorting van de Sovjet-Unie, diverse staten verklaring zich onafhankelijke, op 1 juli de officiële opheffing van het Warschaupact, Boris Jeltsin wordt verkozen als president van Rusland, in Amsterdam worden 20 schilderijen gestolen uit het Van Gogh Museum, een half uur later worden ze teruggevonden in een verlaten auto. Het jaar waarin we griezelden, bij Silence of The Lambs, en luisterden tot in den treuren naar Bryan Adams, met de titelsong voor de film van Robin Hood, Everything I do, Ido for you, we gaan terug naar het jaar 1991.

In januari spijbel ik van school, want ik ga met mijn ouders weer op wintersport, het jaar daarvoor was mij goed bevallen, dus dit jaar ben ik weer van de partij. Mijn vriend gaat niet mee, we hadden al geboekt voor dat ik wat met hem kreeg, wel hebben we gevraagd of hij mee wilde, maar hij besloot uiteindelijk om bepaalde redenen niet mee te gaan. Dat maakte mij niet uit, ik vermaakte mij wel met mijn ouders, en de wintersport vrienden die mijn ouders elk jaar daar zagen.

Throwback Thursday
Wintersport 1991 met mijn ouders
Zoals gezegd in mijn vorige blog, was de meao niet echt een succes. Wel heb ik daar enorm veel gelachen, en had ik echt een leuke klas. Een klas die mij nam zoals ik was. Wat ik ook aantrok, hoe gek ik mij soms (expres) ook kleedde, ze deden nooit vals of gemeen, met mijn grote vriend Theo heb ik eens midden in de klas tijdens Algemene Technieken meen ik, geplaybackt op Phil Collins en Marilyn Martin Separate Lives, ook toen was ik er nog van overtuigd dat ik eens ontdekt zou worden.. We hebben zelfs een keer met bijna drie kwart van de klas gespijbeld, en zijn we met zijn allen naar Amsterdam gereisd, waar we een museum bezochten, gingen winkelen, en heerlijk op een terasje gingen zitten.
Of we straf kregen, durf ik niet te zeggen, dat weet ik niet meer.

IMG_1168
een spijbelmomentje…
Helaas moest ik aan het eind van het schooljaar afscheid nemen van die leuke klas.

Mijn vriend ging in maart geloof ik in Militaire dienst. Eerst in Amersfoort geloof ik daarna naar Soesterberg, hij had zoveel mazzel dat hij dicht bij huis zat. Er waren mannen die helemaal aan de andere kant van het land zaten, en met moeite naar huis konden komen. Hij vond het vreselijk, en hij probeerde er wat van te maken, maar hij was niet gelukkig daar. Ik vond dat ie zich niet moest aanstellen, omdat een beetje kerel in Militaire dienst zat. Nu was het natuurlijk zo dat hij een van de laatste was, die nog verplicht in Militaire dienst moest, en vaak was er dan ook niets te doen. Toch vond ik dat hij vol moest houden, en dat heeft hij uiteindelijk toch gedaan.

De zomer van 1991 was prachtig, ik ging veel naar het strand, en met mijn ouders, broer en vriend naar Scheveningen. We gingen niet naar het buitenland, omdat hier de zon ook voldoende scheen.

IMG_1176
Op het strand van scheveningen, naast mij nog een arm van mijn broer te zien en achter hem de arm van mijn vader, mijn broer was super zwart
Ik ging een cursus doen, Automatisering en een typequick cursus om toch aan een baan te komen. Want na de MEAO moest ik weer gaan werken. In september/oktober zag ik advertentie in het Groeneweekblad, voor een verkoopster bij een boekenwinkel, ik schreef een brief, werd uitgenodigd voor gesprek, en werd aangenomen.

Ik werkte daar onder andere samen met mijn italiaanse collega die een week later dan mij begon, en we hadden gelijk een klik, een klik die ik niet had met de zoon van de eigenaar van het bedrijf. Terwijl mijn collega bestellingen mocht doen, veel kassa mocht draaien, mocht ik van hem de ramen zemen (zo zei hij het altijd) of in de snikhete zomer de tijdschriften planken stoffen, omdat er toch weinig klanten kwamen, en de klanten die kwamen die ving mijn collega wel op. Gelukkig was de zoon van de baas er niet altijd, en hadden we ook een bedrijfsleider die wel heel aardig was, met zijn drietjes hebben we ook veel lol gehad. Soms maakten de bedrijfsleider en ik grapjes over onze Italiaanse collega, omdat ze zo heerlijk kon happen, hij noemde haar soms peperoni, als we weer eens een week lang dezelfde Italiaanse liedjes voorbij hoorden komen, die zij opgenomen had op een bandje. Dan was ze boos en sprak ze een week niet met ons. Maar ze was, en is nog steeds, heb nog steeds contact met haar, veel later werden we weer collega’s bij mijn laatste werkgever, beiden op kantoor, een geweldig leuke, lieve, prachtige vrouw.

We gingen veel met elkaar om ook na werktijd, en dan verkleden wij ons, playbackten we onze favorieten songs, die we dan opnamen met een video camera. Beiden waren en zijn nog steeds prettig gestoord. We gingen ook weleens uit samen of met onze vriendjes, als ze zin hadden, eigenlijk hadden wij het met zijn tweeën veel gezelliger, in die zin van lachen en praten.

En dan nu de lijst <- klik, zoals ik al in Lazy Sunday, Back to the eighties schreef, ben ik echt een jaren ’80 meisje, en als ik dan ook naar deze lijst kijk van de jaren negentig begrijp ik waarom, Wicked games, Always on the run, Crazy, wind of change, en dan Innuendo kunnen mij wel bekoren nog steeds, maar de rest is ja zo niets zeggend vind ik, maar misschien denken jullie er anders over!

 

 

 

Niemand weet hoe laat het is.

“Je ouders zullen misschien gezegd hebben, kijk je uit? Doe je voorzichtig? En natuurlijk heb je gezegd: Natuurlijk, ik weet wat ik doe, ik fiets al jaren”

Op vrijdag de laatste dag van onze vakantie, sterker nog het laatste uur voor we vertrokken, kregen we een mailtje binnen, van een vader, die zijn clienten op de hoogte moet stellen over het onmenselijke verlies wat zijn familie ten deel viel, zijn zoon en tevens partner in de zaak, was tijdens zijn vakantie verongelukt op de fiets. 30 jaar.

Toen ik het las knapte er weer even wat bij mij, mijn vader, hij had zijn fietsongeluk wel overleefd. Deze jongen met een grote en mooie toekomst voor zich, deze jongen had het niet overleefd.

Ik liep nog even naar het zwembad, en moest het even laten bezinken. Waarom gaat de een wel dood, en blijft de ander leven? vroeg ik mij af. Heeft de een mazzel en de andere pech? Is er een lotsbestemming, of is het gewoon allemaal anarchie en hebben we nergens grip op. Wij zijn volgens mij als mens de enige bewoners van deze aarde die overal grip en controle op wil uit oefenen, en denken dat het leven maakbaar is.

In mijn hoofd zong Youp weer, niemand weet hoe laat het is, we leven nu, op dit moment, er is geen morgen, er is alleen nu, dacht ik daarna.

We stapten in de auto, op weg naar huis, en ik moest telkens aan het verschrikkelijke nieuws denken. Je kind verliezen, dat is toch het ergste wat er bestaat? Op de radio klinkt Pink Floyd, Wish you were here, ik zit achterin de auto, met mijn jongste met zijn hoofdje op mijn schoot, zijn oogjes dicht, ik kijk naar zijn lieve mooie snuitje, en ik voel een traan over mijn wang glijden.

Wij kwamen gezond en wel weer thuis. Met een heerlijke vakantie achter de rug. Helaas is dat niet voor iedereen weggelegd.

Note: later lees ik dat Wish you were here op zijn uitvaart gedraaid is….

 

Italië Zon Pizza Pasta en Oorpijn

Daar ben ik weer! Net terug van vakantie, met twee ontstoken oren, maar wel een lekker kleurtje en daar gaat het om. 😉


3 weken vertoefden we in Italie, heerlijk weer, overheerlijke pizza’s pasta’s en andere culinaire lekkernijen, maar vooral heet, bloed heet.

sleutel bijpassend bij de tas

Nou oke, de eerste week was het best goed te doen, en hebben we twee steden bezocht, Florence en Volterra. In Volterra heb ik natuurlijk weer een heel mooi tasje gekocht, en sleutelhanger, ik kon het weer niet laten, hier heb ik het al eens over mijn tassen verslaving gehad.


De tweede week begon de temperatuur daar behoorlijk te stijgen, en hebben we maar een uitstapje gemaakt naar Lucca, Lucca is ook echt een leuk stadje om naar toe te gaan, met leuke winkeltjes en terrasjes. Echter het was zo heet, dat het eigenlijk niet leuk meer was om te winkelen.

Pelle in Lucca

Gelukkig was het begin van de derde week, dwz maandag, een wat mindere dag, bewolking en niet zo heet, we zijn toen naar Siena gegaan, wat heerlijk winkelen was, omdat de temperatuur redelijk aangenaam was. Siena heeft zo’n mooi rond plein waar sinds 1287 (De Palio) paarden races gehouden worden. De race gaat tussen de 17 wijken die binnen de stadsmuren van Siena liggen. De race vindt tweemaal per jaar plaats op 2 juli en op 16 augustus, helaas zijn we er niet op beide data.

In Siena kocht ik een leuk lederen rood jasje.

Verder hebben we dus veel gezwommen, gezond ik heb mij keurig ingesmeerd, ik begon met factor 30 en eind van de vakantie gewoon olijfolie, tja ik verbrand dan niet meer…., en gelezen (Huis met een zwembad, Herman Koch, Sterf twee keer, Tess Gerritsen, een boek van Herman Finkers, niet uitgelezen, en twee korte verhalen van Thomas Ross Mensenjacht. Ik werd vaak  ’s nachts wakker en kon dan niet slapen, en ging dan nog een paar uur liggen lezen.

lekkere Bruscetta in Volterra

Mijn vriend en kinderen, waren de hele vakantie aan het duiken, kijken hoevaak ze onderwater heen en weer konden in het zwembad. Mijn oudste kon dat geloof ik 2x mijn jongste een keer. In het begin zei ik tegen ze dat ik dat niet ging doen, slecht voor mijn oren. Ach welnee, probeer het nou gewoon. En ja daar ging ik, eerst het halve zwembad door, toen drie kwart, alles ging lekker, en op dinsdagmiddag in onze laatste week lukte het mij om het hele zwembad onderwater te zwemmen. Toen ik omhoog kwam, voelde ik het al, mijn linker oor zat dicht. Ach een beetje water dacht ik nog. Woensdag was ik nog steeds doof, en mijn oor werd pijnlijker, woensdag nacht kon ik amper op mijn oor liggen, en lag ik vanaf 5:oo uur te kermen van de pijn. Om 09;00 uur zaten we daar bij de hulppost. Allora hoorde ik m zeggen. Ik kreeg een receptje mee, en moest naar de apotheek.
Het receptje  bleek gewoon paracetamol te zijn, maar het onderdrukte de pijn in ieder geval. Ik mocht niet zwemmen en lag ook op bed.

Donderdag heb ik wel voorzichtig in het zwembad vertoefd, het was zo heet. En zijn we ook nog uiteten geweest en naar de Enoteca, waar we vaker zaten deze vakantie, in mijn vorige vakantieblog, heb ik het daar al eens over gehad, ze hebben daar zulke lekkere en speciale wijnen, en bieren, en dan die lekkere hapjes die je er bij krijgt, ik vind het altijd genieten.

Enoteca Il Borgo castagneto carducci
lekker eten en drinken

Vrijdag werden we wakker en regende het wat, het zou onze laatste dag zijn, dus we pakten alles in, en ik waste de laatste vuile was nog, zodat ik dat als ik thuis ben niet meer hoef te doen. We gingen met zijn 4en bij een cafeetje wat drinken, cappuccino en een lekker broodje, en toen de zon weer doorkwam reden we weer terug.


Nog even die laatste zonnestralen pakken, en dan naar huis.

Thuis aangekomen na een nacht doorrijden, heb ik gelijk maar de huisartsenpost hier gebeld.

spoedpost Almere Oorontsteking
De oren zijn goed ontstoken, en heb nu druppeltjes gekregen, paracetamol werkt alleen maar tegen de pijn maar niet tegen de oorzaak.

De oorpijn is gelukkig wat minder nu, al kraakt en knakt er van alles in mijn hoofd bij het slikken. Ik ben nog wel wat doof, maar ook al weer minder…. Leuk hoor dat duiken, maar volgende keer met oordoppen…..

Lazy Sunday #48

Voor wie moet ik nou zijn, vroeg mijn zoon zich af. Normaal is hij altijd voor Duitsland. Maar als groot fan van Pelle is ie natuurlijk ook voor Italië. Het is nu de 34e minuut als ik dit schrijf, de stand 0-0. 

Ik ben voor Pelle, door Pelle is mijn zoon geïnteresseerd geraakt door voetbal. Pelle heeft zijn kapsel en hobby bepaalt, Pelle is voor hem wat Madonna voor mij in de jaren ’80 was.

Dat de beste moge winnen. We hebben nog even.

Volgende week zondag is het feest, dan wordt mijn jongste zoon 10 jaar, potdorie dan heb ik twee tieners in huis. Tien haar geleden was het niet zulk potje piep weer als nu. Het was heet heter en heetst. Mensen vroegen zich bewonderend af hoe ik het met mijn dikke buik vol hield. We hadden een zwembad in de tuin, en daar lag ik regelmatig in. Ik speelde Jaws met mijn toen drie jarige peuter, taram taram taram taram, als hij na zijn middag slaapje wakker was. Ja hij sliep nog tussen de middag, en soms kon hij wel 3 uur slapen.

10 jaar het lijkt een hele tijd, maar wat is het snel gegaan. Mijn jongste noemt zichzelf al een puber, oh als ie zo wordt als zijn broer nu nog is, dan knijp ik mijn handen dicht.

Vanmorgen dacht ik: stel dat ik geen kinderen had hoe had mijn leven er dan uitgezien? Ik kan het mij niet voorstellen. De beste beslissing is wel om aan kinderen te beginnen, en het is een fantastisch geschenk dat het ons ook gegund is. Twee babies groot zien worden, ze alle liefde kunnen geven die er in ons zit.

Ik ben rijk, en super trots!!

En wint Italië? En verliest Duitsland? Ik heb al gewonnen met mijn fijne gezin!

Vandaag in Lazy Sunday, een Italiaans nummer, bij dit nummer denk ik altijd aan mijn oud- collega en vriendin, die, toen we in de jaren ’90 samenwerkten in de boekwinkel regelmatig Italiaanse muziek draaide, soms tot vervelends toe..

Maar speciaal nu om Italië te steunen en om alvast in de vakantiestemming te komen, hier Eros Ramazotti!!

Note: Italië ligt er uit na penalty’s, held Pelle mist zelfs… Duitsland door…

Lazy Sunday #43 Pannekoek Challenge #6

Sinds dat mijn jongste een jaar is gaan we regelmatig in het voor of na seizoen naar Duitsland. De kinderen en Joost zijn verkikkerd op een kasteel daar genaamd Kasselburg. Elke keer als we in de Eiffel zijn wordt daar een bezoek aan gebracht.

Op Kasselburg heb je ook vogels, en in de ochtend en middag wordt er dan ook een vliegshow gegeven. Ook hebben ze daar wolven lopen, zowel witte als zwarte, die niet bij elkaar zitten, want dan zouden ze elkaar afmaken. Toch gebeurt het weleens dat ze een leider doodmaken. Dat is de natuur.

Afgelopen mei vakantie waren we ook in Duitsland waar we redelijk weer hadden. We hebben een heerlijke midweek gehad, alleen heb ik enorm last van mijn rug gehad.  We hebben gewandeld (goed voor de rug) En kwamen tijdens een wandeling dit bordje tegen:

DSCN0413

Een zusje en een broertje, die waarschijnlijk samen aan het spelen waren, en dan opeens boem!!!

DSCN0411

Hier lopen mijn eigen twee zoontjes, nu iets ouder dan die kinderen toen.

En hier dan Kasselburg, het kasteel, waar Joost vroeger al met zijn ouders naar toe ging, nu zijn mijn kinderen ook al verzot op dit kasteel. Het is wonderbaarlijk dat er nog zoveel van bewaard is gebleven, hoewel er ook al een hoop aan gerestaureerd is. Toen wij er waren, werden er ridderspelen gehouden, altijd leuk om naar te kijken.

Joost en Floris zijn een keer binnen in de wolven kooi geweest, ik stond samen met Michiel achter het hek gespannen te kijken, hoewel ze achter schrikdraad stonden vond ik het toch maar eng, stel je toch eens voor zeg.

Deze eerste foto is alweer twee jaar geleden gemaakt, deze tweede foto is van nu. Ik was namelijk mijn fototoestel twee jaar kwijt, zat ie gewoon in de foto-tas.

We zijn nog naar een natuurkundigmuseum geweest, waar we enorm veel opgezette vlinders zagen,  mooi om te zien. Ook konden de kinderen wat vragen beantwoorden en door een microscoop kijken.

We zijn een midweek geweest, en dat vind ik zelf meer dan genoeg, ik wil wel een keer naar Londen toe, lekker shoppen, en uitgaan. Maar dat…. zal nog wel even moeten wachten.

Het is ook een Lazy Sunday, en hoe kan ik deze beter afsluiten dan met een Duits nummer, deze is van Nena..99 luftballons, een enorme hit in de jaren 80, ik herinner me echter dat ze haar oksels niet geschoren had, brrr…daarom vond ik het nummer toen niet goed, maar eigenlijk is het een geweldig nummer… gewoon niet aan de okselharen denken! 😉

De Bekentenissen van Olijf #2

Hee daar ben ik weer… Ik was vorige week ook op vakantie bij opa en oma, en ik had geen gelegenheid om even wat te typen.

Het is altijd wel leuk hoor, als de familie weg gaat dan mag ik ook logeren. 


Maar nu zijn we alweer een weekje thuis. Vrouwtje gaat nog foto’s plaatsen van Duitsland, maar ze kan het kabeltje van het fototoestel niet vinden. Ik weet waar het ligt, maar ik zeg even niets hahahaha.

“Het gaat al wel weer wat beter, ik heb een pijn gehad, ik kon bijna niet op mijn linkerzij liggen, en als ik op die zij lag en ik moest keren, dan deed dat ook weer pijn, maar eind van de week hoorde en voelde ik krrrrrak en toen zat het weer losser.”vertelde ze iemand door de telefoon. O jee die rug weer van haar, maar eerlijk is eerlijk het is haar eigen schuld. Het ging hartstikke lekker, ze kon weer fijn hardlopen, had weer de energie om een deel van het huishouden te doen en toen ging ze eerst Bieten Rooien, en daarna had ze alweer een stijve rug. Toen het weer wat beter ging, ging ze ijverig de ramen lappen, en de grote schoonmaak houden, matrassen schoongemaakt met baking soda eigenlijk haar hele huis kreeg een baking soda beurt, heerlijk vond ze het, en toen was haar rug weer stijf, gelukkig niet zo erg als in 2009 maar wel vervelend. 

lekker bovenop vrouwtje

Als een oud vrouwtje stapt ze uit bed. En als ze op haar rug ligt dan ga ik boven op haar liggen, haar een beetje troosten. Dan aait ze me en knuffelt ze me, maar dan zegt ze nu weg, ik moet op mijn zij, en dan gaat dat krakemikkige lichaam weer op haar zij.

Ik heb haar wel zien huilen hoor, als iedereen weg is, of heel boos horen worden. Boos dat ze zelf zo’n stommeling is, dat ze niet voorzichtiger heeft gedaan, maar ook boos omdat haar lichaam niet wil wat haar geest wil.

Maar goed ze heeft zichzelf ermee, met haar stomme schoonmaakwoede. Nu zit ze weer bij de fysio, en dan is ze thuis flink aan t oefenen maar dan weet ze geen maat te houden.

haha geintje

Vandaag had de fysio gezegd dat haar SI gewricht scheef zat en dat heeft ie even recht gezet. En weet je wat ze dan zegt??? He het gaat weer beter, ik kan wel weer flink schoonmaken… Ken je het verhaal van de Ezel met de Steen??? Nou dat dus!

Lazy Sunday #38 Pannekoek Challenge #5

Wat was ik net verbaasd toen ik op mijn site kwam, allemaal reacties op een Blog waar ik zelf geen weet van had. Ik kon het niet geloven dat mijn lieve poes Olijf, dit allemaal voor elkaar gebokst heeft. Hoe ze het gedaan heeft geen idee, maar ze heeft het maar mooi gedaan.

Vandaag een Lazy Sunday met een pannenkoek Challenge. Deze keer foto’s uit Italie uit 2012. Wij zaten op een camping met heel veel landgenoten. Toen wij in het begin daar vakantie vierden waren er niet zo heel veel nederlanders, maar de laatste jaren werden het er steeds meer. En nee mijn landgenoten zijn niet echt chique op vakantie zal ik maar zeggen. Ze zijn tegenwoordig nogal aanwezig. Ik weet nog dat ik vroeger met mijn ouders naar Italie ging en dat nederlanders graag geziene gasten waren, nou daar is de laatste jaren niet veel meer van over gebleven. Ze hebben een hoog Oh oh Cherso gehalte, uitzonderingen natuurlijk  daar gelaten.

Op de deze foto zie je mijn jongste zoon Michiel, die voor zijn eigen zakcentje moest zorgen, hij deed dat met een stokje en een emmer, en een omgedraaide frisbee, hij wilde geld verdienen, het kind was daar 6 jaar.

IMG_1878.jpg
ik ga geld verdienen zei de kleine man
Een echt zaken mannetje he?

Wij zijn die vakantie ook een dagje naar Rome geweest, dat was zo’n 300 km van onze camping af. We pakten s morgens vroeg de trein, en om een uur of 11 waren we in Rome, waar we in de lange rij stonden, naar het vaticaan, het sint Pieter. We mochten niet al te bloot naar binnen, dus moesten er veel mensen een sjaal om hun lichaam hebben. Ik was natuurlijk gekleed als de maagd Maria.

IMG_2012.jpg
kijken naar je werk zou mijn moeder zeggen

En mocht dus zo naar binnen. Eenmaal binnen kreeg ik een heel naar gevoel van binnen, alsof ik opgesloten zat en er niet meer uit kon, of hier hele nare dingen gebeurd waren. Alsof mijn keel werd dicht geknepen, en mijn hart zwaar werd. Het was mij te groot, te massaal, ik werd ook bozig en dacht: dit is toch niet waar het geloof om draait, deze pracht en praal? Poenerig en overdreven. Ik was blij dat ik de st pieter mocht verlaten. Ik hou het dan liever op bezoekjes aan die kleine kerkjes in Italie, die stralen rust uit.

IMG_2013.jpg
kids met holy water

De kinderen en ik deden ons te goed aan het heilige water, want ondanks dat ik de st Pieter niets vind, hou ik wel van dat heilige, al is het maar schijn… We hebben de paus niet gezien, maar aan de vlag te zien was ie er wel.

Het was die dag bloedheet in Rome, niet echt een dag om lang en intensief van alles te bekijken. Tegen de avond moesten wij ons nog haasten voor de laatste trein, als we die niet haalden dan moesten we daar nog de nacht doorbrengen, en bijna waren we te laat, gelukkig kon mijn vriend de trein nog tegenhouden en konden we mee.

Het liedje wat helemaal in was in Italie was van the Black Eyed Peas, als ik dan heerlijk lag te zonnen of in het water lag te spartelen hoorde ik dat liedje. We gaan weer heerlijk richting de zomer, vakantie, vrijheid, warmte, ik ben er al wel aan toe! Op een lange zwoele zomer!! Proost!!